 |
 |
Olympische Spelen
|
Antwerpen
|
Olympiade 1920
|
Belgen op de Spelen
|
Info
|
Duke Kahanamoku (1890 - 1968) 
Duke Paoa Kahinu Mokoe Hulikohola Kahanamoku, geboren in 1890 op Honolulu, Hawaï, bracht zijn jeugd grotendeels door op de hagelwitte stranden van Hawaï. Op het beroemde Waikiki Beach bekwaamde hij zich in het surfen en zwemmen. Zijn talenten werden ontdekt in juli 1911, toen de Amerikaanse rechter William T. Rawlins de toen 21-jarige Kahanamoku ontmoette. Hij overtuigde hem deel te nemen aan de nationale amateurkampioenschappen en tot eenieders verbazing verpletterde Kahanamoku het bestaande wereldrecord op de 100 m vrije slag met 4,6 seconden. Volgens de plaatselijke krant 'Honolulu Advisor' gebruikte 'The Duke' zijn imposant grote voeten als propellers. Nog datzelfde jaar plaatste de nieuwe zwemsensatie zich voor de Olympische Spelen van Stockholm. Reeds in de kwalificaties van de 100 m vrije stijl evenaarde hij er het bestaande wereldrecord. Op grond van een officiële mededeling aan de Amerikaanse ploeg dat er geen halve finales zouden worden gezwommen, kwam het Amerikaanse team niet opdagen toen die halve finales uiteindelijk toch doorgingen. De Amerikanen waren furieus. Er werd hen toegestaan een aparte reeks te zwemmen en mits betere tijden mochten ze toch deelnemen aan de finale. Kahanamoku was zo woedend dat hij in die reeks een nieuw wereldrecord zwom en nadien ook nog goud won. Bij het keerpunt in de finale had hij reeds zoveel voorsprong dat hij in staat was even om te kijken om het deelnemersveld te overschouwen. Ondanks deze 'pauze' won hij met 2 meter voorsprong. Hij won bovendien zilver als lid van de Amerikaanse 4 x 200 m ploeg. Uit handen van koning Gustaaf V van Zweden ontving hij het eremetaal. Was hij in Europa een sensatie, in eigen land kreeg hij te maken met racisme. Niet hij, maar zijn olympische ploeggenoot George Cunha werd bewierookt, en wel als ' 's werelds beste blanke sprinter'. In 1920 evenaarde hij in de halve finale van de 100 m vrije stijl zijn eigen wereldrecord om het nadien in de finale nogmaals te verbeteren. De Hawaiiaan Kealoha werd tweede, de Amerikanen William Harris en Norman Ross respectievelijk derde en vierde en de Australiër William Herald vijfde. Ook hier was er commotie tijdens de finale. De Australische delegatie diende protest in omdat haar landgenoot William Herald ingesloten was door de Amerikaan Norman Ross - er waren toen nog geen afgelijnde zwembanen. Het protest werd aanvaard, Ross gediskwalificeerd en de finale werd later opnieuw gezwommen, maar ook nu won Duke Kahanamoku. Een tweede gouden medaille was er voor het team op de 4 x 200 m vrije slag. Nog vermeldenswaard is dat Kahanamoku in 1920 tevens deel uitmaakte van het Amerikaanse waterpoloteam dat een zesde plaats behaalde. Of hij effectief deelnam is echter twijfelachtig. Tijdens de Spelen van 1924 behaalde hij nog een tweede plaats na de legendarische Johnny Weissmuller op de 100 m vrije stijl. In zijn later leven volgde Kahanamoku het voorbeeld van collega en landgenoot Johnny Weismuller in een al bij al beperkte filmcarrière maar speelde hij een vooraanstaande rol in het wereldwijd bekend maken van het surfen. Kahanamoku overleed in januari 1968 op 77-jarige leeftijd. 
|
