Olympische Spelen - Antwerpen 1920      

Ijshockey

Ijshockey is zowat de nationale sport van Canada. De sport ontstond er reeds in het begin van de 19de eeuw maar het duurde tot 1910 vooraleer het eerste Europese kampioenschap werd georganiseerd.
In 1920 stond het ijshockey op het programma van de Olympische Spelen van Antwerpen. Of het nu al dan niet als demonstratiesport was, blijft na al die tijd nog steeds een punt van discussie.

Daarnaast stond ook het kunst- of ijsschaatsen als wintersport op het programma van de Spelen. Hiermee was de definitieve doorbraak van de wintersporten een feit.
Er deden aan deze twee competities in totaal 73 mannen en 12 dames uit 10 landen mee.

De wedstrijden ijshockey gingen door in de ijstempel, het Palais de Glace van de Gezondstraat, de huidige Henri Van Heurckstraat, van 23 tot 29 april 1920.
Volgens de planning had het tornooi reeds de 20ste van start moeten gaan maar omdat het graag geziene Amerikaanse team, op 7 april vanuit New-York aan boord van de SS Finlandia vertrokken, wegens het slechte weer op de Atlantische oceaan pas op 19 april in Antwerpen arriveerde werd het begin van de competitie verlaat.
De Winnipeg Falcons uit Canada gebruikten de vrijgekomen tijd om op 18 april een exhibitiewedstrijd voor het goede doel te spelen tegen een selectie van reeds aanwezige tegenstanders.

Het gebouw, in 1910 ontworpen als rolschaatsrink, werd in 1919 speciaal voor deze sporten tot overdekte ijsbaan verbouwd onder de leiding van architect Fernand de Montigny, zodat er in de zomer kon worden geschaatst, wat voor die tijd toch wel heel bijzonder was.

Vijf van de veertien aandeelhouders van het Palais de Glace waren voorheen reeds betrokken bij de uitbouw van Beerschot A.C., wat nog maar eens de invloed van de Beerschotleiders op deze Spelen benadrukt.

Naar Canadese standaards gemeten was de ijsbaan vrij klein (18 x 56 meter). Bovendien was het de enigste keer in de olympische geschiedenis dat de teams uit zeven leden bestonden (3 aanvallers, 2 verdedigers, een doelman en een zgn. 'zwerver'). De wedstrijden duurden, ook afwijkend van de Canadese regels, 2 x 20 minuten in plaats van 3 x 20 minuten.

Toch was voor veel toeschouwers het ijshockey bijzaak om, gezeten aan tafeltjes langs de ijspiste, te genieten van een glas wijn en een copieus diner. En wanneer de wedstrijd niet kon boeien kon men luisteren naar de deuntjes die het orkest speelde.

Te vermelden is ook het feit dat de Amerikaanse ploeg uitpakte met een nieuwigheid, het gebruik van rugnummers werd geïntroduceerd.

Vanaf de Spelen van 1924 werd deze sport op het programma van de Winterspelen geplaatst. De Winterspelen werden lange tijd in hetzelfde jaar georganiseerd als de Zomerspelen. Pas in 1994 is daar verandering in gekomen.

Een boeiend beeld wordt geschetst via het hierna volgende programmaboekje voor de ijssporttornooien, met niet enkel het obligate programmaoverzicht maar eveneens voorzien van een aantal reclameboodschappen.
blz. 1 blz. 2 blz. 3 blz. 4
blz. 5 blz. 6 blz. 7 blz. 8

Ijshockey
1 CAN      
2 USA      
3 TCH      
 
Het overzicht van de behaalde medailles:
Land
Deelnemers
Totaal
België
7
-
-
-
-
Canada
8
1
-
-
1
Frankrijk
7
-
-
-
-
Tsjechoslowakije
9
-
-
1
1
Verenigde Staten
11
-
1
-
1
Zweden
11
-
-
-
-
Zwitserland
8
-
-
-
-