Henri Hébrants (1904-19??)
Henri Hébrants mag beschouwd worden als dé bokssensatie tijdens de Spelen van 1920. Op 16 jarige leeftijd greep hij immers maar nipt naast een bronzen medaille in de bantamgewichtsklasse. Alhoewel het niet echt zeker is lijkt het er toch sterk op dat er een 'box-off' plaats vond om het brons toe te kennen.
Hébrants had de bokssport ontdekt toen zijn ouders op de vlucht voor WO I, in Richmond, Engeland verbleven.
Vanaf 1921 werd hij beroepsbokser. Zijn kamp tegen Belgisch kampioen en ex-wereldkampioen Arthur Wijns in 1922 bleef onbeslist. Dit succes leverde hem een uitnodiging voor Parijs op, waar hij 15 ronden bokste tegen de knock-out-kampioen Criqui.
In 1923 werd hij, na een kamp over 20 ronden tegen opnieuw Arthur Wijns, Belgisch kampioen pluimgewichten.
In 1924 werd Hébrants Europees kampioen ten nadele van de Fransman Charles Ledoux.
Op 30 oktober 1925 zette hij zijn titel in Madrid op het spel tegen de Spanjaard Antonio Ruiz. Gekwetst aan de rechterhand zette hij door, alhoewel zijn rechtse het reeds tijdens de eerste ronde begaf. In de negende ronde diende Hébrants de strijd de staken en verloor aldus zijn Europese titel. Het betekende tevens het einde van zijn succesvolle carrière.