Raoul Daufresne de la Chevalerie (1881-1967)
Geboren te Brugge op 17 maart 1881 was Raoul Daufresne de la Chevalerie een typisch Belgische aristocraat op de Spelen van 1920.
De baron was bezeten door het voetbal. Hij debuteerde in 1903 als aanvaller bij Cercle Brugge. Hij bleef aan de ploeg verbonden tot 1907 en was er tussen 1905 en 1907 zelfs voorzitter. Van 1908 tot 1912 speelde hij voor stadsrivaal Club Brugge.
Tijdens de Spelen van 1920 in Antwerpen fungeerde Daufresne als coach van de nationale voetbalploeg die er goud veroverde. Op diezelfde Spelen behaalde hij als lid van het hockey-team ook nog brons en nam deel aan de kwalificatieproeven in het tennis. Daarnaast was hij ook nog actief in de paardensport en als tennisser.
Raoul Daufresne de le Chevalerie kende ook een indrukwekkende militaire carrière. Bij het begin van WO I was hij officier in de infanterie en klom op tot de rang van kapitein. Na het einde van WO I promoveerde hij zelfs tot de rang van generaal-majoor van de Belgische landmacht.
Bij het uitbreken van WO II was hij tijdens de 18-daagse veldtocht bevelhebber van de 17de infanteriedivisie. In 1941 werd Daufresne, inmiddels luitenant-generaal, bevelhebber van de Belgische Landmacht in Groot-Brittannië.
Raoul Daufresne de la Chevalerie overleed te Ukkel op 25 november 1967.