Van dinsdag 9 januari tot vrijdag 12 januari verbleven we in Hotel Gillenfelder Hof te Gillenfeld in de Eifel in Duitsland.

Het hotel is gelegen in het centrum van het dorp, en omringd bijna volledig een pleintje/doorgang. Januari is er het toeristische laagseizoen wat we dan ook merkten vermits we maar met 6 personen verbleven in een hotel met zo'n 50 kamers. Ook waren er veel bezienswaardigheden gesloten.

Dinsdag 9 januari 2007

Het was slechts zo'n 220 km rijden dus konden we 's morgens rustig vertrekken om op de middag aan te komen. We reden via Luik - Wittlich - Gillenfeld. 's Namiddags bezochten we het Holzmaar en het Dürremaar. 

Het Holzmaar is 5,8 ha groot en maximaal 20 m diep. 

De "maren" (met water gevulde vulkaantrechters) worden ook wel de "blauwe ogen" van de Eifel genoemd. Toen de immense krachten van de aardkern zich ooit naar boven persten, perforeerden zij de aardkorst van de Vulkaaneifel met een dicht netwerk van "maren".

Iets hogerop de baan tussen het Holzmaar en het Dürremaar stond dit kapelletje.

Het Dürremaar, een Maar zonder water maar met een zeldzame vegetatie

Woensdag 10 januari 2007

We volgden wandelroute 31 (5 km, blauw = makkelijk) vanuit Gillenfeld naar het Pulvermaar.

De zon liet zich meer zien dan gisteren

Het Pulvermaar, gelegen op 411 m hoogte zou zo'n 15 000 à 20 000 jaar oud zijn en wordt gekenmerkt door de steile trechtervormige wanden. Het wateroppervlak beslaat 33,5 ha en de maximum waterdiepte is 86 m, de diameter is ongeveer 700 m.

's Namiddags wilden we het Vulkanhaus in Strohn bezoeken, maar dit was gesloten...

In Strohn is een lavagroeve waaruit ze deze 120 ton zware "lavabombe" met een diameter van 5 m hebben gehaald.

Via Lutzerath reden we naar Cochem, een gezellig stadje aan de Moezel en bekend om zijn imposante burcht.

Op veel gebouwen staat het waterpeil van overstromingen aangeduid. Toch wel even slikken als je dat ziet staan in zo'n klein straatje bijna een etage hoog!

Uitzicht over Cochem vanop de burcht

...en ook de burcht was gesloten!!

Dan maar binnengluren onder de poort...

Donderdag 11 januari 2007

Bezoek aan de Niederburg en Oberburg van Manderscheid

Opnieuw stonden we voor een gesloten deur...

We wandelden richting de Oberburg   

Het laatste weekend van augustus worden er hier ridderspelen georganiseerd.

We've captured the flag!

We reden door naar Daun om het Vulkanmuseum te bezoeken, wat eveneens gesloten was!!...

Onderweg passeerden we het Schalkenmehrener Maar en het Weinfelder/Toten Maar met daarlangs de Weinfelder Kirche.

Het Schalkenmehrener Maar

Het Toten Maar, de voorspelde storm kwam al goed opzetten.

We vonden toch één bezienswaardigheid die open was en dat was een klokkengieterij in Brockscheid. 

De Eifeler Glockengiesserei is sinds 1620 in handen van de familie Hans August Mark en is sinds 1840 in Brockscheid. We kregen een privé rondleiding in de klokkengieterij waar ons het maken van een klok werd uitgelegd. 

Dit omvat grosso modo:

1. Kern

De kern vormt de binnenruimte van de klok en wordt aangemaakt uit droge leemsteen en gerstenaalden.

2. Valse klok

Over de kern wordt er een valse klok gemaakt, de dikte van deze valse klok is de ruimte voor het brons van de echte klok. Ze bestaat uit leemlagen die gedroogd worden door vuur te maken in de holte van de kern. Hierna wordt een waslaag aangebracht met versieringen en teksten. De valse klok heeft nu precies de vorm die de echte klok zal hebben.

3. Mantel

Op de waslaag van de valse klok wordt heel fijne sierleem aangebracht en daarna ruwe stijve leem. Opnieuw wordt er gewarmd om te drogen. De waslaag smelt hierbij weg en de binnenkant van de mantel heeft de perfecte vorm van de buitenkant van de klok (inclusief teksten en versieringen in spiegelbeeld). De mantel wordt afgenomen en de valse klok vernietigd.

Alles wordt opgesteld in de groeve (put waarin alle gietklare klokken worden opgesteld). De binnenkant van de kern wordt met aarde opgevuld om voldoende weerstand te hebben bij het gieten. De mantel wordt daarna boven de kern gezet. De groeve wordt gevuld met aarde om ook de mantel sterk genoeg te maken zodat hij bij het gieten niet barst.

2 mantels

4. Kroon

De kroon wordt in was gemaakt en met leem overtrokken. In de oven smelt de was en bekomt men de vorm van de kroon. In de gietgroeve wordt de kroon op de klokvorm gezet.

5. Gieten

Bovenop de kroon wordt een gietvorm geplaatst met een ingang voor het brons en 2 luchtpijpen zodat de lucht uit de binnenruimte kan ontsnappen. De uitkomende lucht is zeer giftig en wordt afgefakkeld. Het brons wordt op een temperatuur van 1150°C gegoten. Hiervoor beschikken ze over een ketel die maximum 7,5 ton kan bevatten.

Het volledige procédé om een klok te maken duurt ongeveer 3 maanden. De kostprijs is ongeveer 10 000 € per ton.

Het gieten zelf gebeurt altijd op een zaterdag, zo kunnen de "klanten", dit zijn vaak parochies, verenigingen, ... aanwezig zijn bij het werkelijk tot stand komen van hun klok.

Het uitkappen van de kern bij een gegoten klok

Het uiteindelijke resultaat, een afgewerkte klok:

Deze meer dan 6 ton zware klok hing ooit in Echternach maar heeft binnenin een grote scheur waardoor de klank helemaal vervormd is. Zo'n een fout is niet te repareren en dus hebben ze een nieuwe klok gemaakt.

Vrijdag 12 januari 2007

Terug naar huis via Cochem waar we de Moezel volgden tot nabij Koblenz. 

Zicht op de Burcht van Cochem vanop de Panoramaweg

Onderweg kwamen we veel burchten tegen...

... waaronder deze zeer mooie Burg Thurant in Alken.

Steile wijngaarden, typerend voor de Moezel.

Bijna in Koblenz namen we de de A6/E31 richting Keulen met een tussenstop in Bad Neuenahr.

In Bad Neuenahr bleven we de rest van de dag en genoten van het "heilzame water" in de Ahr Thermen!

Er zijn plannen om in de lente/zomer opnieuw een paar dagen te komen genieten van deze mooie streek. Onze verblijfplaats zou dan gelegen zijn aan de Moezel en waarschijnlijk in Bremm. De vele verslagen en beschrijvingen van de Roystenrijkers maakten het kiezen veel makkelijker en zullen dan ook goed gebruikt worden!