IW Rescue (Italiaantjes zoeken nieuwe thuis)
Gallerie Anais ( J.A.G.)
Yentl's Verhaal
°12/10/2006 - †19/12/2006
!!!! Updates !!!!
Forum
(interactief!!!!)
R.I.P: 12 oktober 2006 - 19 december 2006
(Other Countries): IBAN: NL 24 PSTB 0000 9582 48 BIC: PSTBNL21
Woef,
mijn naam is Yentl.
Ik ben de laatst geborene van Anaïs en ik heb een probleem.
Ik heb in de baarmoeder gekneld gezeten en daardoor zijn mijn achterpootjes niet goed ontwikkeld. Ook heb ik tegen de placenta aangelegen waardoor mijn rechterheup geen huid had en ik die kant dus helemaal niet kan gebruiken. Ik sleep met mijn achterkant. Mijn semi-mama Claudia is dagelijks met mij bezig om mijn andere 'goede' achterpootje te oefenen met de hoop dat ik daar in de toekomst toch op kan steunen/lopen. Maar ik weet niet zeker of dat lukt.
Mijn linkerachterpootje heeft wel spieren en heel af en toe probeer ik hem onder me te zetten maar dat lukt nog niet zoals we willen hebben.
Ik heb wellicht een operatie, of meerdere, nodig om ervoor te zorgen dat mijn ene achterpootje toch kan functioneren en waarschijnlijk zal mijn andere achterpootje afgezet moeten worden. Die is te zwaar voor mij om mee te slepen.
Mijn
semi-mama denkt ook dat ik een rolstoel nodig zal hebben. Ze heeft al op
internet rondgekeken en er bestaat een Nederlandse leverancier voor
hondenrolstoelen. Heel handig als je het mij vraagt.
Maar ik ben heel gezond zegt iedereen. Ik eet goed ( zelfs de brok gaat erin als pap) en speel graag en Claudia noemt mij een grapjas. Ik kan blijkbaar nogal gezichten trekken. Volgens mama ben ik een echte doorzetter.
Daarom heeft ze mij de kans gegeven hier te blijven. Zolang ik gezond ben, is er geen reden om mij een spuitje te geven. En dat wil ik ook niet. Mijn zusjes en broer zijn heel leuke speelkameraadjes en ik wil graag bij hen blijven.
Natuurlijk speelt Claudia's gezondheid ook een rol dat ik mag blijven. Zij is zelf erg ziek, in haar darmen, en kan het niet over haar hart krijgen mij te laten gaan. Twee lammen maakt ook 1 hele. ;o)
Maar
om mij te kunnen voorzien in al mijn noden, doe ik oproep om mij te
steunen.
Claudia en ik kunnen alle hulp gebruiken, zeker financieel, om mij een goed en
aangenaam leven te geven en mijn probleem zo goed mogelijk op te lossen.
Je
bent natuurlijk niets verplicht. Een hart onder de riem telt voor ons ook al.
Maar mocht je mij willen steunen, elke Euro is meegenomen.
Alvast ontzettend bedankt en heeeeel veel likjes van mij,
Jewel Yentl Jade
Overleden op 19 december 2006
Yentl werd steeds leuker en liever. Maar hij begon ook meer en meer te schuifelen. Yentl's 'goede' achterpoot werd niet sterker en hij begon op zijn knie van zijn slechte achterpoot te lopen.
Ikzelf lag in het ziekenhuis van 5 december tot 16 december na een operatie die pijnlijker was uitgevallen dan gepland.
De pups waren op logé bij mijn ouders en
daar had Yentl zijn knietje helemaal open gelopen. Ook een teen aan zijn andere
poot lag er half af (van het afzetten met die poot en dan doorschuiven).
Omdat mijn ouders zijn kapotte knietje niet meer konden aanzien, hebben ze de
dierenarts gebeld en die had maar 1 advies: laten inslapen.
Dit wilde ik NIET horen en daarom ben ik op zoek gegaan naar iemand die mij wel en kon helpen. Ik kwam terecht bij een dierenkliniek in Roosendaal (Noord-Brabant, NL). Daar kon ik op dinsdag 19 december langskomen. Aangezien ik echter zelf nog niet kon rijden en eigenlijk ook niet van huis mocht (ik verbleef na mijn verblijf in het ziekenhuis bij mijn ouders omdat ik nog niet in staat was voor mezelf te zorgen en voor een huis), ben ik met mijn moeder gegaan.
Een orthopedisch chirurg heeft Yentl bekeken en toen viel het verdict. De enige menselijke oplossing voor hem was om hem te laten inslapen. De afzetting van zijn poot (wat ze best wilden doen) zou weinig tot geen resultaat brengen voor een beter leven. Naar alle waarschijnlijkheid zou Yentl zijn andere achterpoot nooit goed kunnen gebruiken ( daar zat de knie ook vast en hij had geen kracht om die poot voor hem uit te zetten, ookal probeerde het ventje het enorm hard). Hij zou dan het verlies van die andere knie niet goed kunnen opvangen en scheef gaan schuifelen. Inmiddels waren zijn bekken en ruggengraat al gedeeltelijk fout gegroeid en ook had hij een infectie in zijn buikje (van de liesbreukoperatie).
ALS we toch zouden kiezen hem te laten operen (pootamputatie), zou zijn toekomst niet veel voor hem zijn geweest. een rolstoel was geen optie omdat zijn bekken scheef zaten en inwendig zou hij nog meer problemen hebben gekregen (darmobstructies, blaaskanteling, etc).
We hebben dan de meest moeilijkste, meest pijnlijkste keuze moeten maken om hem te laten inslapen. Helaas ook de meest menselijke. Mijn allerliefste ventje bleek gewoon geen mooie toekomst te hebben en zou veel gaan afzien. Dat konden we hem niet aandoen. daar was hij te lief en te vrolijk voor.
Maar het was echt een verschrikkelijke
keuze. Yentl was een SUPER vrolijk manneke. Hij luisterde perfect naar zijn
naam, had plezier in alles wat hij deed of wat je voor hem deed, hij kletste
zelfs voluit tegen me de avond voordat we naar de dierenkliniek reden.
Hij was zo zo lief en zo mega happy. Ook had hij een uitstraling en een koppie
als geen ander en was hij altijd blij je te zien. Hij kon dan zo gelukkig
huppelen en was supersnel met zijn 'geren'. Hij sprong zelfs met zijn
voorpootjes bijna zo hoog dat hij de bank op kwam. Zijn voorpoten waren heel
sterk.
Dat nu net hij de pech had gehad
gehandicapt geboren te worden.
Ik heb alles geprobeerd om hem bij me te houden en te helpen, maar het heeft
niet mogen baten.
Nu is hij pijnvrij en kan hij naar hartelust rennen en iedereen verwelkomen op de regenboogbrug. Mijn lieve, lieve engeltje Yentl. Je was te goed voor deze wereld maar bent veel te jong gegaan. ;'o(
Geniet van je vrijheid en pijnloosheid,
Yentltje.
We missen je enorm, grote vriend, en zullen je nooit vergeten. Jij hebt ons
leven mooier gemaakt en ik had niets liever gehad dan van jou te houden.
Dag lieve vriend, tot ziens.
Yentl, de dag voor zijn overlijden. Je kan hier zijn
'ingepakt' knietje zien (met verband en plakstrips). Wat een koppie, he?!
Vaarwel, allerliefste vent!
12-10-2006 - 19-12-2006
**************************
Hier wat foto's van mij en mijn slechte achterkant:
