Pleidooi

Gevangenis-internering

- Home -


    Er blijft een reuzegroot probleem: de 'internering in de gevangenis': 'mensen die niet-toerekeningsvatbaar verklaard werden, maar die toch, naar aanleiding van een of andere misstap, voor járen en járen - "uitzichtloos" - in de gevangenis, achter hoge muren - opgesloten worden'. Ik probeer een kort overzicht te schetsen van de echte, gruwelijke knelpunten:
    1. Het gaat om 'niet-toerekeningsvatbaar verklaarde patiënten', die "het recht" hebben in een "zorginstelling" ('psychiatrisch ziekenhuis') "behandeld" te worden, maar die men 'zónder reële behandeling' (behalve medicamenten) achter de dikke muren van de gevangenissen stopt, wat uiteraard als 'een schande' aangevoeld wordt, zowel door de geïnterneerden zelf, als vaak nog veelmeer door hun familie (ouders, broers, zussen, kinderen...)
    2. Internering in de gevangenis is wat men noemt: opsluiting "zonder termijn". Gestrafte, veroordeelde gedetineerden worden ten laatste als ze hun straf uitgezeten hebben, aan de poort gezet en opnieuw de vrijheid ingestuurd! 'Geïnterneerden' leven constant "zonder uitzicht" op vrijlating. Er zijn ("reële") voorbeelden van mannen, die - hoewel ze volstrekt géén 'misdadigers' zijn in de echte zin van het woord - véle, véle jaren 'in de gevangenis' blijven; zelfs tot dertig jaar lang (dit is géén fantasie!) of tot ze er, eventueel op hoge leeftijd, overlijden (dit is evenm’n fantasie!).

















































- Home -