Te
veel geld voor zonnepanelen
Fotovoltaïsche
zonnepanelen installeren is een mooie langetermijnbelegging,
zegt Brigitte De Pauw, Brussels parlementslid en schepen
in Jette (CD&V). Ze stelt hardop een vraag die totnogtoe
taboe was: is het wel aan de Brusselse overheid om voor
een mooie belegging voor haar kapitaalkrachtige inwoners
te zorgen?
Brigitte
De Pauw heeft zich net voor het zomerreces van het Brussels
parlement aan het rekenen gezet. Investeren in zonnepanelen
kost de eigenaar van een eengezinswoning zo’n 9.000
euro. De premie van het Brussels Gewest bedraagt om en bij
de 3.750 euro, en de belastingaftrek beloopt al gauw nog
eens 3.440 euro. Conclusie: uiteindelijk kosten zonnepanelen
niet meer dan 1.810 euro, aldus De Pauw. Volgens haar heeft
de investeerder in zonnepanelen het bedrag al na tweeënhalf
jaar terugverdiend. Na tien jaar hou je aan het installeren
van zonnepanelen zelfs een niet onaardig spaarpotje van
5.640 euro over. Een mooi voorbeeld van het mattheuseffect,
vindt ze: wie al heeft, krijgt nog meer.
De premie
is volgens De Pauw gericht op eigenaars van huizen, en huizen
zijn een woontype dat in het hoofdstedelijk gewest maar
tien procent van het bestand uitmaakt. Huiseigenaren hebben,
dixit De Pauw, vaak ook een aardige cent opzij staan en
hebben de extra financiële steun niet echt nodig.
"Zonnepanelen gaan gemiddeld twintig jaar mee. Het
is onredelijk en absurd dat je je investering in Brussel
al na minder dan drie jaar hebt terugverdiend."
Sociale
woningen
Het alternatief van De Pauw is mensen ondersteunen die het
echt nodig hebben. "In het gewest leeft dertig procent
van de mensen onder de armoedegrens, de huurprijzen zijn
torenhoog en nu ook de energieprijzen pieken, vrezen we
het ergste. Mensen met een klein inkomen geven bakken geld
uit aan energie: ze wonen in slecht geïsoleerde appartementen,
vaak met enkel glas."
Voor De Pauw is het duidelijk: het Brussels Gewest moet
eerst en vooral investeren in superisolerend glas in de
sociale woningen. Bondig samengevat stelt De Pauw het zo:
"Het Brusselse overheidsgeld moet niet naar de tien
procent rijkste inwoners gaan, maar eerst en vooral naar
de tien procent armste."
De Pauw
wil niet gezegd hebben dat ze tegen premies voor zonnepanelen
is, maar de overheid moet volgens haar wel beseffen dat
die bij de hogere en de middeninkomens terechtkomen en niet
bij de dertig procent armsten. Dat heeft volgens haar twee
oorzaken: mensen die er financieel niet goed voorstaan,
zijn vaak ook de mensen die niet geïnformeerd zijn.
De premies zijn ook bestemd voor huiseigenaars, niet voor
huurders.
Investeren
in zonnepanelen is volgens De Pauw pas de vierde stap om
te besparen op energie. Eerst komen goede isolatie, de aanschaf
van energiezuinige toestellen, en de thermostaat een graadje
lager zetten.
De Pauw
pleit ervoor om ook eigenaars van huurwoningen die in isolatie
investeren, premies te geven. "Ik pleit voor een omkadering
van de huurprijzen waarbij dak- en muurisolatie en de beglazing
van een appartement mee in rekening gebracht worden. Men
zou referentiehuurprijzen moeten opstellen op basis van
grootte, kwaliteit, comfort en energiezuinigheid. Eigenaars
die verhuren tegen de referentieprijs, kunnen rekenen op
renovatiepremies, de andere niet."
CD&V zet sinds begin dit jaar zwaar in op milieu en
energie. In het najaar volgt zowel een federaal als een
nationaal congres gewijd aan energie, en bij het begin van
het parlementaire jaar wil De Pauw de Brusselse minister
van Leefmilieu Evelyne Huytebroeck (Ecolo) aan de tand voelen
over een heroriëntering van de energiesubsidies.
Dit
was een artikel van Danny Vileyn in Brussel Deze Week van
08-08-2008.
>Terug
naar pers
