CD&V
wil schoolbelcontracten
Van alle Brusselse gezinnen met kinderen is 32 procent een
eenoudergezin. In Vlaanderen is 68 procent van die moeders
of vaders die er alleen voor staan, aan het werk; in Brussel
is dat maar 55 procent. De CD&V-vrouwen van Vrouw en
Maatschappij willen meer alleenstaande moeders de mogelijkheid
bieden om uit werken te gaan. “Want ouders hebben een
voorbeeldfunctie,” zegt het Brussels parlementslid
Brigitte De Pauw, die pleit voor meer cijfers en een grondiger
onderzoek naar de leefomstandigheden van alleenstaanden.
De tijd dat de christendemocraten zich alleen maar voor
het klassieke gezin leken te interesseren, ligt achter ons.
Neem nu de werkgroep Vrouw en Maatschappij, die zich ter
gelegenheid van de Internationale Vrouwendag op 8 maart
over het lot van alleenstaanden – succesvolle singles,
eenoudergezinnen, oudere alleenstaanden – boog.
Alleenstaanden
zijn een volwaardige groep in de samenleving, zo schrijft
de werkgroep. In het Brussels gewest bestaat immers meer
dan veertig procent van de huishoudens uit één
persoon. De werkgroep pleit meteen ook voor een genuanceerde
beeldvorming: de groep bestaat uit mannen en vrouwen uit
alle leeftijdscategorieën en uit alle sociale
milieus, het zijn niet allemaal óf happy singles,
óf zielige alleenstaanden.
De Pauw:
“Het stereotiepe reclamebeeld van mama, papa en twee
kindjes frustreert ook mensen die gekozen hebben voor een
andere manier van leven of er door de omstandigheden, een
echtscheiding bijvoorbeeld, toe gedwongen zijn. Het beleid
moet aandacht hebben voor alle gezinsvormen.”
De Pauw
vindt het belangrijk dat alleenstaande ouders uit werken
gaan. Het cijfer van 55 procent moet omhoog, vindt ze, maar
de samenleving moet die ouders – onder wie tachtig
procent vrouwen en twintig procent mannen – ook de
kans geven om te werken. De Pauw: “Ouders hebben een
voorbeeldfunctie. Het is belangrijk dat kinderen leren wat
arbeidsattitude is. Elke ochtend opstaan en je aankleden
om te gaan werken, maakt daar een essentieel deel van uit.”
Kinderopvang
De Pauw beseft dat het voor een alleenstaande ouder met
kinderen niet makkelijk is om te gaan werken. “We mogen
onze ogen niet sluiten voor de werkloosheidsval. Uit werken
gaan kost geld. Een werkende moet meer uitgeven aan kleren
en verplaatsingskosten. Een werkzoekende komt ook vlotter
in aanmerking voor een sociale woning dan een werkende,
en hij of zij krijgt vrijstelling van bepaalde belastingen.”
Centen
zijn één zaak, de praktische organisatie van
het huishouden waarmee eenoudergezinnen worstelen, is nog
een ander paar mouwen. De Pauw: “Een van de hinderpalen
om buitenshuis te werken, is de kinderopvang. Probeer maar
eens als alleenstaande een kindje naar de crèche
en eentje naar de lagere school te brengen. Naast de prijs
is het met z’n tweeën ook veel makkelijker te
organiseren. De crèche en de school zijn heel andere
systemen.” Kinderopvang is met andere woorden soms
te duur, soms niet aangepast aan de werkuren van de alleenstaande
ouder. Terwijl volgens De Pauw de kans groter is dat een
kind met leerachterstand in de lagere school te kampen krijgt
als het niet naar de kleuterklas is geweest.
CD&V
pleit alvast voor het opnemen van ‘schoolbelcontracten’
in het sociaal overleg: het afstemmen van de werkuren van
alleenstaande vaders of moeders op de schooluren. Een alternatief
is kinderopvang in het bedrijf in plaats van een gsm of
een bedrijfswagen. De Pauw: “Er zijn tal van buitenschoolse
activiteiten voor lagereschoolleerlingen; voor kleuters
bestaat er bijna niets.”
Depauw
gaat het probleem alvast aankaarten in de Vlaamse Gemeenschapscommissie
(VGC). CD&V wil ook dat het gewestelijk woonbeleid meer
rekening houdt met het toegenomen (en nog toenemende) aantal
alleenstaanden. Een eerste stap is het voorstel van ordonnantie
voor kangoeroewonen: alleenstaande bejaarden delen een huis
met een jong gezin. Dat dient De Pauw een van de volgende
dagen samen in met haar CDH-collega Céline Fremault.
Dit
was een artikel van Danny Vileyn in Brussel Deze Week van
15-03-2006
>Terug
naar pers
