Interpellatie
aan minister Vanraes over
de vrijstelling van successierechten op de gezinswoning
Het aankopen van een gezinswoning door echtparen of samenwonenden
is meestal een belangrijke gebeurtenis. Naast het emotionele
aspect, het samen zoeken naar en vinden van een thuis, is
het meestal ook de belangrijkste investering die ze ooit
in hun leven zullen afsluiten.
De voorbije
legislaturen heeft de Brusselse Regering aanzienlijke inspanningen
geleverd om de aankoop van een eigen gezinswoning te vergemakkelijken.
Ik denk maar aan de vermindering van de registratierechten
voor de aankoop van de eerste gezinswoning. Ondanks deze
maatregelen is het voor echtparen en samenwonenden nog lang
sparen en een dure hypothecaire lening afbetalen alvorens
zij zich echt eigenaar van hun gezinswoning kunnen noemen.
Wanneer
één van beide partners overlijdt, wordt het
als onrechtvaardig en hardvochtig aangevoeld dat de langstlevende
partner successierechten moet betalen op de woning waarvoor
hij of zij meestal zelf lang en veel gespaard en gewerkt
heeft. In de meeste gevallen blijft de overlevende daar
wonen en verandert er dus in de praktijk niets. In sommige
gevallen moet echter de gezinswoning zelfs verkocht worden
om deze successierechten te kunnen betalen. Menselijk gezien
kan dit niet de bedoeling van de wetgever geweest zijn.
In een rouwperiode kan je mensen toch niet dwingen om hun
woning van de hand te doen; een plaats waar zij op dat moment
nog de meeste herinneringen overhouden aan hun overleden
partner.
De Brusselse
Regering heeft zich in haar regeerakkoord geëngageerd
om, in functie van het budgettair haalbare en volgens nog
te bepalen regels, de vermindering van de successierechten
voor de gezinswoning voor de langstlevende echtgenoot of
samenwonende partner door te voeren. Het moet dan wel gaan
over de enige woning en de woning moet blijvend bewoond
worden door de overgebleven partner.
De vermindering
zou al een stap in de goede richting zijn. Echter, we zijn
van mening indien we zouden gaan naar een volledige afschaffing
van de successierechten op de gezinswoning, dit in vergelijking
met een vermindering geen grotere financiële impact
zou hebben. Het zou ook veel menselijk leed besparen. Deze
maatregel ligt ook in de lijn van het gevoerde beleid om
de aankoop van een eigendom te vergemakkelijken. Het verwerven
van een woning is fiscaal voordeliger gemaakt, nu is het
de beurt om op het einde van de rit de fiscale lasten niet
te zwaar te maken voor de langstlevende.
Daarom mijn vragen aan u, Minister:
