Interpellatie aan minister-president Picqué over
de rol van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest als brug tussen het Grootstedenbeleid en Beliris

In 1993 werd een akkoord gesloten tussen de pas opgerichte federale staat en het Brussels Hoofdstedelijke Gewest. Doel was “de uitstraling van Brussel als hoofdstad van België en Europa verbeteren”. Beliris was geboren. Hiervoor trok de federale overheid jaarlijks tientallen miljoenen euro uit. In 2001 werd het Beliris-fonds opgericht, waardoor niet-vastgelegde budgetten in de Beliris-pot blijven. De opdracht van Beliris is met de jaren steeds verder uitgedeind. Zo speelt Beliris een belangrijke rol in de wijkcontracten, één van de speerpunten inzake de stadsherwaarderingspolitiek van de Brusselse regering.

Tegelijkertijd zette de federale regering in 1999 een grootstedenbeleid op poten met twee hoofdopdrachten: enerzijds de steden als economische gangmakers versterken en anderzijds stadsvlucht tegengaan door de aantrekkelijkheid van de stad te verbeteren, zowel inzake veiligheid als inzake levensomstandigheden zoals sociale cohesie, kwalitatieve huisvesting en openbare ruimtes.

Met andere woorden, tussen de opdracht van Beliris – en zeker in zijn ruimere interpretatie – en die van het grootstedenbeleid zit er een groot stuk overlapping. We vinden dat terug bij de wijkcontracten en het huisvestingsbeleid in het algemeen (kwalitatieve huisvesting, renovatie en uitbreiding woningpark). Daarnaast is er een evident raakvlak in het domein van de inrichting van de openbare ruimte.

Het zou interessant zijn als beide diensten zouden samenwerken. Beliris heeft een jaarbudget van EUR 125 miljoen. Via het grootstedenbeleid vloeide in 2008 EUR 16,2 miljoen naar Brusselse gemeentes. Samen gaat het dus om zeer veel geld (rond EUR 140 miljoen op jaarbasis). Het zou spijtig zijn moesten beide instrumenten niet op elkaar afgestemd worden.