Interpellatie
aan staatssecretaris Dupuis over
300 extra woongelegenheden tegen sociale prijzen
Minister
Dupuis kondigde aan dat er 300 extra sociale woningen komen.
Maar is dit wel voldoende? Problemen van de huisvesting,
die Brigitte De Pauw aankaart in een vraag aan Minister
Dupuis.
Mijnheer
de voorzitter,
Dames
mijne heren ministers,
Waarde
collega’s,
Hoe
je woont bepaalt in sterke mate je levenskwaliteit. Je brengt
nu eenmaal een belangrijk deel van je leven in huis door.
En de band tussen de Belg en de baksteen is alom gekend.
We stellen echter vast dat de kloof tussen arm en rijk zich
doortrekt op vlak van wonen. Het woonbeleid is voornamelijk
opgetrokken uit fiscale maatregelen; het sociaal woningsaanbod
in ons land en in ons gewest in het bijzonder is beschamend
laag.
Mensen
in armoede ervaren de uitsluiting op de huisvestingsmarkt.
Ze komen op wachtlijsten te staan voor een sociale woning.
Intussen begeven ze zich noodgedwongen op de private huurmarkt.
Ze moeten zich vaak tevreden stellen met zeer lage woonkwaliteit.
Of ze besteden een flinke hap uit hun beperkte budget aan
kosten voor huur, energie…
Behoorlijke
en betaalbare huisvesting blijft voor vele mensen in armoede
een onbereikbare droom, ook al is het als recht in de grondwet
ingeschreven.
Het
recht op een behoorlijke en betaalbare huisvesting werd
zowel op de ronde-tafel-conferentie naar aanleiding van
de voorstelling van het armoede rapport, maar ook tijdens
de actie in het centrum van Brussel van verleden zondag
in het kader van de werelddag van de strijd tegen armoede
met luide stem verdedigd.
Via
de pers, maar ook vanuit het werkveld, heb ik vernomen dat
u een gewaardeerd bezoek heeft afgelegd aan de Sociale Verhuurkantoren.
Tijdens
dit bezoek kondigde u aan dat u in het Brussels gewest 300
extra woongelegenheden wil creëren voor de meest achtergestelde
Brusselaars.
Het
spreekt voor zich dat de CD&V-fractie dit initiatief
toejuicht. De druk op de woningmarkt in Brussel is inderdaad
groot; prijzen stijgen en het aanbod is niet steeds conform
het recht op een behoorlijke huisvesting.
Uw
initiatief voor de creatie van extra woningen bij de Sociale
Verhuurkantoren is dus noodzakelijk. Ik wens evenwel enkele
kanttekeningen te maken.
Vooreerst
is het niet geheel duidelijk hoe en waar u deze extra woongelegenheden
zal creëren. U stelde zelf dat deze woongelegenheden
“evenwichtig over het gehele gewest zullen verdeeld
worden”. Dit lijkt ons een belangrijk gegeven. Een
sociale mix tussen de verschillende bevolkingsgroepen in
buurten en wijken is een belangrijk voorwaarde voor een
rechtvaardige en evenwichtige stadsontwikkeling. Het creëren
van sociale woningen, woningen in het kader van de Sociale
Verhuurkantoren en woongelegenheden voor middeninkomens
dienen gerealiseerd in symbiose met het aanbod van de privé-markt
en met de aard van de buurt of de wijk.
Bovendien
is de creatie van deze woningen een noodzakelijke maatregel,
doch onvoldoende om het woningprobleem in Brussel op te
lossen. De creatie van extra woningen moet ons inziens gecombineerd
worden met vele andere maatregelen die het recht op betaalbaar,
behoorlijk en menswaardig wonen moet verbeteren.
Hierbij
denk ik vooreerst aan een huurtoelage. Volgens verschillende
deskundige bronnen is het aangewezen dat de huur nooit meer
bedraagt dan 30% van het gezinsbudget. U weet net als wij
dat huurgelden vaak meer dan 30% van het gezinsbudget opslokken.
Een huurtoelage zou toelaten om hieraan te verhelpen bij
gezinnen die de eindjes moeilijk aan elkaar kunnen knopen.
Ik
weet dat deze huurtoelage bij ongecontroleerde invoering
kan leiden tot een algemene stijging van de huurprijzen
in Brussel. Dit moet vermeden worden. Een huurtoelage op
basis van een referentiehuurpijs kan deze stijging tegen
houden. Bovendien moet deze huurtoelage gekoppeld worden
aan noodzakelijke voorwaarden in verband met gezondheids-
en bewoonbaarheidscriteria. De invoering van een huurtoelage
lijkt mij een piste die terdege moet onderzocht en verfijnd
worden.
Ook
andere maatregelen dringen zich op. Ik verwijs hierbij graag
naar het memorandum van de Brusselse Bond van het Recht
op Wonen die op deskundige wijze een geheel aan maatregelen
voorstellen om de huisvestingsproblemen integraal en efficiënt
aan te pakken, zoals ondermeer:
