Even voorstellen


 

Prille jeugd en snel volwassen

Midden in de zomer van 1958, op 12 augustus, werd ik geboren in Gent. Ik ben de oudste van drie dochters. We woonden in Evergem, een landelijke gemeente, vlakbij de kanaalzone Gent-Terneuzen. Mijn vader werkte zijn hele loopbaan in een elektriciteitsbedrijf. Ma werkte thuis en zorgde voor ons.

Ma stierf op 40-jarige leeftijd, ik was toen 14 jaar ... een moeilijke periode. Pa, die uit respect voor zijn overleden echtgenote en kinderen geen nieuwe relatie aanging, deed zijn uiterste best om zijn dochters de beste opvoeding te geven. Als oudste van de drie vond ik het mijn plicht om in te springen waar ik kon.

Akela, wij staan paraat

Ik liep school in Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart in Wachtebeke en volgde er Latijn-Wiskunde. Ik herinner me nog goed dat ik elke morgen en elke avond met de schoolbus mee moest. Pa vond dit beter dan dat ik met openbaar vervoer ging. We werden in die tijd beschermend opgevoed. Katleen en ik gingen wel graag naar school, maar “de levenslessen” van vriendinnen of in het jeugdhuis waren zeker zo boeiend.

Ik was ook lid van de Chiro en later stapte ik over naar de scoutsgroep die pa nog gesticht had. Ik was er jaren leidster en werd Akela. De knoop in de zakdoek, het avondlied en de nachten aan het kampvuur, het zijn mooie herinneringen.

Op eigen benen

Ik volgde de opleiding sociaal assistent aan de Katholieke Hogeschool voor Maatschappelijk Werk te Gent met de optie “personeelsbeleid”. Van mijn vriendin Marijke leerde ik in die tijd zelfs het dialect van de Westhoek verstaan.

Na een “stagecontract voor jongeren” in de privé, koos ik resoluut voor de sociale sector.

In 1981 werd ik directeur van de thuiszorgdienst Familiehulp Brussel-Halle-Vilvoorde waarvan KAV toen nog de inrichtende macht was. Voor deze job moest ik verhuizen. Na een korte tussenstop in Sint-Pieters-Leeuw kozen mijn man Chris en ik resoluut voor Jette. Ook de politieke microbe kreeg mij in haar macht. Ik werd lid van de CD&V-afdeling in Jette en engageerde mij in “Vrouw en Maatschappij”.







Zin voor engagement

Vanaf 1989 werkte ik op het kabinet van minister Jos Chabert en ook het politieke engagement werd groter. In 1999 werd ik gemeenteraadslid van Jette en lid van de Politieraad Brussel-West.

Sinds juni 2004 zet ik mij als volksvertegenwoordiger in het Brussels Parlement in om de grote en kleine zorgen van alle Brusselaars aan te pakken en om te zetten in concrete maatregelen. In juni 2009 werd ik voor de tweede keer verkozen als Brussels Parlementslid en werd ik tevens fractievoorzitter.

Eind 2006 heb ik de eed afgelegd als schepen in Jette, een droom die waarheid werd. Zo sta ik nog dichter bij de mensen en kan ik zelf de problemen aanpakken.

Ook vrijwillige engagementen blijf ik opnemen. Ik was voorzitter van het ACW-verbond Brussel-Halle-Vilvoorde en lid van verschillende sociale organisaties, zoals een Sociale Huisvestingsmaatschappij, een Sociaal Verhuurkantoor, Familiehulp,…

Met twee voeten op de grond en samen met u kunnen we van ons gewest een plaats maken waar het aangenaam wonen en werken is. Voor mij is “aan politiek doen” bovenal een sociaal engagement.