Bestaande toestand
Na 6 weken van stress en vele ritjes van Leuven naar het verre Sint-Kornelis-Horebeke vindt eindelijk de openbare verkoop plaats. Een vrijdagnamiddag in cafe "Quo Vadis": 2 onbekende jonge mensen het hoogst, niemand meer ...? De BuikBerg is van ons !
Geen gas, geen verwarming, geen warm water, geen riolering, 200 duiven en duivekoten overal. De eerste zomer gebruiken we om het huis iets of wat leefbaar te maken voor ons, de grootste problemen voorlopig op te lossen, en vooral: groentjes en boompjes planten, beestjes houden en veel nadenken over hoe we het verder allemaal gaan aanpakken.
Plannen: Praten, denken, tekenen, architectenafwijking en bouwaanvraag
Na meer dan een jaar denken, informeren, rondkijken beginnen de plannen vaste vorm aan te nemen.
Op 23 oktober 2008 kregen we onze bouwvergunning !
Onder de grond
- ondergraven bestaande funderingen en nieuwe funderingen: De fundering van de bestaande muren zit tussen de 5cm en de 40cm onder de grond, terwijl minimum 60 a 80 cm nodig is om een gegarandeerd stabiele ondergrond te hebben. Er zit maar 1 ding op: alle muren 'ondergraven' (meter per meter) tot op de goede diepte, en volgieten met beton. Een titanenwerk ! Bij de voorgevel kwamen we zo tot de ontdekking dat de muur over een lengte van 3 meter zomaar een halve meter 'hing' te zweven boven de grond, als resultaat van aarde die jarenlang eronderdoor weggespoeld is en de fundering een halve meter had laten zakken...
- betonblokken, diba: bovenop de gegoten beton, opmetsen van de fundering van het nieuw op te trekken binnenspouwblad (silikaatsteen), en vochtwering in het binnenspouwblad (aflopend naar buitenmuur)
- 1 laag Ytong en foamglass: Om geen koudebrug te hebben bij de muuraanzet van het binnenspouwblad, plaatsen we hier een laag isolatie op gelijke hoogte van de later te plaatsen vloerisolatie. Zo gaat de vloerisolatie naadloos over in de muurisolatie. In plaats van het peperdure en minder drukvaste perinsul hiervoor te gebruiken, gebruiken we een Ytongblok. De hoogte van 25 cm tegenover de 5 cm van perinsul compenseert ruimschoots het minder isolerend vermogen van ytong tov perinsul. In de horizontale richting, tussen de binnen- en buitenmuur, bekleden we de ytong en de betonblokken met 7cm foamglass, een zwart isolatiemateriaal gemaakt uit gerecycleerd glas, en de muizen vinden het niet lekker want het stinkt naar rotte eieren (leuk, verzagen...). Het wordt gekleefd met een zwarte lijm op basis van aardolie, en het ziet er ook zo uit (maar wel stevig).
- onderzagen: Eens de bestaande muren langs binnen zullen geisoleerd zijn, gaan ze in de winter veel kouder staan dan nu het geval was. Om vorstschade te voorkomen, moeten we absoluut vermijden dat er vocht in de oude muren kan komen (ook al zijn dit niet onze binnenmuren). Om opstijgend vocht tegen te gaan, hebben we het gedeelte zuid-west (vanwaar de meeste regen en wind komt) meter per meter onderzaagd. Met een Ytong-zaag een horizontale voeg tussen de stenen doorzagen (oude kalkmortel), er een waterdicht membraan tussen prutsen (DPC) en vol terug opvoegen. Na 10 meter zagen werd besloten dat injecteren voor de rest wel voldoende moest zijn. (Er is nu geen merkbaar probleem van opstijgend vocht, en met nieuwe goten en dakoversteken zal de waterstand nog verminderen).
- injecteren: 'Humabloc': een gel die je kan injecteren zonder speciale dure apparatuur. Gewoon om de 10 centimeter een gat boren in de muur, spul erin spuiten, en het vormt een ondoordringbare laag voor vocht.
Muren
- Rotswol: 20 cm, alstublieft! Ons donsdeken in de muur. Is dat niet wat overdreven ? Zelfs zonder pessimistische veronderstellingen te maken over de energieprijzen in de toekomst, bleek de optimale dikte van isolatie om rendabel te blijven: 26 cm. Maar 20 vonden we genoeg. Met millimeter-precisie worden door Anneleen 2 lagen van 10cm geschrankt boven elkaar geplaatst (geen naden), en wordt elk gaatje of oneffenheid met restjes rotswol opgepropt. We gebruiken spouwankers van 30cm die in de muur geboord worden en aan de andere kant in de silikaatsteen geslepen worden (een model met schroefdraad EN dun lijmplaatje voor lijmvoegen hebben ze jammer genoeg niet...) De 'vide'?: die is er niet. We hebben lang getwijfeld of het wel ideaal was, zo'n volledige spouwvulling. De fabrikant (Rockwool) garandeerde dat er geen problemen met de 434 zijn zolang de vochtopname van de gevelsteen < 15% is. Omdat onze gevelsteenfabrikant ons die data al lang niet meer kan verschaffen, hebben we zelf wat geexperimenteerd met het gewicht van droge en natte stenen, en tot onze verbazing kwamen we niet boven de 10%
- Silicaatsteen: Massa. Geen lichgewicht-brol (stenen die meer gat dan steen zijn), maar stevige, zware MASSA. Waar je eens een nagel kan in kloppen, die een buffer voor de warmte vormt, en onze temperatuur en vochtigheid stabiel moet houden.
- Koudebruggen: "Isoleer nooit langs binnen." Wat doen wij? Inderdaad. Wat wel betekent dat we voor alle mogelijke problemen die hierbij kunnen ontstaan een oplossing moeten verzinnen. Verlies aan themische massa: silikaatsteen. Koudebruggen tussen binnenmuren en buitenmuren: doorkappen en steen voor steen terugmetsen met een Ytongsteen (10 a 15 cm). Om condensproblemen te voorkomen is 4cm rotswol-equivalent nodig, of dus 10 cm Ytong C4. Wel die voegen proberen kleiner te houden Willem !
- Hydrofuge: de gevelsteen beschermen tegen opslorpen van regen, terwijl er aan de stenen niets 'zichtbaar' mag veranderen. Alles inspuiten met een watergedragen 'hydrofuge' die met de stenen reageert en een waterdichte, maar dampopen stuk steen wordt. Het resultaat is vele malen beter dan we gehoopt hadden: inderdaad totaal onmerkbaar, maar als je bij regenweer van dicht op de muur kijkt, parelen de druppels er vanaf.
- Ramen: Ze moesten goed zijn, en zo goed mogelijk op de originele gelijken. Maar niet witgeschilderd. Na vele uren discussie en bezoeken van meerdere schrijnwerkers uit de buurt, kwam Job (de Noordboom) met het voorstel 'Movingui': een tropische houtsoort (wel FSC-gelabeld natuurlijk) die transparant behandeld buiten kan, en als enige een lichte kleur heeft. Verkocht ! De profielen moesten zo goed als mogelijk nagemaakt worden, wat bij de 2 guillotineramen van de voorkamer bijzonder goed gelukt is, bij de andere jammer genoeg iets minder doordat het huidige dubbele glas iets steviger verankerd moet worden in het hout (enkel door er vaste ipv opendraaiende ramen van te maken konden we het aandeel hout tov glas beperken). De 'kleurloze' behandeling van de Movingui bleek ook niet zo 'kleurloos' te zijn, maar we zijn zeer tevreden van het resultaat
Dak
- Opbouw: van binnen naar buiten: de oude kepers blijven zichtbaar - van buitenuit wordt er een plaat Fermacell op geschroefd, aansluitend tegen de oude kepers - Inthello damprem en luchtdichting - min. 25 cm papiervlokken tussen 25 Douglas kepers - Gutex onderdak - stoflatten - pannelatten - gerecupereerde oude boomse pannen
- Gepland: maart (Karel Verscheure - Zwalm: Karel is een echte specialist in oude houten constructies en verrast ons steeds weer daarmee)
Vloer
- Opbouw: Geotextiel - 10 cm Argex met buizen en leidingen erin - 5 cm Argexchappe (Argex met wat cement onder gedraaid) - 12+3cm EPS ('isomo', maar dan drukvaster) - vloerverwarming - 8 cm chape - vloer
- Bedekking: met engelengeduld en een tube Pattex hebben we onze eigen boomse tegeltjes uitgebroken, en daarna nog een andere vloer mogen gaan uitbreken (bedankt Wannes en Petra). Op de plaatsen waar er kelder onder zit, zal parket komen.
Technieken
- elektriciteit: De kabel boven het erf zal verdwijnen en in de schuur toekomen (grrr. 600 euro + keuring hiervoor nodig). Voor de rest weinig speciaals hiermee. De stopcontacten en schakelaars worden 'anthracite' (=zwart plastiek) uit de Niko Pure reeks met een houten afdekplaatje (die ik zelf zal proberen te maken omdat die van Niko (hou u vast) 35 euro/stopcontact kosten !
- gas: In de straat is/komt geen aardgas, omdat we zowiezo toch willen koken op gas, en dit qua prijs nog goed meevalt (vergelijkbaar met mazout, allerlei 'rare' alternatieven zijn veel te duur voor het vermogen dat wij maar nodig hebben) gaan we een propaantank plaatsen. Onze bom van 2700 liter is ondertussen geplaatst, we gaan ze nu zo snel mogelijk weer verstoppen achter wat struikjes. We hebben voor een ondergrondse tank geinformeerd, maar toen we hoorden dat de huur van een bovengrondse tank slechts 1 euro/jaar (jaja) is, stellen we deze mogelijkheid wel een aantal jaren uit.
- ventilatie: we zullen uiteindelijk toch maar een 'systeem D' (balansventilatie met warmteterugwinning) nemen, alhoewel nog niet helemaal overtuigd. Lindab en Drexel und Weiss Aerosilent
- verwarming: we ergeren ons groen aan de installateurs waar niet mee te praten valt, die enkel meer radiateurkes willen verkopen, nog nooit van laagenergiewoningen gehoord hebben of op 3 maanden geen tijd vonden om de beloofde offerte te maken. Momenteel proberen we direct met een fabrikant van vloerverwarmingsbuizen samen de berekeningen te maken.
- waterzuivering: Er is geen riolering en die zal er ook niet snel komen (zwarte zone, of hoe zeggen ze dat) Wortelzonevloeirietveld, voorjaar 2009
- regenwater: put van 10000l, pomp in de put (Wilo S400): minder lawaai, meer druk, automatisch gekoeld
- afvoeren: voor alles PP(polypropyleen) buizen gebruikt, in plaats van de gangbare PVC(plastiek van china). De giftige stoffen die PVC afgeeft komen bij ons niet in de riool, maar via het rietveld in de wei en bij onze beestjes terecht. En dat willen we zeker vermijden.
Luxe en afwerking
- geluidsisolatie
- Vloer boven: Om het gevoel van de oude zolder zo veel mogelijk te behouden zochten we een plankenvloer (moest niet spiegelglad zijn), met brede planken (zijn er tegenwoordig alleen maar bomen van 16 cm meer misschien ??). De planken van grauwe abeel (zilverpopulier) die er nu liggen, zijn niet duurzaam genoeg om dagdagelijks te gebruiken, die behouden we dus als plafond voor de benedenverdieping. Toen we weipalen gingen kopen in Beitem, bleek Joe Barber vanalles in kastanjehout te hebben: ook planken van bomen tot 50cm breed. Tegen een zeer schappelijke prijs. Dus maar een paar verzaagde kastanjebomen besteld: wel nog zelf tand en groef aan te maken en te schuren.
- keuken: de (inbouw)toestellen zijn er al lang, en als dat op een paar bakstenen staat werkt dat voorlopig even goed als ingebouwd. Onze droomkeuken, dat is voor een beetje later... Maar we gaan wel regelmatig watertanden bij Cousaert-Vanderdonckt.
- badkamer: Ons bad voor boven is besteld: ijzer in plaats van plastiek, groot genoeg voor twee personen, en met de stop in het midden zodat niemand 'op de stop' moet zitten. Ellipso Duo van Kaldewei. Via www.megabad.com bijna aan halve prijs.
- Voor later ...