(klik op de foto voor meer schattige prutskes - weldra meer foto's)
Welkom thuis, Linde!
Linde heeft momenteel nog niet veel meer nodig dan wat knuffeltjes, melk en af en toe een verse luier. Wil je iets van kadootje meebrengen als je op bezoek komt, dan hebben we een paar suggesties om nutteloze dingen of een karrevracht knuffelbeesten te vermijden. Je vindt enkele kadotips in volgende winkels of online:
Linde houdt van ...
Linde houdt niet van ...
Linde houdt van ...
Linde houdt niet van ...
Bij 'Linde' denken wij aan mooie, eenzame, oude bomen langs veldweggetjes.
Biologie: Linde (Tilia) is een geslacht van bomen uit de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae). De soorten van dit geslacht komen voor op het noordelijk halfrond in Europa, Noord-Amerika en Azië. Er worden ongeveer 25 soorten binnen dit geslacht onderscheiden. De Kleinbladige en de Grootbladige linde komen van nature in de Benelux voor. Hij geldt als een van de grootste loofbomen en heeft zijn biotoop met name in beekdalen. De linde kan zeer oud worden. De linde kan afhankelijk van de variëteit 15 tot 30 m hoog worden. De linde is dicht bebladerd en sterk vertakt. Zij geeft daardoor veel schaduw. De kroon van een vrijstaande linde is prachtig. De boom heeft een groot herstellend vermogen en laat zich in allerlei vormen snoeien (leilinde, knotlinde). Linden verdragen geen uitlaatgassen van auto's en de industrie.
Ethymologie: De meisjesnaam Linde is afgeleid van het Germaanse woord lind met als bekenis 'schild van lindehout' of 'slang', een dier dat symbool staat voor 'kenner van geheimen'.
Historische betekenis: De lindeboom werd bij de Kelten en de Germanen gezien als heilige boom. De godin Freya zou er zich in vestigen, godin van vruchtbaarheid, liefde en gerechtigheid. Onder de linde werd recht gesproken, getrouwd en feest gevierd. De linde was een belangrijke gerechts-of dingboom. Onder haar bladerdak werden vonnissen uitgesproken en werd er beraadslaagd. De geest van de linde gold als beschermer voor huizen, bronnen en kerken. Ook later werd de lindeboom als 'goede boom' beschouwd. Huwelijken werden gesloten onder de linde; de duimen van de geliefden werden dan in de bast gedrukt. Een lindetak zou tevens helpen als middel tegen tandpijn bij kinderen en het werd, in amuletvorm, gebruikt als bescherming tegen heksen en geesten.
In het volksgebruik had de linde een bijzondere betekenis. Men geloofde b.v. dat men, als men tegen een linde plaste, een wrat op het ooglid kreeg. Remedie: met 3 lindebladeren over het wratje wrijven! Hoofdpijn zou verdwijnen, wanneer men lindebladeren om het voorhoofd bond. In Bergharen stond tot 1964 een Heilige Linde waar men kousenband aan bond om van de koorts af te komen. Linden werden ook vaak op begraafplaatsen en als geluksboom voor families geplant. Wanneer u lindespruiten fijngestampt door de pap van een klein kind roert, zal het nooit last van kiespijn hebben. De lindeboom verwijst vaak naar een (voorbije) liefde.
Gebruik:
