Home
Inleiding
Route
Routetabel
Routekaart
Foto's
Informatie
Contact

"In dit derde deel van de fietsroute naar Rome wordt de route eigenlijk de bestemming zelf. Vanaf Toscane ligt de bestemming in het landschap van heuvels met okerkleurige dorpen en steden waarvan de muren en torens het verloop van de geschiedenis weerspiegelen." Zo begint Paul Benjaminse de inleiding van het derde boekwerkje dat het finale deel van zijn fietsroute van Maastricht naar Rome beschrijft (uitgegeven door Cartostudio in 2002, in de reeks 'Onbegrensd fietsen van Amsterdam naar Rome', te verkrijgen in de betere reisboekenhandel). Aangezien we in 1998 en 2000 de eerste twee delen van de route al hadden afgelegd, en gezien onze goede ervaringen met het materiaal van uitgeverij Cartostudio, was het niet meer dan logisch dat we in juli 2006 op pad trokken met deze gedachte in ons achterhoofd en met dit boekje bij de hand...

Het moet gezegd... ook deze fietsvakantie is weer bijzonder goed meegevallen! Toch was de route niet de meest gemakkelijke... om nogmaals Paul Benjaminse te citeren: "Hoewel de route van Florence naar Rome niet over hoge bergen gaat, zijn de heuvels in dit landschap talrijk. En waar in Frankrijk en Zwitserland de wegen meestal de dalen volgen, lopen de wegen in dit deel van ItaliŽ meestal over de bergkammen. Op de hooggelegen wegen liepen de reizigers in vroegere tijden immers minder kans om overvallen te worden of verrast te worden door plotseling uit de oevers tredende rivieren. De heuvels plooien zich echter niet makkelijk en daardoor zal men enkele korte maar krachtige klimmetjes voor lief moeten nemen." Dat laatste kan alleen maar een understatement genoemd worden: en ůf er geklommen moest worden... zowat elk dorpje in dit deel van ItaliŽ lijkt wel op een heuvel gebouwd! We hebben dus behoorlijk wat inspanning moeten leveren om er te geraken, al speelde het hele warme weer ons wel parten: dit is een tocht die je beter niet aflegt in de warmste periode van het jaar, zoals dat geldt voor alle fietstochten doorheen de Zuiderse landen van Europa.

Volgens goede gewoonte van Paul Benjaminse, loopt de fietsroute zoveel mogelijk over stille landwegen door het landschap. Alhoewel... "Waar in ItaliŽ asfalt ligt, loert het autoverkeer op de spaarzaam bedeelde infrastructuur. Het valt daarom niet mee om rustige wegen op te zoeken." Naar de praktijk vertaald betekent dit dat je zelfs op de meest smalle landweggetjes relatief veel en snel rijdend autoverkeer kan verwachten, daar waar je in landen als Frankrijk, Zwitserland en zelfs Spanje op diezelfde wegen nog geen kat zou tegenkomen. Maar al bij al valt het goed mee, veel hangt af van het uur van de dag en de dag in de week, het ene deel van de route is al wat drukker dan het andere, en in elk geval worden grote wegen zoveel mogelijk vermeden.

"In de oneindige verscheidenheid van landschappen die men op dit deel van de route aantreft, liggen beroemde steden zoals Florence, Siena, Orvieto en Rome. En al dreigt men overspoeld te worden door de hoeveelheid cultuur, toch heeft iedere stad weer zijn eigen karakter en een eigen aantrekkingskracht." Ondanks de net vernoemde verscheidenheid aan landschappen, is en blijft ItaliŽ een relatief dicht bevolkt land, met een reliŽf dat uitnodigt om gecultiveerd te worden... verwacht je dus niet aan de woeste en ongerepte landschappen die je aantreft in het binnenland van Spanje, maar eerder aan uitzichten die worden bepaald door een verscheidenheid aan olijf-, wijn-, en hazelnootgaarden. Wat niet wegneemt dat zulke uitzichten ook de moeite waard kunnen zijn... En er zijn wel degelijk delen van de route die hun ongereptheid min of meer bewaard hebben en die hun sterren meer dan verdiend hebben: zo behoren de landstreek van Le Crete (en dan het stuk tussen Asciano en Trequanda in het bijzonder) en de omgeving van de Monte Cimino en het Lago di Vico (vooral rond Vitorchiano en Ronciglione) tot onze absolute favorieten!

De volgende routekaart geeft al een goed beeld van wat je aan steden, bijzondere landschapselementen en reliŽf kan verwachten. Onze routetabel gaat nog dieper in op de tocht, met een gedetailleerde opsomming van de gevolgde etappes, de afstanden ('km' staat voor het aantal kilometers afgelegd in het kader van de route, 'km+' voor de kilometers die 's avonds of op rustdagen zijn afgelegd), de manier van overnachten ('C' staat voor camping, 'W' voor wild kamperen, 'H' voor hotel, en 'T' voor thuis), en verdere bijzonderheden over het transport en het gebruikte kaartmateriaal. Het mag duidelijk zijn dat de 620 km die wij hebben overbrugd tussen Firenze en Rome beduidend meer zijn dan de beloofde 350! Dat ligt niet zozeer aan een eventueel slechte routebeschrijving (want die viel zeer goed te volgen), aan een mogelijk slecht functionerende fietscomputer (want die is goed afgesteld), dan wel aan de vele omwegen die je noodgedwongen maakt om een winkel of een overnachtingplaats te bereiken en aan de vele extra kilometers om bij een station of een luchthaven te geraken... Tot slot, voor alle duidelijkheid, de betekenis van het mysterieuze 'OF' in de tabel: een deel van ons (Joris en Koen) heeft in Rome het vliegtuig terug naar huis genomen, terwijl een ander deel (Els en Wouter) nog een omweg langs VenetiŽ heeft gemaakt... Nele heeft de groep reeds in Siena verlaten, omwille van haar hardnekkig verstuikte voet.