Op deze pagina kan je getuigenissen lezen van mensen die ervaring hebben met fietsen tijdens een zwangerschap. Hier vind je niet alleen terug hoe Els de fietsvakantie van Firenze naar Rome heeft ervaren op het ogenblik dat ze vijf maanden in verwachting was, maar lees je ook de goede raad die we voor het vertrek hebben verzameld op de forums van 'De Vakantiefietser', 'De Wereldfietser', en 'Fietsen met Kinderen', als reactie op onze vraag: 'Zwanger op de fiets?'. Wil je je eigen ervaringen kwijt? Stuur ze ons gerust op, dan plaatsen wij ze op onze website!

[Ervaringen van Els]
[Goede raad verzameld op forums]
[Ervaringen van andere mensen]

Ervaringen van Els

Fietsen tijdens een zwangerschap… er is op het internet maar heel weinig wetenschappelijke informatie over dit onderwerp terug te vinden, dus toen de vraag zich een paar maanden geleden stelde, zaten mijn vriend en ik een beetje met de handen in het haar. Wat konden we best doen? De geplande fietsvakantie laten vallen, of toch maar niet? Gelukkig kregen we veel positieve reacties toen we de kwestie voorlegden op verschillende fietsvakantieforums. De teneur in de vele antwoorden was duidelijk: zwangerschap is geen ziekte, en als de toekomstige moeder aanvoelt dat het wel zal lukken, is het zeker het proberen waard. Dus hakten we de knoop door: we zouden gaan fietsen van Firenze naar Rome op het ogenblik dat ik vijf maanden zwanger zou zijn van onze eerste zoon. Ondertussen zijn we alweer een paar maanden thuis van een zeer geslaagde en plezante fietsvakantie, die zonder noemenswaardige problemen (toch niet gerelateerd met de zwangerschap) of nadelige gevolgen is verlopen!
Natuurlijk hadden we enkele voorzorgsmaatregelen genomen. Zo lette ik er extra goed op om geen zonne- of hitteslag op te lopen: door voldoende te drinken, door me op tijd in te smeren met zonnebrandolie, en door een hoed met een brede rand te dragen. Met een touwtje voorkwam ik dat hij tijdens een afdaling zou afwaaien! Daarnaast probeerde ik op tijd te rusten: tijdens een zware beklimming maakte ik van zowat elk plekje schaduw gebruik om even te pauzeren… ik wou immers oververhitting van mijn lichaam - een reëel gevaar voor ons kindje – vermijden. Het duurde dan ook veel langer dan gewoonlijk om boven te geraken – het klimmen verliep sowieso al wat trager – zodat de rest van de groep vaak behoorlijk lang moest wachten aan de top van een helling… maar dat had iedereen er wel voor over!
We hadden op voorhand van verschillende mensen vernomen dat kamperen wel eens voor wat ongemak zou kunnen zorgen, maar daar heb ik niet veel van gemerkt. We sliepen bijna elke dag in de tent, op van die Thermarest-matrasjes, en ik had niet meer problemen dan anders om in slaap te geraken of om ’s morgens recht te komen. We hebben er wel alles aan gedaan opdat ik zo licht mogelijk kon fietsen: mijn bagage bestond uit twee achtertassen met kleren (ik had enkel het hoogst noodzakelijke bij) en een vuilzak op de bagagedrager met een slaapzak en een slaapmatje erin. Stuurtasje en tent werden door de anderen gedragen. Voor de rest hebben we eigenlijk gefietst zoals tijdens onze andere fietsvakanties. Wat kleinere afstanden misschien (maar vanwege de hitte was dat voor niemand een overbodige luxe), en om comfortabel rechtop te fietsen hadden we mijn stuur zo recht mogelijk gekanteld: dat was de houding waarbij m’n dikke buik het minst in de weg zat!
Maar eerlijk gezegd… veel vroeger of later had onze fietsvakantie niet moeten vallen. De maanden juli en augustus – dus toen ik in m’n vierde en vijfde maand was – waren echt ideaal: mooi tussen de misselijkheid en de rugpijn in. Op dit ogenblik ben ik meer dan zeven maanden zwanger, en gaat fietsen altijd maar moeizamer… kortademigheid, bandenpijn, noem maar op. Een fietsvakantie zit er nu zeker niet meer in. Maar dat is niet erg: binnenkort komt onze Jonas er aan, en als de tijd rijp is, trekken we er opnieuw op uit… de fietskar staat al klaar! Tot slot nog één goede raad voor al diegenen die voor hetzelfde dilemma als wij een paar maanden geleden komen te staan: luister naar je lichaam, pas je aan, en dan is er veel mogelijk… zelfs een fietsvakantie als je vijf maanden zwanger bent!

[Top]

Goede raad verzameld op forums

Hallo! Mijn vriendin en ik hadden voor deze zomer een fietstocht door Toscane/Umbrië en Noord-Griekenland gepland. We hebben echter zonet het fantastische nieuws gekregen dat Els in verwachting is van ons eerste kindje!
De fietstocht door Griekenland hebben we al laten vallen, wegens veel te bergachtig. Maar we weten niet goed wat we moeten doen met die door Italië... Het landschap is daar heuvelachtig, het is niet overdreven warm in de zomer... op het eerste zicht lijkt het nog doenbaar. Maar we kunnen ons moeilijk voorstellen wat het gaat geven bij 5 maanden zwangerschap! Kan het misschien als we niet te grote afstanden afleggen, als Els voldoende drinkt en eet, en voldoende uitrust? Of is het fysiek gewoon niet haalbaar voor een vrouw in die toestand? Zijn er gevaren aan verbonden voor de baby?
Een hele hoop dingen die we ons afvragen dus. Zijn er mensen die hierover nuttige tips kunnen geven? Of die hier ervaring met hebben? We zijn echt benieuwd! (Wouter en Els)

Hoi, toen ik vijf maanden zwanger was zijn wij met de fietsen op de auto naar de Jura gegaan. Wel gekampeerd en gefietst maar dus niet met bagage. En klimmen gaat – hoe dikker de buik – echt wel een stukje langzamer. Zonder bagage was dat voor mij zwaar genoeg. En een dikker slaapmatje geleend om op te slapen. Je kunt niet goed van te voren inschatten hoe de zwangerschap jou zal bevallen (!). Of je goed tegen de hitte kunt als je zwanger bent zal per persoon verschillen. Overleg met je verloskundige, lijkt me slim. En anders dit jaar genieten van een wat rustigere dikbuikvakantie; volgend jaar hang je er een fietskar achter en dan liggen de paden weer open voor jullie! (Josien)

Hoi, wat een mooi nieuws voor jullie, gefeliciteerd! Ik denk dat er niet echt een eenduidig antwoord te geven is, het is nogal verschillend hoe je je kan voelen tijdens je zwangerschap. Voel je je goed, dan kun je vrijwel alles doen wat je anders ook al deed. Zwangerschap is geen ziekte!! Zolang je buik (en je beschikbare energie) je niet belemmert, is er geen reden om sportieve activiteiten achterwege te laten. Je kindje zit goed beschermd in je buik, die kan het wel hebben! Met vijf maanden (en je eerste zwangerschap) zal het met die buik waarschijnlijk wel meevallen. Ik deed met vijf maanden zwangerschap in ieder geval alles wat ik anders ook deed (nu was er de eerste keer bij mij ook nog helemaal niets te zien rond die tijd – ik wist toen zelfs nog niet eens dat ik zwanger was, maar da's een ander verhaal...).
De tweede zwangerschap viel ondermeer in de zomermaanden, dus toen hadden we ook het dilemma rondom de fietsvakantie. Ik zal toen een maand of zeven zwanger zijn geweest (met behoorlijke buik). We hebben wel gefietst, maar rustig aan, gewoon in Nederland. Het probleem zat hem voor mij toen echter niet in het fietsen, maar in het slapen op een matje. Dat ging mij niet meer zo lekker af. Groeten en veel succes! (Sandra)

Ik ben met 20 weken zwangerschap (van de eerste) gewoon op fietsvakantie gegaan. We reden de route "Langs oude wegen" geloof ik en zouden tot Passau gaan. Dit is een vlakke route. Ik heb weinig last gehad van de zwangerschap. De verloskundige gaf destijds aan dat ik gewoon alles kon doen zolang ik me goed voelde. Passau hebben we jammer genoeg niet gehaald omdat ik ontzettend last kreeg van mijn knie. Maar het is zeker te doen als je een fijne zwangerschap hebt. (Margalith)

Gefeliciteerd! Wij wilden afgelopen zomer ook nog een fietsvakantie doen toen ik 5 maanden zwanger was. We hebben niet veel gefietst... inspanning kon ik niet goed meer leveren (verder perfecte zwangerschap) en inderdaad, het slapen op een matje was helemaal niets. Ook een groot nadeel: elk half uur moeten plassen, moeilijk kunnen bukken en overeind komen met dikke buik (niet fijn als je op de grond kampeert). Gelukkig waren we met de auto en hadden we ook stoelen meegenomen. Overigens loopt het kind geen risico zolang je goed eet en drinkt en bijtijds rust neemt. Dit jaar gaan we op proef met een fietskar en zoon... (Suzanne)

Ik ben huisarts en ik hoor dikwijls uw vraag in mijn raadplegingen. Maar het antwoord is moeilijk: geen woord daarover in onze tijdschriften of medische boeken. Ik ben vlug op Google gaan zoeken: 'velo et grossesse'. Veel getuigenissen en forums maar weinig betrouwbare beschouwingen.
Veel hangt van de volgende punten af: hoe gebeurt de zwangerschap? misselijkheid? moeheid? slaperigheid?; leeftijd van de moeder: hoe ouder, hoe nodiger een beetje te rusten; duur van de zwangerschap en gewicht van de toekomstige fietsster: fietsen blijft gemakkelijk tot ongeveer de 5de maand. Misschien kan men zeggen: hoe langer de zwangerschap, hoe korter de afstand.
Vraag een advies aan uw gynaecoloog, maar iedere arts heeft zijn eigen antwoord. Dat steunt maar zelden op wetenschappelijke beschouwingen, en eerder op voorzichtigheid. Ik heb echter de andere antwoorden gelezen en die liggen voor de hand: de toekomstige moeder is waarschijnlijk de beste 'expert'. Succes! (Philippe)

Dag Wouter, ik was ongeveer drie maanden zwanger (april 2003) van ons eerste kindje toen we een fietstocht in Vlaanderen gepland hadden. Onze fietstocht zou ons over een deel van het parcours van de Ronde van Vlaanderen voeren. Mijn man vond het verstandiger voor mij om niet mee te fietsen. En eerlijk gezegd zag ik het ook niet echt zitten. Ik had toch een beetje schrik, want stel dat... Aangezien we toen met een aantal vrienden die tocht gingen maken, ben ik 'gepromoveerd' geweest tot bezemwagen. Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing. Maar ik ben nogal een voorzichtig type op dat vlak. Ik zou de vraag zeker ook eens aan jullie gynaecoloog stellen. En veel zal natuurlijk afhangen van hoe goed je vriendin zich voelt. Maar ik wil jullie toch proficiat wensen en een mooi verloop van de zwangerschap. Groetjes! (Daria)

Hoi Wouter, eerst en vooral proficiat met het komende ouderschap. Wat het fietsen en zwangerschap betreft: wel, mijn vrouwke (Diane) is ondertussen 27 weken zwanger van ons eerste kindje, en Diane fietst nog altijd van en naar het werk (19 km enkele afstand), al begint het wel moeilijker te worden. Ze wordt veel sneller moe, heeft gemakkelijk last van tintelende voeten, en als er veel wind is en ze hard moet vechten tegen de wind dan gaat de snelheid peilsnel omlaag, omdat ze niet meer zo goed voorover kan zitten met haar dikke (mooie) buik of omdat ze soms last krijgt van bandenpijnen.
Ze geniet enorm van het fietsen, en volgens haar gynaecoloog kan dit geen kwaad zolang ze niet teveel last krijgt van bandenpijnen, maar stilaan moet ze wel afbouwen omdat ze 's morgens om 7u30 moet beginnen. Ze is 's morgens altijd zo moe dat 19 km bollen in een uurtje tijd er soms teveel aan wordt voor een zwangere vrouw.
Alvast veel succes, en onze raad is dat je moet blijven bewegen, zolang je er jezelf goed bij voelt. Groetjes! (Gunther en Diane)

Hoi, wat ik eerder nog vergat te melden was dat je als zwangere zeker behoefte hebt aan een stoel; een hoge of anders minimaal een goeie rugleuning op de grond (van Lafuma bv.). Ik vond dat persoonlijk nog belangrijker dan het slaapmatje. Ligt natuurlijk ook aan je buikomvang op vakantie, bij mij kon je er bij vijf maanden al niet meer omheen, maar "los hangen" op een kleedje voor je tent is dan erg vermoeiend. Veel plezier! Groetjes! (Josien)

Nog gefeliciteerd. Nog een reactie van een ex-zwangere fietser. Ik was ongeveer 3 maanden zwanger toen we gingen fietsen in Engeland. Wel heuvels, maar geen hitte. We deden B&B, dus ik kan niet bevestigen wat de anderen over kamperen zeggen, maar ik kan me wel goed voorstellen dat dat niet altijd even comfortabel is. Verder heb ik doorgesport tot ruim 6 maanden. Dat was ook nooit een probleem. Zolang je je grenzen in de gaten houdt en je je goed voelt is sporten terwijl je zwanger bent helemaal geen issue. (Sonja)

Heb als man natuurlijk niet zoveel te zeggen over zwangerschap, maar mijn vrouw kon nog aardig fietsen met 5 maanden. Voordeel is dat je dan in de middelste 3 maanden zit en die zijn naar verluid altijd het lekkerst (nog niet zo dik en je lichaam is al gewend aan die zwangerschapshormonen). Wij hebben ooit een rafttocht gedaan waarbij 1 van de gidsen op zo'n grote boot met 2 peddels in haar handen, ook 5 maanden zwanger, dat dus aankon! Volgens mij was dat zwaarder dan een fietsvakantie. Maar het zal vast ook heel persoonlijk zijn. En van kamperen kun je altijd overschakelen naar iets met een echt bed. (Martin)

De oplossing: de tandem!! Toen ik destijds zes maanden zwanger was (en nog niet een enorme buikomvang had) hebben we een deel van de Groene weg naar de Middellandse Zee gefietst, van Maastricht naar St. Vit. We hebben voor de gelegenheid een tandem gehuurd en een geweldige vakantie gehad. We hebben wel gekozen voor Chambres d'hôtes i.p.v. de tent wat prima bevallen is. Succes!! (Annemarie)

Proficiat, spannend hoor! Wij hebben, terwijl ik 3mnd zwanger was, in een bergachtig gebied in Mexico (Barrances del Cobre) gefietst. Dat ging uitstekend, afgezien van misselijkheid bij het ruiken van Mexicaanse kruiden, van (het weinige) asfalt en van openhaard-rook. Ondanks een prima verlopen zwangerschap, ging het daarna snel bergafwaarts met het fietsgenot. Door het hobbelen/trillen werd fietsen voor mij en mijn buik onplezierig, zelfs op geasfalteerde fietspaden. Een fiets waarop je redelijk rechtop kunt zitten was relatief prettiger. Of je met 5mnd zwangerschap prettig kunt fietsen zal dus per persoon verschillen en is niet echt te voorspellen. Overigens, met 6mnd zwangerschap sliep ik nog op een matje, maar dat kan ik heel erg afraden, zelfs een dubbel matje. Tijdens het kamperen waren een stoel en een tafel erg prettig, zodat je niet de hele tijd van diep omhoog hoeft te komen. Veel fietsplezier gewenst! (Astrid)

Gefeliciteerd met jullie zwangerschap! Vorig jaar zijn we op fietsvakantie geweest naar Zweden, ik was toen 4 maanden zwanger en dat ging prima. Alleen kon ik niet echt voorover gebogen meer zitten op de fiets, mijn vlinderstuur stond echt helemaal rechtop, omdat het anders echt voelde alsof Siem klem zat… Verder ging het als we wat moesten klimmen wat minder soepel dan anders, maar het lukte wel. Veel plezier met jullie zwangerschap en (fiets)vakantie. (Karin)

[Top]

Ervaringen van andere mensen

[Top]