|
Reactie
Hé,
hé! (moet ik je echt triestje noemen?)
Liefde
doet wonderen. Het brengt tot leven...
Maar
diezelfde liefde kwetst en vernietigt. Of beter het verdwijnen van die
liefde...
Vooral
dit: verlies je geloof in de liefde, in het leven, in de toekomst en in
jezelf niet!!! Soms kan de ontgoocheling zo groot zijn dat dit geloof
naïef lijkt. Toch durf ik het herhalen: verlies het niet.
De
reden waarom ik dit zeg is mijn geloof in God die mens in zijn
verlatenheid, in zijn eenzaamheid, in zijn uitzichtloosheid heel
persoonlijk bemind met een liefde die tot leven brengt.
Misschien
denk je dat ik je vraag wat omzeil. Maar die 'eenzaamheid' waar je van
spreek is ook de die diepe eenzaamheid die elk mens diep in zijn hart
ervaart. Maar precies ook daar -heel diep in zich zelf- is de plaats waar
hij zich gedragen kan voelen door God die je onvoorwaardelijk bemind. Voor
mezelf is het een krachtige zekerheid. Een zekerheid die ik jou toewens.
Je
vroeg enige raad. Ik weet niet of je een boodschap hebt aan wat hierboven
staat. Ik schreef het vanuit een sterke persoonlijke ervaring, die mijn
eigen leven een nieuwe wending gegeven heeft.
Ook
nog dit:
Dat
je je partner niet 'bezit'. OK, maar dit wil niet zeggen dat alles moet
kunnen in een relatie. Dit lijkt mij een vreemde redenering. Zeker als
één van de partners (jij) zich daar niet goed bij voelt.
Er
bestaat natuurlijk wel zo iets als 'vergeving': Ze heeft je gekwetst. Je
kan er over spreken. Zeggen hoe je je daar bij voelt. Als je elkaar dan
echt kunt begrijpen en het wederzijds vertrouwen terug kan opbouwen... dan
kan een relatie (hoe moeilijk dit ook allemaal kan zijn) verder groeien.
Maar
uit je bericht leidt ik af dat dat wederzijds begrip en vertrouwen wat
verdwenen is. Is er dan nog wel 'liefde'?
Jij
wil je vriendin niet verliezen. Misschien een stout vraagje: is het omdat
je haar ècht graag ziet of is het omdat je bang bent voor de eenzaamheid?
Dat tweede is, denk ik, geen goede basis om een relatie op te bouwen.
Laat
de broosheid van de vriendschap en de liefde je niet ontmoedigen!
Durf
verder geloven in de toekomst, in de liefde, in het leven, in jezelf (in
God(?))...
Heel
veel groeten,
Wouter
|
