Archief:
Artikels uit het tijdschrift van
Natuurpunt Grote Nete
Jaargang 9
driemaandelijks tijdschrift
juli 2010 Nr. 3
Solstitium aestivum (zomerwende)
Door Stefan Janssens
De zonnewende is een fenomeen dat men al in de verre oudheid had ontdekt. Nog voor de mensheid schrift en taal kende, wist men al dat er in de on· eindige hemel boven ons dingen gebeuren die een speciale impact hebben op het leven op aarde. Een van die fenomenen is de zonnewende. Twee· maal per jaar treedt een zonnewende op, eenmaal op 21 juni (zomerwende of midzomer), en eenmaal op 21 december (winterwende of midwinter). Al kan een zonnewende sommige jaren ook een dag vroeger vallen.
Midzomer
De zomerwende is een van die vele fenomenen die horen bij het samenspel tussen aarde en zon. Of beter gezegd: bij de impact van de zon op de aarde. De zomerwende, of ook nog midzomer genaamd, is het moment waarop de zon in het noordelijk halfrond haar hoogste punt heeft bereikt. Maar wij kennen deze dag als het officiële startpunt van de zomer. Of nog als de langste dag en de kortste nacht van het jaar. Voor de positivo's betekent dit het begin van de vakantie en de hoop op een lange en mooie zomer. Voor de negativo's betekent dit het korten van de dagen en het lengen van de nachten. 't Is maar hoe je het bekijkt; zo zit het ritme van onze aardkloot nu eenmaal in elkaar.
Zonnebaan
Voor ons, moderne mensen, is het bepalen van tijd een vanzelfsprekendheid. Wij worden in onze westerse wereld voortgestuwd door de klok. De primitieve mensen kenden geen horloges, maar ze konden wel al aardig overweg met het fenomeen 'tijd'. Ze kenden verschillende vormen van zonnewijzers. Door waarneming konden ze zo na verloop van tijd ook de zomerwende en de winterwende bepalen. Ze hoefden hiervoor zelfs geen Stonehenge te bouwen, het volstond aandachtig de zonnebaan te volgen.
Elke dag komt de zon in een ander punt aan de horizon op, en gaat elke dag in een ander punt onder. Ook beschrijft de zon elke dag een andere baan met een andere maximale hoogte. Hoe dichter de zomer komt, hoe noordelijker de zon op-en ondergaat, en hoe hoger ze 's middags aan de hemel staat. Na de zonnewende van de zomer gaat het dan weer terug in de andere richting.
Kortste schaduw
De primitieve mens kon al op een zeer eenvoudige manier de zomerwende bepalen. Door simpelweg een stok in de grond te plaatsen en elke dag te volgen hoe
door 8tefan Janssens
lang de schaduw was op het middaguur. Gewoon wachten op de kortste schaduw van de dag dus. De dag dat de schaduw weer langer werd, was de zonnewende van de zomer een feit. Zo simpel lijkt dat vandaag, maar vanuit de evolutie gezien is het een mijlpaal.
Elke dag komt de zon in een ander punt aan de horizon op, en gaat elke dag in een ander punt onder. Ook beschrijft de zon elke dag een andere baan met een andere maximale hoogte. Hoe dichter de zomer komt, hoe noordelijker de zon op-en ondergaat, en hoe hoger ze 's middags aan de hemel staat.
Hoe je het draait of keert, of je het nu zonnewende, zomerwende, midzomer of het begin van de zomer noemt, het beroert ons allemaal. Zelfs onbewust. Op de een of andere manier zit er diep in ons een verlangen naar de zomer. Of is dat verlangen meer gebaseerd op het daarbij horende goede weer? Of de intensere zonnestralen?
De moderne mens heeft alleszins aan de zomer een extra dimensie gebouwd in de vorm van 'grote vakantie'. De periode van het jaar om er de riem eens af te leggen. Om de klok eens een tijdje stil te zetten. Het beste moment ook om de natuur in te trekken en volop te genieten.
Het verstoorde land
door Eddy Vets
Waar de mens zich vestigde, bleef geen landschap onaangetast. En hij vestigde zich overal.
G. Bodifée
Wanneer we in de ons omringende natuur zoeken naar wat vanzelf zo gegroeid is -het spontane of datgene wat de oude Chinezen als natuur beschouwden vinden we haast niets. Van de oorspronkelijke vegetatie, de oeruitsneden van het landschap, het pioniersleven bleef haast niets over. Alles verdween. Voorgoed.
De mens zet de natuur naar zijn hand, maar vergeet vaak dat hij er zelf deel van uitmaakt. Wat niet in het plaatje past, bekijkt hij negatief, vernietigt hij of roeit hij letterlijk met wortel en al uit. Het landschap ondergaat lijdzaam deze ingrepen en amputaties. Wat ooit natuur was, verandert onder de handen van mensen tot cultuur. De huid van de aarde vervelt als een slang en meet zich telkenmale een nieuwe cultuurhuid aan als uiting van andere normen en tendensen.
We berusten in onze onmacht, zoals ook de Nete lijdzaam haar aftakeling ondergaat.
Ons Neteland is er een sprekend voorbeeld van. Wat rest nog van het oorspronkelijke vlakke valleigebied met zijn zilver-kabbelende Neteslinger, lui uitvloeiend tussen veelkleurig groene oevers naar een wazigblauwe horizon? Ja, steriel opgehoogde dijken met meetkundig gezaaide eentonige maïsakkers; op sommige plaatsen typerend omknoopt met een zwart asfalten rouwlint, waarover mensen in schreeuwerige kleuren gehuld hun neus in hoog tempo najagen, kop in de grond, verstand op nul.
Teken van onze cultuur? Vraag is: hoe beleven we dit landschap? Vraagt dit om protest of woede, al of niet ingehouden? We berusten in onze onmacht, zoals ook de Nete lijdzaam haar aftakeling ondergaat. Maar we weten: eens zal zij zich wreken, zij laat zich niet bedwingen. Zij zal terugnemen wat haar is ontnomen! Ooit zal zij opnieuw uitdeinen tot aan haar winteroever.
Icaros
Het huidige Netelandschap tekent de mentaliteit van zijn bewoners. Dit vertaalt zich in de houding van de overconsumerende mens die op zondag wat nood heeft aan landschapsconsumptie met als toetje een
calorierijke maaltijd in de taverne haaks ingeplant aan de oever. Zij die zich willen onderscheiden van de anderen komen letterlijk uit de lucht gevallen, al is het zo dat zij zacht landen in het malse Netegras. Zij doen ons denken aan Icaros. Zouden zij weten waarom deze hoogvlieger te pletter sloeg?
Als zij dit niet begrijpen kunnen zij misschien de val van Prometheus even proberen. In ieder geval stellen we vast dat de enkeling op zijn eentje de hele zalige sfeer van rust en stilte mag verstoren, zovele organismen mag doen opschrikken, vluchten en in paniek raken door dat oorverdovend uitbraken van motorengebrul in het Neteland.
Wie met open zinnen of nadenkend door de Netevallei wandelt, ervaart telkenmale weer die confrontatie.
Pijnlijk!
Cursus Nachtvlinders in Westerlo
Donderdag 5 & 12 augustus: theorie 19.30 u: Parochiezaal Westerlo (zaaltje gelijkvloers)
Boerenkrijglaan 24 te Westerlo
Zaterdag 14 &21 augustus:
praktijk Van 14.00 u tot 17.00 u
Locatie nog af te spreken
Info: Kris Dries,
0495476429
Deelnamekosten: 15 euro voor leden, 20 euro voor niet-leden.
Qua kleur en vleugeltekening zijn nachtvlinders minstens zo schitterend en aantrekkelijk als dagvlinders. In grootte, vleugelvorm en bouw van het lijf, variëren nachtvlinders zelfs veel meer dan dagvlinders. Bovendien zijn er veel meer soorten om te bestuderen. Waarom zijn onze 'motten'. de vlinders van de nacht. dan zo weinig bekend?
Wist u dat er meer dan 800
soorten grotere nachtvlinders voorkomen? En dat er in
december nog motten rondvliegen?
De cursus gaat o.m. in op de ecologie, verspreiding en
zeldzaamheid (abundantie) van nachtvlinders.
Een belangrijk deel van de cursus behandelt de herkenning van de verschillende families, waarbij aandacht wordt geschonken aan de determinatie van een gamma goed herkenbare soorten. Na twee theorielessen kunt u praktijkervaring opdoen tijdens twee excursies.
Interesse? Neem contact met Kris.
Cursus Vogels waarnemen in Hallaar
Vrijdag 8, 15 &22 oktober: theorie 20.00 u: Lokaal Natuurpunt Leopoldlei 81 te Hallaar
Zaterdag 13 november: praktijk 1 In onze Netevallei 9.00 u: Vertrek Natuurpuntlokaal, Leopoldlei 81 te Hallaar
Zaterdag 4 december: praktijk 2 Naar het Schulensmeer 8.00 u: Vertrek Natuurpuntlokaal, Leopoldlei 81 te Hallaar
Info: Chris Segaert, 01522
01 06
Deelnamekosten: 15 euro voor leden, 20 euro voor niet-leden.
Het observeren van vogels wordt door vele mensen beoefend. Het is dan ook veruit de grootste groep wilde dieren die geobserveerd wordt. Bij ons wordt het observeren ook wel vage/spotten genoemd, en dit wordt steeds vaker bedreven.
Het observeren van natuur wordt steeds vaker een alternatief voor andere natuur'sporten' zoals jagen of sportvissen. Hierdoor worden mensen zich steeds bewuster dat het belangrijk is onze natuur te koesteren en te sparen. En dat draagt weer bij aan een beter leefklimaat en verantwoorde keuzevorming.
Een goede vogelwaarnemer weet dat hij niet alleen zorg dient te dragen voor de vogels en hun territoria, maar hij heeft ook een voorbeeldfunctie jegens diegenen die met een kritische blik deze hobby volgen.
De hobby van vogelwaarnemer hoeft niet duur te zijn. Het beste is te starten met onopvallende kleding. Vogels hebben een veel scherpere blik dan mensen. Dit leidt ertoe dat we vogels alleen goed kunnen observeren met een verrekijker.
door Eric Sorgeloos
Het jaarlijkse wandelweekend van Natuurpunt met Hemelvaart vindt volgend jaar plaats van donderdag 2 tot zondag 5 juni 2011. Wij kozen ditmaal voor Eastbourne, een victoriaanse badstad met een ouderwetse charme in East Sussex, aan de zuidoostkust van Engeland. Ook de shoppers komen hier aan hun trekken. Wij verblijven in het Lansdowne hotel in Eastbourne, gelegen aan de zeedijk en niet ver van het stadscentrum. Het is een statig oud Engels hotel met antiek Engels meubilair.
Het Lansdowne hotel, een statig met antiek meubilair in de charmante victoriaanse badstad Eastbourne
Historische stadjes
Wij vertrekken donderdagmorgen met de autocar in Veerle (zaal Vinea) en rijden via het Natuurpuntlokaal in Hallaar naar Calais. De ferry vaart ons in 90 minuten van Calais naar Dover. Wij rijden dan met de autocar naar Eastbourne.
Onderweg nemen wij de tijd om Rye te bezoeken. Dit is een historisch stadje met oude hobbelige straatjes en heel wat antiekhandels. Het heeft zijn middeleeuws karakter wonderwel weten te bewaren. Een van de mooiste stadjes van het Verenigd Koninkrijk.
Een paar kilometer verder ligt Winchelsea, het kleinste stadje van Engeland, met een heel eigen karakter.
Als er nog wat tijd overschiet, kunnen wij hier ook even stoppen. Dat zal afhangen van de aankomsttijd van de ferry.
Voor vrijdag en zaterdag hebben wij voor de liefhebbers een schitterende wandeling op het programma gezet.
South Down's Way
Vrijdag wandelen wij vanuit ons hotel langs de dijk de klippen op naar Beachy Head, de hoogste kalkklip in Groot-Brittannië, die ruim 160 m boven de zee uitsteekt. Wij doen dit via de South Down's Way, een eeuwenoude wandelweg tussen Winchester en Eastbourne, in totaal wel 160 km lang. De South Down's Way splitst zich tussen Alfriston en Eastbourne in twee trajecten, een langs de kust (18 km) en een langs het binnenland (12 km) en vormt dus een lus vanuit Eastbourne over Alfriston. Wij gaan de volledige lus van 30 km afwandelen in twee dagen.
Wie slechts een halve dag wenst te wandelen kan dat ook en wordt 's middags bij de picknick opgehaald of afgezet met de bus. De eerste dag is dit in Birling Gap, een mooi ingesloten keistrand tussen Beachy Head en de Seven Sisters klippen. In Birling Gap is er een café-snackbar. Na de middag gaat de wandeling dan verder via de krijtrotsen van de Seven Sisters, zeven pieken in de zee, en de meanders van de Cuckmere River. De bus komt ons ophalen aan het bezoekerscentrum van Exceat.
Alfriston
Zaterdag gaat de tocht verder vanuit Exceat naar Alfriston, langs de meanderende Cuckmere River. Alfriston is een mooi oud Sussex-dorpje met wat winkeltjes, pubs en restaurants. Hier kunnen wij 's middags picknicken. Van Alfriston gaat het dan over een schitterende heuvelrug naar Jevington, waar de bus ons komt ophalen.
Brighton
Wie liever niet wandelt, kan zich gerust in de badplaats Eastbourne bezighouden. Maar er is ook een bezoek aan Brighton gepland, zo een 38 km van Eastbourne. Brighton is de grootste en meest bekende badstad van Sussex. Het wordt ook 'Londen aan zee' genoemd. Brighton is een historische stad met een moderne inslag, een tikkeltje mondain en decadent.
Zondag is het dan alweer tijd om naar huis te keren.
Afhankelijk van het vertrekuur van de boot voorzien wij een of meerdere stops. Op het programma staan Royal Tunbridge Wells en omgeving. Een elegant, groen en typisch Engels vakantieoord, zo kun je dit sympathieke kuuroord het best omschrijven. Bij rijke Londenaars is het al sinds 1600 in de mode, vanwege van de geneeskrachtige eigenschappen die aan het bronwater worden toegeschreven. De bron bevindt zÎch op een plein met zuilengalerijen en huizen in Georgian style. Sinds die tijd heeft de stad zich harmonieus ontwikkeld langs de indrukwekkende 70 ha grote common, een stuk natuur dat niet echt een veld is, maar ook geen park. In de directe omgeving van de stad liggen een aantal kastelen met fantastische tuinen. Wij opteren voor Groombridge Place Garden and The Enchanted Forest.
Op basis van de offertes die wij momenteel in ons bezit hebben, is de richtprijs voor heel dit gebeuren 260 € per volwassene op basis van drie nachten in een tweepersoonskamer, ontbijt, picknick, avondmaal alsook bus, boot en bezoek aan kasteeltuin inbegrepen. Ontbijt en middagmaal van de eerste dag en avondmaal van de laatste dag zijn niet inbegrepen, evenals de dranken. De exacte prijs hangt af van het aantal inschrijvingen en de koers van het pond.
PRAKTISCH
Richtprijs: 260 euro
Deze prijs kan nog wat veranderen afhankelijk van de koers
van het pond en van het aantal inschrijvingen.
Kinderen van 9 tot 12 jaar: richtprijs 130 euro
Eenpersoonskamer: richtprijs 280 euro
Inschrijven door voorschot te betalen vóór 1 september. Voorschot: 100 euro per persoon (kinderen 50 euro)
Rekeningnummer 417-6076411-13 van Natuurpunt Zuiderkempen met vermelding: Reis 2011 + aantal volwassenen en aantal kinderen. Ook vermelden als je een eenspersoonskamer wil.
Opgelet: het aantal inschrijvingen is beperkt tot 70 deelnemers.
Als je meer info over deze
reis wilt:
Op de website van Natuurpunt Grote Nete hebben we een aantal
links gezet die refereren naar de websites van de
bezienswaardigheden van deze reis:
www.natuurpunt.be/grotenete
door Paul Anthonis
ZATERDAG 11 september 2010
LOCATIE: Parochiezaal, Broekstraat te Hallaar
Vanaf 17.00 uur
WK: 8 euro (kaarten te verkrijgen bij alle bestuursleden)
Ter plaatse: 10 euro Kinderen: 5 euro
KOUDE BlO-SCHOTEL met BROOD ofPATATJES
DAARBIJ KIEST U UIT:
SATÉ, WORST, KIPPENFILET, VEGETARISCHE BURGER ofHARING
Info en reservaties: Joris Bosmans -015 24 90 26 of Paul Anthonis -015 24 89 88 (paul.anthonis@scarlet.be)
door Wilfried Wouters
Zaterdag 16 oktober 2010: beleef een gezellige Nacht van de Duisternis in het Provinciaal Groendomein De Averegten.
De 15e editie van De Nacht van de Duisternis is een initiatief van de Bond Beter Leefmilieu, de Vlaamse Vereniging voor Sterrenkunde en vzw Preventie Lichthinder. Met deze actie willen zij mensen bewust maken van de impact van lichthinder op het leefmilieu van mens, plant en dier. Dit kan een aanzet zijn om in de toekomst maatregelen te nemen om energie te besparen en lichthinder te beperken. Door het doven van de verlichting kan men opnieuw genieten van de donkere nacht en wordt de nacht weer echt gezellig!
In het provinciaal Groendomein De Averegten kun je tijdens de gezelligste nacht proeven van de nachtelijke schoonheid die de natuur en de sterrenhemel te bieden hebben. Je maakt een wandeling door het kaarsverlichte bos. Onderweg kom je bijzondere nachtwezens tegen zoals Batman, Sterrenvrouw en Voskop. Je zoekt zelf je route door het bos. Volg de lichtjes. De wandeling start aan Taverne Het Boshuis.
Er worden telkens groepjes gevormd. Starten kan vanaf 19 uur tot uiterlijk 21 uur.
De wandelaars vormen een lus en eindigen bij het vertrekpunt. In de taverne kun je nog nagenieten bij een mooi verhaal (vertellingen om 20 uur, 21 uur en 22 uur).
De Nacht van de Duisternis is een organisatie van de gemeente Heist-op-den-Berg, het Provinciaal Groendomein De Averegten, Natuurpunt Grote Nete, Taverne Het Boshuis, Bond Beter Leefmilieu (BBL), de Vereniging voor Sterrenkunde (WS) en Preventie Lichthinder.
Praktisch Provinciaal Groendomein De Averegten Startplaats Taverne Het Boshuis vanaf 19.00 uur Boonmarkt 12, 2220 Heist-op-den-Berg (deelgemeente Hallaar). Parkeren kan op de centrale parking en de parking plantentuin (Boonmarkt Hallaar)
Let op: zaklampen en honden zijn niet toegestaan!
door Stefan Janssens
Vlinders gaan de laatste decennia traag maar zeker in aantallen en diversiteit achteruit. De aandachtige wandelaar zowel als de onderzoeker stelt dit vast. Sommige jaren gaat het schijnbaar iets beter, maar een vergelijking met tien of dertig jaar geleden valt steevast (zeer) negatief uit.
Is vlinderbeheer noodzaak of gewoon natuurbeheer?
Moeten we in onze natuurgebieden extra aandacht geven aan vlinders? Een antwoord op deze vraag raakt aan de beginselen van natuurbehoud. Bij natuurbehoud gaat het uitsluitend om de beestjes en de plantjes: zij zijn de natuur en het behouden waard. Omwille van hun voortbestaan doen we moeite en hun willen we een lang en gelukkig bestaan verzekeren in (en ook buiten) onze natuurgebieden.
Het antwoord is bijgevolg volmondig 'ja'. Wanneer het Oranjetipje het minder goed doet, moeten de natuurbeschermers meer aandacht geven aan deze soort en ervoor zorgen dat voor deze soort het tij keert. En hetzelfde antwoord geldt voor het Gentiaanblauwtje, de Kleine vos, de Eikenpage, voor elke dagvlinder. Elke soort is even uniek, ons even dierbaar.
Een soort bevoordelen kunnen we door er leefgebied voor te maken. Het probleem voor de natuurbeschermer ontstaat omdat hij niet enkel voor elke dagvlinder (een 60-tal) volmondig 'ja' antwoordt, maar eveneens voor elke nachtvlinder (een 2500-tal), voor elke broedvogel (een 120-tal), elke libel (een 60-tal), elke loopkever, spin, slankpootvHeg ... Elke soort is even belangrijk. En allemaal gaan ze onrustbarend achteruit in aantallen en diversiteit.
Biotopen beschermen
Daarom focust de
natuurbeschermer zich op het beschermen van biotopen. Dit
zijn immers de leefgebie
den van alle soorten. Het is ook duidelijk dat de soorten
die gebonden zijn aan zeldzame biotopen, het
veel slechter doen dan die van meer algemene biotopen.
Pimpernel blauwt je, Grote parelmoervlinder, Zilvervlek,
Zilverstreephooibeestje, Kleine heivlinder zijn soorten die
in onze schrale hooilanden voorkwamen. In Vlaanderen zijn ze
uitgestorven, allemaal. Er zijn ook nauwelijks nog geschikte
biotopen. Nog een hele reeks staan op het punt te
verdwijnen: Boswitje, Bruine vuurvlinder,
Veldparelmoervlinder, Kleine parelmoervlinder.
Ronduit beangstigend is dat dit verhaal opgaat voor alle soortengroepen. De vlinders zijn enkel uitzonderlijk omdat het zulke opvallende, dartelende, kleurrijke vlaggetjes zijn.
Bruine vuurvlinder
Als vuistregel geldt dus dat natuurbeheer zich toelegt op de zeldzame biotopen en dat de zeldzame soorten meesporen. Anderzijds geeft de situatie van de Bruine vuurvlinder (die in Vlaanderen enkel nog voorkomt in de regio Zuiderkempen) duidelijk aan dat dit biotoop zeer zeldzaam aan het worden is. Hoog tijd dus om aan dit biotoop de nodige aandacht te geven. De Bruine vuurvlinder, en in zijn kielzog waarschijnlijk nog vele andere soorten, zullen er ons dankbaar om zijn.
Daarom focust de natuurbeschermer zich op het beschermen van biotopen. Dit zijn immers de leefgebieden van alle soorten. Het is ook duidelijk dat de soorten die gebonden zijn aan zeldzame biotopen, het veel slechter doen dan die van meer algemene biotopen.
door Stefan Janssens
Biodiversiteit staat voor biologische diversiteit. De rijkdom en verscheidenheid van natuurlijke levensvormen in het planten-en dierenrijk. Ook de verbanden tussen soorten, de ecosystemen en de genetische diversiteit horen hierbij. Daar 2010 het jaar van de biodiversiteit is, steekt Natuurpunt Grote Nete een tandje bij door hard te werken aan de lokale biodiversiteit. Met speciale aandacht voor vlinders. In dit artikel lichten we ook een klein tipje van de sluier op over de lokale biodiversiteit van onze dagvlinders.
Vlinders in de schijnwerpers
De afgelopen maanden is Natuurpunt Grote Nete erg in de weer geweest voor vlinders en biodiversiteit. In de eerste plaats was er de succesvolle Bruinevuurvlinderhappening op 6 juni in Pijpelheide (Booischot). Normaal moest het parkfeest in Hof ter Borght te Westmeerbeek ook een topevenement worden rond vlinders en biodiversiteit, maar de regen besliste er anders over. Spijtig van alle moeite door onze tientallen medewerkers. Wel een aangename bijkomstigheid was de vruchtbare samenwerking met de regionale landschappen Noord-Hageland en Rivierenland en de gemeenten Heist-op-den-Berg en Begünendijk voor de Bruinevuurvlinderhappening. En hetzelfde geldt voor de samenwerking met de gemeente Hulshout voor het parkfeest in Hof ter Borght.
Een ander initiatief was de vlindercursus, die met 13 cursisten, waaronder ondergetekende. weer een hele schare vlinderfanaten heeft voortgebracht. Tijdens de vlinderwandelingen van deze cursus konden we tal van soorten waarnemen: Citroentje, Koevinkje, Bont zandoogje, Atalanta ... Ze waren er wel, de vlinders, maar toch in slechts kleine aantallen. De nood om iets voor de vlinders te doen, werd duidelijk gevoeld tijdens deze cursus.
Er is al heel wat natuurlijke soortenrijkdom verloren gegaan. Toch blijft er nog enorm veel natuur over. Ook in onze streek. We moeten er alleen voor zorgen dat deze natuur~ deze soorten ook niet uit de streek verdwijnen. De ontwikkeling van de huidige voorraad aan levende natuur moeten we koesteren. Zorgen dat er voldoende biotopen zijn waar de dieren en planten kunnen overleven.
Op zoek naar meer natuur
Het hulpmiddel om een beter zicht te krijgen op de biodiversiteit is de databank Waarnemingen.be. Op minder dan twee jaar tijd bracht dit initiatief een enorme hoeveelheid informatie bij elkaar over de actuele toestand van de biodiversiteit in ons land.
De variatie aan gemelde soortgroepen en soorten ligt zeer hoog. Op 1 maart 2010 telde de database meer dan twee miljoen waarnemingen van 9371 verschillende soorten.
Door alle waarnemingen op een satellietkaart te bundelen, kunnen allerlei natuurfenomenen snel en accuraat in beeld worden gebracht. Deze toepassing bewees recent haar nut bij het in kaart brengen van de spectaculaire kraanvogeltrek van 25 februari 2010 en de evolutie door het jaar van de massale invasie van de Oranje luzernevlinder in 2009. Ook de Kraanvogel die van eind april tot begin mei meer dan tien dagen foerageerde in enkele weilanden in Itegem, kon je hier dagelijks volgen.
Het uitwisselen van waarnemingen, kennis en fotomateriaal stimuleert waarnemers ook om minder bekende soortgroepen in kaart te brengen. Zo was de informatie over de aantallen en de verspreiding van onze 350 inheemse wilde bijensoorten voorheen erg beperkt. Waarnemingen.be stimuleerde verschillende bijenkenners om hun zoekinspanningen op te voeren. Resultaat: op anderhalf jaar tijd werd in verschillende provincies voor het eerst een behoorlijk beeld verkregen van de diversiteit aan wilde bijen.
Hoe rijk is onze natuur?
In vorig nummer vroegen we ons af: Hoe rijk is onze plaatselijke natuur? Hoeveel soorten worden in 2010 waargenomen in onze regio? Hoe is het gesteld met de plaatselijke biodiversiteit in de gemeenten Heistop-den-Berg, Herselt, Hulshout, Laakdal en Westerlo? Hoeveel soorten nachtvlinders vinden hun habitat of leefomgeving nog in onze streek? Hoeveel soorten paddenstoelen? Hoeveel soorten muizen? Hoeveel soorten kevers? Hoeveel soorten spinnen? Hoeveel soorten orchideeën? En zo kunnen we nog een tijdje doorgaan. Misschien slagen we er wel in om in één jaar alleen in onze vijf fusiegemeenten 2010 soorten op te sporen en te registreren als een waarneming op Waarnemingen.be.
We kunnen je alvast verklappen dat we al aardig op weg zijn. Aan 2010 soorten zitten we nog zeker niet, maar er is in de regio van de Zuiderkempen al een en ander gezien van beestjes en plantjes.
Aangezien vlinders onze aandachtsoorten zijn, geven we van de dagvlinders al het resultaat. Halfweg het jaar 2010 werden in onze vijf gemeenten 27 soorten dagvlinders en 411 soorten nachtvlinders waargenomen. Helemaal geen slechte score, maar er kunnen best nog enkele soorten bij.
Als aanmoediging hier alvast het lijstje van de dagvlinders die in de eerste helft van 2010 werden waargenomen:
Zwartsprietdikkopje, Bont dikkopje, Geelsprietdikkopje, Groot dikkopje, Koninginnenpage, Groot koolwitje, Klein koolwitje, Oranjetipje, Klein geaderd witje, Citroenvlinder, Groentje, Sleedoorn page, Boomblauwtje, Icarusblauwtje, Kleine vuurvlinder, Bruine vuurvlinder, Dagpauwoog, Kleine ijsvogelvlinder, Bont zandoogje, Hooibeestje, Kleine vos, Gehakkelde aurelia, Landkaartje, Distelvlinder, Bruin zandoogje, Atalanta, Koevinkje
Toch best een indrukwekkende lijst, maar we zijn er zeker van dat in de tweede helft van 2010 nog enkele extra soorten waargenomen zullen worden.
Vlindervriendelijk natuurbeheer
door de conservators
Natuurpunt Grote Nete beheert een hele reeks prachtige natuurgebieden, elk met hun eigen specifieke biotopen en eigenheden. Bij de opmaak van de beheersplannen van deze natuurgebieden, dienen de conservators met heel wat factoren rekening te houden. In de eerste plaats proberen ze om de typische biotopen die de reservaten rijk zijn, te bewaren of te versterken. Maar er is natuurlijk ook aandacht voor de vogels, de planten, de reptielen, de ... vlinders. En daar gaat het in dit artikel natuurlijk om.
Vlinderbeheer in onze reservaten
Wat doen onze beheersteams zoal voor de 'dartelende, kleurrijke vlaggetjes' zoals Lon Lommaert de vlinders poëtisch omschrijft in zijn bijdrage op blz. 7 in dit nummer. We laten enkele van onze conservators zelf aan het woord over over het vlinderbeheer in 'hun' reservaat.
Tuur: over de Schaapwees
in de Netevallei te Westerlo
Wij hechten in het Schaapwees
veel belang aan ruigten. De variatie aan bloemen die we
missen in het grasland, krijgen we dubbel en dik terug in de
ruigten. Dubbel winst: maar om de twee tot drie jaar hoeven
maaien om de houtopslag te weren, én meer bloemen zoals
wederik, kale jonker, moerasspiraea, engelwortel, bereklauw,
leverkruid, kattestaart, valeriaan. De verbrede houtkanten
zijn doorspekt met bramen, kamperfoelie, meidoorn, spork,
lijsterbes zodat dag en nachtvlinders goed aan hun trekken
komen. In de bossen zijn de look-zonder-lookplanten door hun
groot aantal verantwoordelijk voor het veelvuldig voorkomen
van de Oranjetip. Hopelijk doet in de komende jaren het
nieuwe heideterrein ook zijn duit in het zakje.
Guido: over het
scholenproject in Westmeerbeek
In het kader van het scholenproject zal een bloemenweide
worden aangelegd waar ook de vlinders van kunnen profiteren.
Jo: over De Goren in
Bruggeneinde
Echt bewuste vlindervoordelige werken zijn er in De Goren
niet uitgevoerd. Wel worden er dit jaar al voor de derde
keer de jonge wilgen en berkenopslag verwijderd om
klokjesgentiaan en orchideën meer kans te geven. Dit zou op
termijn en na machinaal maaien moeten resulteren in een
microplekje voor o.a. het Gentiaanblauwtje.
Vic: over de verschillende
reservaten in Laakdal
Natuurbeheer en -bescherming gezien vanuit
'vlinderperspectief'
Door de verscheidenheid aan biotopen en de grote variatie in
het landschap van de Laakvalleien hebben we een vrij goede
uitgangspositie voor de bescherming van vlinders En we
trachten door bepaalde beheersmaatregelen een nog betere
leefomgeving te creëren en te behouden voor deze dieren:
-Behouden van eikendreven
en zonnige bosranden met alleenstaande eiken. Ten voordele
van de Eikenpage. Vooral in Varendonk en Trichelbroek
-Beheren van bloemrijke hooilanden en ruigten met veel
nectarplanten, met het behoud van ruige randen. Wat voor
vele soorten zowel voedsel als overwinteringplaatsen
betekent.
-Op een aantal percelen doen we aan hakhoutbeheer. Hierbij
denken we aan Bruine eikenpage en Kleine ijsvogelvlinder.
Creëren van schuil-, slaap-en overwinteringplaatsen door
tijdelijk behoud van ruige perceelsranden en op andere
plaatsen door het stapelen van takken en maaisel.
Door het maken en behouden van open plekken in het bos,
zorgen we voor beschutting voor een aantal soorten.
We zorgen natuurlijk ook voor de rupsen. Een aantal
waardplanten zijn in onze gebieden ruim aanwezig, zoals
diverse grassen, zuringsoorten, pinksterbloemen, rolklaver,
smalle weegbree, brandnetel, spork en zelfs sleedoorn komt
hier voor. Ze groeien misschien niet steeds in de voor
vlinders ideale omstandigheden, maar we trachten daar wat
aan te doen. En ook willen we het aanbod van waardplanten
nog verhogen. Bijvoorbeeld door plaatselijk en periodiek te
maaien, ook om meer structuur in de vegetatie te krijgen.
Wilfried &Stefan: Netevallei in Heist-op-den-Berg
In de Netevallei van Heist wordt de nadruk gelegd op gefaseerd maaien van de hooilanden om deze te verschralen. Hierdoor ontstaat een specifieke flora die ook ideaal is voor vlinders. Ook het creëren van microklimaten, zoals open pIekjes in bossen, zoom beheer van bosranden en het aanplanten en onderhouden van houtkanten, zijn beheersmaatregelen die vlinders op prijs stellen.
Aan de slag in onze natuurgebieden
In onze reservaten verrichten tientallen vrijwilligers elk jaar vele honderden uren arbeid. De werken die .ze in onze natuurgebieden uitvoeren, zijn zeer divers: maaien, hooien, wilgen knotten, poelen en beken ruimen, wandelpaden vrij houden, bomen en struiken planten ...
Wat maakt dat deze natuurliefhebbers in hun vrije tijd komen ploeteren in de natuur? leder heeft wel zijn eigen redenen om met bosmaaier en riek de beemden in te trekken. Maar één ding hebben al deze mensen gemeen, ze hebben een hart voor de natuur. Valt er tijdens het hooien een speciaal vlindertje te zien, of wordt toevallig een salamander ontdekt, dan zie je aan de glunderende gezichten waarvoor deze mensen hier zijn.
Je kunt dat natuurlijk ook zelf meemaken. AI onze beheerswerken worden in dit tijdschrift aangekondigd in de agenda achteraan. Wie de handen uit de mouwen wil steken is steeds welkom.
door Benny Van Dyck
Het beheersteam van de Langdonken heeft zijn maai-en hooibeheer bijgestuurd. Een mooi staaltje samenwerking tussen de natuursector en de landbouw.
Ziezo, het hooi is grotendeels binnen. 't Was wat puffen en hijgen gezien de loden zon, maar al bij al verliep het binnenhalen vlot. We hebben ons maai-en hooibeheer immers weer wat bijgestuurd. Met het vergroten van de beheerde oppervlakte, en dus meteen ook van het aantal hectaren grasland, willen we het wat anders aanpakken.
Biologisch en onbemest
Enke!e percelen werden in beheer van landbouwers gegeven. In een beheerscontract, met precies omschreven voorwaarden, wordt bepaald wanneer en hoe er gemaaid en gehooid wordt. Bemesting is, uiteraard, onder geen enkele vorm toegestaan. Zware machines mogen onze vaak natte terreinen niet op. Landbouwers hebben meestal de knowhow en het materieel om een perfect hooilandbeheer uit te voeren, ook in natuurgebieden. Zo vinden de landbouw-en de natuursector elkaar. We leren van elkaar, begrijpen beter elkaars situatie, respect groeit en ... het natuurbeheer wordt efficiënt uitgevoerd.
Met de vrijwilligers laten we kleine balen hooi maken. Dit hooi, kruidenrijk, 'biologisch', vrij van kunst-en andere meststoffen, is zeer geschikt voor paarden en andere kleine huisdieren. Nieuw is dat we dit hooi zo veel mogelijk rechtstreeks op de weilanden laten ophalen; dat scheelt enorm in tijd, transportkosten, en in liters zweet en massa's energie. Energie die onze vrijwilligers nu weer kunnen steken in beleid, verenigingswerking, educatie, studie, andere vormen van beheer.
Wil ook jij je actief inzetten in een of ander natuurgebied van onze afdeling? Contacteer de verantwoordelijke!
De langste dag in de Langdonken
Er zijn de maandelijkse werkmomenten in de Langdonken (iedere eerste zondagvoormiddag van de maand van 9 u tot 12 u -verzamelen aan de schuur in de Donkstraat). Maar er wordt nog gewerkt hoor! Elke maandag komt er een werkploeg gevormd door bewoners van Huize Eigen Haard uit Aarschot naar de Langdonken. Ze steken er telkens enthousiast de handen uit de mouwen. Onder de deskundige begeleiding van Eddy Dehond, een van onze trouwe vrijwilligers uit het beheersteam van de Langdonken, en tevens werknemer in Huize Eigen Haard, werden er exoten gekapt. Door de verwijdering van Amerikaanse eik. Amerikaanse vogelkers en krentenboompje, komt er weer plaats voor onder meer heischraal grasland. Bewoners en begeleiders van Huize Eigen Haard hebben de Langdonken ontdekt en ze zijn er graag! Zo graag dat ze ons vroegen of ze hun midzomerpicknick aldaar mochten houden. Uiteraard, wie zich zo inzet voor dit gebied, mag er ook een keertje op een andere manier van genieten.
Een van de begeleiders maakte volgend verslagje:
Huize Eigen Haard picknickt in de Langdonken
Eind juni vierden een 20-tal bewoners van Huize Eigen Haard samen met hun begeleiders de langste dag met een picknick. Dit jaar was het hooiland voor de schuur in de Langdonken het gepast decor voor deze jaarlijkse activiteit. De pas gemaaide weide was ideaal om te genieten van een boterham en een drankje. Daarop volgde een ontspannend samenzijn met muziek en zang. Als afsluiter van de avond konden we nog genieten van een prachtige zonsondergang. Het was echt een onvergetelijke belevenis in een schitterende omgeving. Met een goed gevoel konden we dan ook terugkeren naar Aarschot. Volgend jaar organiseren we zeker een nieuwe editie bij de aanvang van de zomer.
We danken natuurpunt voor de locatie en het gebruik van de schuur en hopen dat we in de toekomst nog mogen genieten van dit prachtig stukje
natuur.
De bewoners en activiteitenbegeleiders van Huize Eigen Haard.
Weetjes uit de reservaten
De 15de uitgave van Roefel in Hulshout
In dit lustrumjaar van
Roefel mocht Natuurpunt drie enthousiaste groepen van elk
tien kinderen verwelkomen in Het Goor.
Traditiegetrouw
kunnen de kinderen niet wachten tot de schepnetjes zijn
uitgedeeld om 'vieze beestjes' te vangen.
En toch is het diertjes
scheppen anders verlopen dan vorige jaren! Inderdaad waren
dit jaar de Groene kikkers in zeer groten getale aanwezig.
Positief, uiteraard. Maar wat nog veel positiever was en
zelfs een echte verrassing, was de aanwezigheid van de
Kamsalamander. De Kamsalamander is een element uit de Rode
Lijst!. Vijf keer werd de Kamsalamander geschept De
afgelopen jaren werd hij niet geschept Scheppen is één, maar
de openvallende monden van de kinderen bij het bekijken was
een echt plezier. Anderzijds waren Schrijvertjes,
Bootsmannetjes en Stekelbaarsjes veel minder in aantal
Reden? Geen idee.
Traditiegetrouw sloten wij het uurtje natuurbeleving met het
bestuderen van de Zonnedauw: welke mier of vlieg was dit
jaar verschalkt? Mooi toch om woorden als 'waw' en 'keitof'
uit kindermonden te horen. Tot volgend jaar!
Een aantal keren hebben wij moeten vast stellen dat bosweggetjes in Het Goor werden verhard door middel van ... kapotgeslagen eternieten golfplaten. In Hulshout kunnen golfplaten gratis worden binnengebracht op het containerpark. Wat is de logica van deze mensen toch?
Waalse vogel kerkuil in Vlaamse populatie!
AI jaren broedt er een
koppeltje kerkuilen (Tito alba) in onze Langdonkenschuur; ze
hebben het daar echt naar hun zin. Ieder jaar wordt door de
kerkuilwerkgroep Vlaanderen de nestbak gecontroleerd en
worden de uilskuikens geringd. Met wat geluk is ook een van
de kerkuilouders in de nestbak. Dat was in 2009 het geval Op
27.06.2009 deed mama uil bij haar jongen een dutje in de
bak. Vrouwlief droeg een ring. Na controle van de ring bleek
dat het vrouwtje in 2007 in het nest geringd werd in La
Bruyère (Beauvechain) in Waals Brabant (in uilenvlucht op 34
km van de Langdonken). Vader uil was niet te zien, maar de
kans is natuurlijk groot dat hij van Vlaamse afkomst is ...
En het sprookje duurt maar voort: dit jaar waren er weer
jongskes, vijf in totaal, maar eentje was door broertjes en
zusjes in de steek gelaten toen de muizen verdeeld werden.
Resultaat: vier gezonde en goed doorvoede jonge uiltjes ...
Of, hoe Vlaamse én Waalse uilen elkaar wonderwel verstaan
... Politici te lande, misschien valt uit dit succesverhaal
iets te leren?
Proficiat voor de kerkuilwerkgroep Vlaanderen voor zijn
enthousiaste inzet voor de bescherming van de kerkuil!
Heistse jongens verzot op beheerwerken
We hebben al twee keer met Natuurpunt gewerkt Het was iedere keer op een zaterdagmorgen. Nonkel Leslie komt ons 's morgens halen en we moeten boterhammen meenemen. We waren één keer te laat en de andere keer op tijd. Als je toekomt, liggen de rieken al klaar. Het gras moet allemaal op stapels worden gelegd. Ze laten er stro van maken. Wanneer we twee keer gaan drinken zijn, mogen we spelen op de stapels omdat die dan groot zijn. Want als we eraf springen dan pletten we het gras, en dat is dan ons werk. We moesten ook kikkers van de wei naar de gracht brengen, want anders prikten we ze misschien dood.
We hebben het verschil tussen bruine kikkers en groene kikkers en padden geleerd: Een bruine kikker heeft achter zijn oog een bruine vlek. Een kikker springt en een pad loopt. Om uit te rusten gaan we allemaal tegen het gras liggen. Het is altijd heel leuk."
Roostvijvers: positieve reacties
door Vic Van Dyck
De oeverwerken in De Roost zijn bijna voltooid. Nu de mensen het resultaat zien, begrijpen ze ook beter de bedoeling van het hele project en komen er overwegend positieve reacties.
Na maanden stevig werken door het vrijwillige beheersteam van Laakdal in samenwerking met buurtbewoners, de terreinploeg van Natuurpunt en een lokale aannemer, werd een aantal vijvers in De Roost vernatuurlijkt.
Onnatuurlijke oeverbeschoeiingen in allerlei materiaal, tuinaanplantingen allerhande, betonnen en bakstenen constructies ... dit alles werd zorgvuldig verwijderd. Daarna werden de oevers zachthellend gemaakt. Zo krijgen we een geleidelijke overgang tussen het water en het land. Hoe breder de overgangszone (zwakhellende oever) hoe interessanter het is voor de ontwikkeling van typische oevervegetatie, die op haar beurt van groot belang is voor de dieren in het water en in de omgeving ervan.
Positieve reacties van de natuurliefhebber, maar ook van de Natuur
Langzaam maar zeker ontstaat er een vijvergebied dat landschappelijk past in de natuurlijke omgeving en waar alle waterminnende planten en dieren zich ten volle kunnen ontplooien.
Het resultaat ziet er inderdaad veelbelovend uit! De werkzaamheden zijn nog niet helemaal klaar, maar toch kunnen we al merken hoe ook de natuur reageert op de ingrepen. De zachthellende oevers met ondiepe plasjes zijn nu de ideale voortplanting-en foerageerplaatsen. Vissen, Kikkers, Libellen, enz ... zijn al volop actief. Fuut, Blauwe reiger, Aalscholver en Waterhoen zijn regelmatig aanwezig. En op de vrijgekomen eilandjes vinden ganzen, eenden en meerkoeten een rustplaats en nestgelegenheid. Ook de Visarend is een paar keer langsgekomen!
Dus niet enkel positieve reacties van de natuurliefhebber, maar ook van de Natuur! En daar was het uiteindelijk om te doen hé.
Het project is uitgevoerd met steun van het ministerie voor plattelandsbeleid in het kader van de Merode, prinsheerlijk platteland.
BIJZONDERE
WAARNEMINGEN IN ONZE REGIO maart -mei 2010
door Herman Berghmans
VOGELS
De hele periode verbleef minimum een koppel Futen op het Trichelbroek in Eindhout dat later 2 jongen grootbracht (BEH, VEL, PLO, VOV, VPJ). Hun kleiner neefje, de Dodaars, was in het broedseizoen aanwezig in Averbode Heide (OAR, LEK, VKJ, VMF), in de Langdonken in Herselt (VOB), in de Craeywinckel in Vorst (BEH) en de Kwarekken in Westerlo (VKJ, ALG). Van de Blauwe reiger telden we in de kolonie van het Trichelbroek 32 bezette nesten (BEH). Een Grote zilverreiger pleisterde hier op 13.3 (VEL), eentje vloog noordwaarts over Averbode Heide op 24.3 (VMF) en ten slotte vloog telkens één over de Kwarekken op 25.4 en 9.5 (HES). Op 12.3 overnachtten 11 Ooievaars op het Kipdorp in Herselt (VGE, COJ). Oeze groep werd op 13.3 opnieuw gezien ter hoogte van het voetbalveld van Westerlo (VOl) en boven het Trichelbroek (VEL). Op 14.3 pleisterden er 13 in de Langdonken (VOB). 2 vlogen er op 16.3 over Veerle (SCO), 12 op 20.4 over Tongerlo (HES) en 8 ten slotte op 26.4 over Hulshout (SCJ). Oe ontsnapte Strohalsibis die in vorig overzicht reeds werd gemeld, pleisterde nog de hele periode in Eindhout (PLO, BEH, VPJ, ALG, VWL e.a.).
Tussen 17.3 en 24.4 pleisterden geregeld 1 tot 3 Grauwe ganzen in het Trichelbroek (VEL, VPJ, VKJ, VOV). 2 à 6 Brandganzen verbleven de hele periode in Varendonk en het Trichelbroek (VEL, BEH, MUB) en een groep van 50 vloog over de Paardsbossen in Veerle op 13.3 (VEL). Een eenzame Casarca vloog over Oe Roost op 13.5 (BEH). Maximum 11 Nijlganzen waren present in Varendonk op 3.3 (VEL). Koppeltjes Mandarijneenden verbleven in deze broedtijd in Varendonk (VEL), in de Langdonken (VOB), in Averbode Heide (BEH, BEK), in de Werft in Veerle (BEH) en in de Swinnebroeken in Vorst (BEH). Krakeenden krijgen steeds meer voet aan de grond als waarschijnlijke broedvogels. Zij werden tijdens het broedseizoen in kleine aantallen gezien in het Trichelbroek (VOV, VEL), in de Netevallei in Hallaar (VWG), 't Hoeves (LEK) en de Craeywinckel in Vorst (BEH), in Oe Roost te Veerle (VOV, BEH) en in de Kwarekken in Westerlo (SPK). Een eenzaam mannetje Pijlstaart verbleef in Varendonk op 10.3 (VEL). Slobeenden zwommen rond in het Trichelbroek met maximum 15 op 18.3 (PIR) en de laatste 4 op 23.5 (VOV). Verder maximum 6 op 4.4 in de Langdonken (VOB) en maximum 4 in de Craeywinckel op 11.4 (BEH). Het grootste aantal Wintertalingen werden genoteerd in het Trichelbroek met 20 op 6.3 (PLO).
Voorts waren er waarnemingen in de Langdonken (max. 6 op 27.3) (VOB), het Goor in Westmeerbeek (max. 3 op 18.4) (ORK) en in de Craeywinckel (1 op 11.4) (BEH). Een koppel in Averbode Heide tot in juni is zeker broedverdacht (LEK, OAR, JAG, CRB, VMF). Van de Zomertaling verbleef 1 mannetje in de Langdonken te Herselt op 10.4 (VOB). Maximum 10 Tafeleenden zwommen rond in het Trichelbroek op 3.3 (VEL) en maximum 16 Kuifeenden doken hier kopje onder op 6.3 (PLO).
Dodaars (foto Vic Van Oyck)
Een eerste Visarend werd opgemerkt op 16.4 in Oe Roost (VOV) en dezelfde dag in het Trichelbroek (SCT). Voorts werden doortrekkende vogels opgemerkt boven Averbode Heide op 18.4 (VWL) en 4.5 (VKJ), over Ramsel op 8.5 (JAS) en nogmaals over het Trichelbroek op 24.5 (PLO). Oe vroegste Wespendief van dit voorjaar werd gespot op 13.5 in Averbode Heide (VLH). Hier trokken 4 exemplaren door op 16.5 (LEK). Oe wouwen waren present met een Zwarte wouw op 22.4 over Averbode Heide (LEK) en 2 over Veerle op 25.4 (BEH, PES) en telkens 1 Rode wouw over het Wiekevorst op 22.3 (HOM), over Tongerlo op
26.3 (ST J) en over Varendonk op 31.3 (GOJ). Een mannetje Blauwe kiekendief zeilde over Averbode Heide op 24.3 (VMF) en een vrouwtje Bruine kiekendief eveneens hier op 2.4 (VLA). Oe eerste Boomvalk van dit jaar zoefde over Averbode Heide op
17.4 (ORK). Voorts waren er waarnemingen van deze soort in Oe Roost (VOV, BEH), in Booischot (VOB), in het Trichelbroek (PLO), in de Oosterbossen in Eindhout (BEH, VWL), in Itegem (STE) en in Hallaar (VOJ). Oe Slechtvalk was opnieuw present in zijn nestkast bij BP in Eindhout. Op 28.4 ringden BEH en VKJ hier 1 jong.
Patrijzen blijven zeldzame verschijningen met waarnemingen van telkens 2 vogels op 26.3, 16.4,
19.4 en 30.5 in Heultje (VOJ, VKJ), op 14.5 en 20.5 in Veerle (VOV, BEH) en op 12.5 in Tongerlo (VEL). Op
29.5 riepen niet minder dan 3 mannetjes Kwartel in Booischot (PRY). Een roepende Waterral werd gehoord in de Langdonken op 10.4 (VOB) en 's nachts overvliegend in Vorst op 27.4 (LEK). 3 Kraanvogels vlogen op 12.3 over Heultje (VOJ) en de dag daarna over Houtvenne (OAG). 10 exemplaren overnachtten op een akker langs de Peirenstraat in Veerle van 29 op 30.3 (BEH, PLO, VOJ, VWL, BEL, VPJ) en 1 exemplaar verbleef ten slotte in Itegem van 26.4 tot ten minste 2.5 (VWG, COK e.a.). Oe eerste Kleine plevier verscheen in Averbode Heide op 24.3 (VMF) gevolgd door minimum 1 broedgeval aldaar (LEK, VMF, PLO, OAR, VLH, VLA, VPJ, BEH). Ook in de Langdonken verbleef een koppel tijdens de broedtijd (VOB). 2 Bosruiters verpoosden in Heultje op 11.5 (VKJ), terwijl Witgatjes werden waargenomen in Averbode Heide (VMF, VKJ, VLA, OAR, BEK, BEH, VWW), de Langdonken (VOB, VKJ), de Paardsbossen (BEH), het Trichelbroek (VEL) en de Kwarekken (VKJ). Oeverlopers liepen langs de vijverranden tussen 25.4 en 23.5 in het Trichelbroek met max. 3 (VOV, BEH, ALG, VEL), in de Roost met eveneens max. 3 (VOV), langs de Nete in Booischot (2) (BLO), in de Kwarekken (ALG, VEL) en in Averbode Heide (VMF, VLA). Enkele Groenpootruiters hielden ook oponthoud in de regio met op 20.4 2 in de Langdonken (VKJ), op 21 en 22.4 2 in Averbode Heide (VMF, LEK), op 26.4 4 in het Trichelbroek (BEH, VWL) en op 14.5 nog 1 in Averbode Heide (VLA). Telkens 1 Wulp werd genoteerd in Wiekevorst op 21.3, 1 en 20.4 (JAS), in Zoerle-Parwijs op 22.3 (AEK), in Averbode Heide op 2.1 (VLA) en in Heultje op 29.4 en 11.5 (VOHO, VKJ). Baltsende Houtsnippen werden dit voorjaar opgemerkt in de Goorbeek te Herselt (VPJ), in Varendonk (VHG, BEH), in Averbode Heide (BEK, BEH, VLA, VLH), in de Ossenbroeken in Vorst en het Trichelbroek (BEH). Watersnippen pleisterden dan weer in het Trichelbroek met max. 6 (VEL), in de Goren in Heistop-den-Berg (VOJ), in Averbode Heide (VLA), in de Paardsbossen (BEH) en in de Langdonken met max. 3 (VOB). Het kleine Bokje werd alleen op 13.3 opgestoten in de Paardsbossen (VEL). 2 Kemphanen ten slotte, om het rijtje van de steltlopers af te sluiten, verbleven op 26.4 in het Trichelbroek (BEH, VWL).
Zomertortels gaan nog steeds verder achteruit met op slechts drie plaatsen een zangpost, nl. in Oe Roost (BEH, VOV), in de Goorbeek (VEL) en in Voortkapel (VKJ). Oe eerste Koekoek verscheen op 11.4 in Houtvenne (OAG) en in Averbode Heide ronkte de eerste Nachtzwaluw op 28.5 (VLA). Het aantal zangposten zou hier later aangroeien tot 3 (BEH, VOV, VKJ, e.a.). Schitterend was een Hop die op 17.4 een tuin bezocht in Heieinde in Oevel (VRT). IJsvogels werden slechts op zes data genoteerd,
m.n. op 18 en 30.3 en 5.4 in het Trichelbroek (PIR, VOV, PLO), op 10.4 in het Aartsbroek in Veerle (BEH), op 9.5 in de Langdonken (VOB) en op 16.5 in Booischot (BLO). Zwarte spechten deden het dan weer beter met waarnemingen in de Herenbossen in Huslhout (VKJ), in het Trichelbroek (VHG, VEL, VOV, VPJ, PLO), in Averbode Heide (VWW, VMF, VOV, BEK, VLA, ALG, BEH, SCO, OAR, LEK, ORK), in de Goorbeek (ALG), in de Beeltjes in Westerlo (SPK, VKJ), in de Langdonken (VOB, VKJ), in het Aartsbroek (BEH, OAR), in Varendonk (VTP), in Schriek (OEB) en in de Ossenbroeken (LEK).
Middelste bonte spechten houden ook goed stand met observaties van 2 koppels in het Elschot te Blauberg op 21.3 (VKJ), in Averbode Heide op 4, 10, 18 en 26.4 (LEK, VWW, VWL, VKJ), op 6.4 in Varendonk 1 koppel en in het Varen broek in Herselt 1 (VWL, BEH) en in het kasteel park te Bergom op 18.4 (BEH). Van de Kleine bonte specht waren er meldingen vanuit de Langdonken (VOB, VKJ), Trichelbroek (VOV, VKJ, VEL, PLO), Schaapwees in Zoerle-Parwijs, Truchelven, Heyland in Bergom (VKJ), het Aartsbroek (BEH), de Pieëren in Veerle en de Paardsbossen (BEH) en ten slotte in de Beeltjes in Westerlo (HES).
In Averbode Heide waren minimum drie zangposten Boomleeuweriken (VKJ, VWW, OAR, HEM, BEK, VLA, LEK, VMF, BEH, VLH). Van hun ooit zo algemeen familielid de Veldleeuwerik was er slechts 1 zangpost in Wiekevorst op 29.3 en 01.4 (JAS). Een vroege Huiszwaluw vloog over Oe Roost op 31.3 (VOV) en de eerste Boerenzwaluwen vlogen over de Goorbeek op 25.3 (SPK).
Oe laatste 5 Waterpiepers van dit voorjaar kwamen nog slapen in het Trichelbroek op 5.4 (BEH). Grote gele kwikken werden weerom gemeld als broedvogel vanuit verschillende plaatsen (bruggen) langs de Grote Nete (VOJ, ARK, VEJ). Ook was er een tijdelijke zangpost langs de Kleine Laak in Vorst (BEH, LEK).
Nachtegalen hielden dit voorjaar stand met o.a. 5 zangposten in de Ossen-en Swinnebroeken in Vorst (BEH, VDV). Verder telkens een zangpost in 't Hoeves (VDV), de Kwarekken (GER, VKJ) en in Voortkapel (VKJ). Blauwborsten werden alleen nog gemeld vanuit het Trichelbroek (BEH, PLD) en Averbode Heide (BEH, VMF, LEK, HEM, DAR). Tapuiten pleisterden van 15.4 (SAK) tot 22.5 (DAR) in Averbode Heide. Op
16.5 was een maximum van 6 (HEM). De hoop op een broedgeval was spijtig genoeg niet gegrond. Verder werd deze soort nog genoteerd in Tongerlo op 22.4 (VKJ) en in Wiekevorst op 24.4 (STJ, VEL). Een Beflijster werd ontdekt in Tongerlo op 20.4 (VDHG). Zingende Sprinkhaanzangers werden gemeld uit Averbode Heide (2) (VKJ, BEH, DAR), uit het Trichelbroek (3) (VDV, BEH, VWL), uit Booischot (3) (VDJ), Heultje (VDHD), Schaapwees (VKJ) en de Paardsbossen (BEH). Van de Fluiter was er dit voorjaar maar één tijdelijke zang post in Averbode Heide op 21.5 (BEK). Grauwe vliegenvangers zongen in Varendonk (BEH, PLD), Averbode Heide (DWJ) en de Kwarekken (VKJ). Van de Bonte vliegenvanger waren er zang posten en broedgevallen in Heyland (ALG), de Werft in Veerle (3) (BEH), Varendonk (3) (BEH) en Hertberg in Herselt (VKJ). Traditiegetrouw werden de Roekenkolonies geteld met volgende locaties en aantallen: Eindhout-Ham (22), Tongerlo-Moestoemaat (0), Tongerlo-Zandvoort (27), Tongerlo-Mondonk (6), Tongerlo-Oevelsedreef (0), Tongerlo-abdij (26), Itegem-Netevallei (52), HallaarHollestraat (5), Heist-Waterlees (37) en Booischot-De Lichten (39) (BEH, BOJ, JAS).
We eindigen met nog enkele waarnemingen van onze zaadetende zangvogels. Putters werden slechts opgemerkt in De Roost op 21.4 (2) (BEH) en op 25.4 kwam er eentje drinken aan de tuinvijver van BEL te Veerle (BEH). 15 Kleine barmsijzen trokken over het Trichelbroek op 21.3, 8 over Heyland op 24.3 (VKJ) en 1 over Averbode Heide op 24.3 (VMF). Slecht één melding van Kruisbek werd genoteerd met 2 over Averbode Heide op 24.3 (VMF). Appelvinken werden slechts op 2 plaatsen gemeld. Op 15.4 1 in Heyiand (VEJ) en 2 in de Ossen broeken op 18.4 (ALG).
ZOOGDIEREN
Van de Steenmarter werden 2 nesten met jonge ontdekt, m.n. op 19.4 in Schriek (DEB) en op 8.5 onder de golfplaten van een hok bij VKJ in Oosterwijk. Er vielen opnieuw meerdere Bunzings als verkeersslachtoffer: op 9.3 te Boosichot (VDJ), op 22.3 te Hulshout (VDJ), op 31.3 (SPK) en 1.4 (STS) in Oevel en op 3.4 (VDB) en 9.5 (SML) in Heist-op-den-Berg. Vossen werden geobserveerd in Varendonk (VEL), Varenbroek (BEH), Goorbeek (THK) en Vorst (BEH). In de Beeltjes en Kwarekken in Westerlo is nog steeds een populatie Siberische grondeekhoorns actief (SPK, VKJ, HES).
REPTIELEN EN AMFIBIEËN
Een Hazelworm werd ontdekt in de Beeltjes op 17.5 (HES) en een dood exemplaar gevonden in Averbode Heide op 22.5 (DAR). Enkele levendbarende hagedissen werden opgemerkt in Varendonk op 10.4 en 2.6 (PLD, VDV), in Averbode Heide op 18.4 en 29.5
(3) (DRK, DWJ) en ten slotte ook in de Goren op 20.5 (VDJ).
Met dank aan volgende waarnemers: AEK-Aerts Kamiel, ALG-Aiaerts Gery, ARK-Arnauts Karine, BEH-Berghmans Herman, BEK-Berwaerts Koen, BEL-Berghmans Louis, BLD-Bleys Dirk, BOJBosmans Joris, COJ-Cools Jef, CRA-Cristael André, CRB-Creemers Bart, COK-Coeckelbergs Karen, DAGDaems Geert, DEB-Derden Bart, DAR-Daems Ronny, DRK-Dries Kris, DWJ-Dewyspelaere Joost, GEDGeudens Rogier, GOJ-Goris Joris, HEM-Herremans Marc, HES-Hermans S., HOM-Hofman Marc, JAGJanssens Guy, JAS-Janssens Stefan, LEK-Leysen Koen, MUB-Muylaerts Bert, PES-Peeters Stefan, PIRPieters Robert, PLD-Plu Dieder, PRY-Princen Yvon, SAK-Samyn Karina, SCD-Schoofs Danielle, SCJSchrey Jan, SCT-Schildermans Tom, SML-Smets Ludo, SPK-Sprengers Kristof, STE-Struyf Erik, ST JStynen Joren, STS-Staes Stefan, THK-Thibau Koen, VDB-Vandyck Benny, VDHD-Van Den Heuvel Dieter, VDHG-Van Den Heuvel Geert, VDI-I.Van den Eynde, VDJ-Van Dessel Jo, VDM-Van de Meutter Frank, VDVVan Dyck Vic, VEDJ-Verdonck Jan, VEJ-Verwaerde Jens, VEL-Vanermen Lucas, VGE-Van Gelder Erwin, VHG-Van Hove Guy, VKJ-Van Kerckhoven Jos, VLAVan de Laer André, VLH-Van de Laer Harry, VMF-Van de Meutter Frank, VPJ-Vervecken Pieterjan, VRT-Van Roy Theo, VTP-Vantieghem Pieter, VWG-Van den Wyngaert Guido, VWL-Verwimp Ludo, VWWVanwesemael Willy.
Bijzondere waarnemingen in onze regio tijdens de periode juni-augustus 2010 worden liefst voor 10 september 2010 doorgegeven aan Herman Berghmans via h.berghmans@skynet.be of ingevuld op waarnemingen.be.
door Titte, den Grunen Hesteneir
Van alle Europese vogels zijn Gierzwaluwen het meest afhankelijk van vliegende insecten. Om die te vinden vliegen ze grote afstanden, zelfs tijdens de broedtijd. Bij voedselgebrek gaat het energieverbruik van de jonkies op een laag pitje.
De school in mijn buurt (KTA Heist-op-den-Berg) huisvest een kleine kolonie gierzwaluwen. Elk jaar is het weer ongeduldig wachten op hun terugkeer. Het is fascinerend om deze luidruchtige snelheidsduivels de hele dag gade te slaan. Van 's morgens tot 's avonds zijn deze superlenige vogels in de weer om hun jongen van de nodige insecten te voorzien.
Gierzwaluwen kun je werkelijk overal zien in de maanden mei tot en met juli. Oude stadswijken en dorpskernen herbergen de grootste aantallen broedvogels, waar ze broeden onder daken. Foeragerende gierzwaluwen tref je met mooi weer veel boven de bebouwing aan in de buurt van de broedplaatsen, maar met slecht weer vooral in het open veld, bij grote wateroppervlakten.
Blijven vliegen, dag en nacht
Een kolonie gierzwaluwen in je omgeving zorgt voor een speciale sfeer. Op warme, heldere zomerstranden vliegen de gestroomlijnde cirkelvormige vogels gierend achter elkaar in groepen. Houd zo'n groep als het gaat schemeren maar eens goed in de gaten met een kijker. De gierzwaluwen vliegen cirkelend al hoger en hoger. Enkele vogels komen naar beneden en zoeken hun nesten op. maar de meeste vliegen verder. Ze lijken op te lossen in de wolken loze hemel.
Nog geen honderd jaar geleden werd bewezen wat al langer werd vermoed: gierzwaluwen brengen de nacht vliegend door, hoog in de lucht.
De eer om dit te ontdekken kwam toe aan een piloot van de Franse luchtmacht tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij liet tijdens een speciale operatie boven de vijandelijke linies in de Vogezen zijn vliegtuig met afgezette motoren vanaf vijf kilometer hoogte op de wind naar beneden glijden. Op meer dan drie kilometer hoogte zag hij vanuit zijn cockpit. bij volle maan en nog boven het wolkendek, groepen vogels rondcirkelen op stilgehouden vleugels. Ze vertoonden bovendien nauwelijks reactie. Het lukte om twee vogels te vangen, en 's morgens werd er eentje dood gevonden in een van de motoren; het waren gierzwaluwen.
Nog steeds zijn gierzwaluwen veel voorkomende vogels, maar de aantallen lopen wel gestaag terug.
De belangrijkste oorzaak is dat veel broedplaatsen verloren gaan door renovatie van oude stadswijken en door nieuwbouw. Nieuwe manieren van dakbedekking bieden geen onderdak aan gierzwaluwen.
Gelukkig zijn er actieve vogelwerkgroepen die op steeds meer plaatsen samenwerken met gemeenten en woningbouwcorporaties om ervoor te zorgen dat nestgelegenheid voor gierzwaluwen gewaarborgd blijft.
In België en bij onze buren in Nederland zijn gierzwaluwen geheel afhankelijk zijn van bebouwing, dus van mensen. In Noord-Europa broeden ze ook in boomholten, maar dat verschijnsel is hier onbekend.
Jagen op vliegende insecten
Anders dan de veel wendbaardere Zwaluwen. moeten gierzwaluwen het met hun stijve vleugels hebben van hun enorme snelheid om insecten te kunnen pakken. Daarvoor hebben ze ruimte nodig. Gierzwaluwen gebruiken daarom vooral de hogere luchtlagen om te jagen, zodat ze meestal veel hoger vliegen dan Boeren-, Huis-en Oeverzwaluwen. Gierzwaluwen eten heel veel insecten, waaronder veel kleine, zoals vliegende luizen. In één voedselbal, die de gierzwaluwen aan hun jongen voeren, zitten gemiddeld zo'n driehonderd insecten.
Zo'n voedselbal wordt, afhankelijk van het weer, dagelijks twintig tot veertig keer aangevoerd. Dus reken maar uit hoeveel insecten gierzwaluwen kunnen verstouwen. Gierzwaluwen zijn zo sterk afhankelijk van vliegende insecten dat ze daar altijd naar op zoek moeten. Ze blijven het liefst dicht bij hun nest om te foerageren.
Maar wat als het slecht weer is en er weinig insecten vliegen? Daar hebben gierzwaluwen vanalles op gevonden. Uitslapen bijvoorbeeld: pas gaan vliegen als het later op de dag wat warmer is en er meer insecten actief zijn. Of de stad uit, naar plaatsen trekken waar nog wel veel insecten zijn. Alle gierzwaluwen uit een streek kunnen zich dan verzamelen boven grote wateroppervlakten en achter beschutte dijken. Daar is met een harde en koele wind ook in de zomer nog genoeg voedsel te vinden.
Maar als er een groot slechtweergebied nadert, een depressie met lage temperatuur en veel regen? Dan doen gierzwaluwen het volgende: nog voor dat het weer slecht is geworden, beginnen ze, geactiveerd door de sneldalende luchtdruk, te vliegen. Tegen de wind in, in de richting van het naderende slechtweergebied. Het lijkt tegenstrijdig om de depressie op te zoeken, maar wat ze doen, is zo snel mogelijk door het regenfront heen vliegen en de droge lucht achter het front opzoeken. Tijdens deze slechtweertrek kunnen langs stuwlijnen zoals kusten soms grote aantallen gierzwaluwen vliegen. Een groot deel hiervan bestaat uit niet-broedende, jongere vogels. Maar ook broedvogels doen eraan mee. Bij grote slechtweergebieden vliegen de vogels soms ver van huis en bÜ langdurig slecht weer blijven ze lang weg van het nest. De jongen reageren hierop door hun lichaamtemperatuur te laten zakken. Hen rest niets anders dan te wachten op betere tijden. Als een slechte voedselsituatie werkelijk lang aanhoudt, zal één jong de meeste kans hebben te overleven. Tijdens het voeren wordt één jong in het nest namelijk bevoordeeld.
De wegtrek vindt al vroeg in het jaar plaats. In de laatste week van juli trekt het gros snel weg naar het zuiden, en in augustus worden gierzwaluwen een schaarse verschijning. Soms worden ze tot in oktober nog gezien. De winter brengen ze door ten zuiden van de evenaar. Daarheen trekken alle gierzwaluwen uit het immense verspreidingsgebied dat zich uitstrekt van Zuid-Europa tot in Midden-Siberië.
AI dat vliegen houdt wel in dat een gierzwaluw in zijn leven een duizelingwekkende afstand aflegt. Dat leven is overigens helemaal niet kort voor een vogel van zo'n klein formaat. Gemiddeld leeft een gierzwaluw vier tot vijf jaar. De oudst bekende gierzwaluw werd maar liefst 21 jaar oud. Ook best bijzonder voor een kleine vogel is dat gierzwaluwen trouw zijn aan hun partner en aan hun broedplaats.
Denk daar maar eens aan als je het geluk hebt broedende gierzwaluwen onder de pannen te hebben. Het zijn oude vrienden.
door den Grunen Hesteneir
Tijdens een gedenkwaardige werkdag een paar jaar geleden, hadden wij met de vrijwilligers van Natuurpunt Grote Nete een wel heel speciale ontmoeting. Met twee soorten hagedissen: Pootloze (Hazelwormen) en Levendbarende.
We voerden beheerswerken uit in den Haak, ons meest noordelijke gebied op de grens van Itegem en Herenthout, een typisch voorbeeld van een prachtige meander die onze Grote Nete nog rijk is. In het verleden zijn er nogal wat meanders van onze Nete rechtgetrokken om de scheepvaart te bevorderen. We zouden hooi afvoeren en het plaatselijk poeltje vrijwaren van de steeds maar verder opschietende wilgen. Tevens besloten we een grote hoop hooi, die midden in het terrein was blijven liggen, op te ruimen. Met de jaren was deze plaats, waar het maaisel almaar werd opgestapeld, tot een prachtige composthoop geworden, weliswaar stevig overwoekerd met de nodige netels en distels. Er werd afgegraven, met de riek gewerkt, gezweet en gevloekt. De aanhangwagen was bijna vol. Langs alle kanten vluchtten er muizen (Jeirdollekes) weg. Spijtig hun warme nestje te moeten verlaten. We vonden salamanders en troffen zelfs drie levendbarende hagedissen in de warme humus. "Jongens opgepast met jullie riek en spade!" Heel voorzichtig werd er voortgegraven; we leken wel archeologen die een oude site blootlegden. "Stop! Stop! Halt!" Opeens werd er gillend geroepen: "een slang, een slang!", maar al vlug werd duidelijk dat het een prachtige glimmende hazelworm was.
Langs alle kanten kwamen onze medewerkers toegelopen, sommigen hun camera in aanslag. Ons geluk kon niet meer op, een dag om in te kaderen. Tijdens alle euforie werd er niet één volwassen exemplaar aangetroffen, maar er kwamen nog twee kleinere exemplaren te voorschijn. Na de fotosessie werden onze pootloze hagedissen of hazelwormen zorgvuldig in een nieuwe hoop maaisel gedeponeerd. Een hoop maaisel die zich op een strategisch betere plaats bevond.
'Bospaling'
Ik herinner me dat vele jaren geleden mijn overleden vriend Sylvain Wuyts op ongeveer dezelfde plaats (Den Haak -Itegem) eens een voor onze streek zeldzame hazelworm gevonden had. Ik hoop dat deze traditie zich voortzet.
Laatst hoorde ik nog van mijn oude makker Frans Van Calster (Frans van Kloskes), een bekend Heists filosoof, dat de oude mensen in de streek nog nooit van een hazelworm gehoord hadden, maar een bospaling was hen wel bekend. Misschien treed ik ooit in Frans zijn voetsporen, wie weet! Daarom dit artikeltje over twee van onze hagedissen: de Pootloze en de Levendbarende.
Hagedissen zijn ritselaars bij uitstek. De hazelworm is de minst bekende. Deze pootloze hagedis leeft namelijk nogal verborgen en zal zich niet snel door een ritsel verraden.
De PootJoze hagedis of Hazelworm
Kies een zonnige dag waarop het niet te warm wordt, en zoek in de ochtend of namiddag rustig de vegetatieovergangen af. Hazelwormen liggen vaak half verborgen in de strooisellaag te zonnen en zijn dan lastig te zien. Merels, Egels en Eksters lusten allemaal graag hazelwormen. Omdat die geen pootjes hebben, kunnen ze niet snel vluchten. Hazelwormen houden zich daarom continu verborgen. Ze liggen niet vaak open en bloot te zonnen; ze betrekken de benodigde lichaamswarmte door zich te verbergen onder bladeren, mos of stukken hooi die door de zon zijn opgewarmd. Ervaren waarnemers kunnen tussen de strooisellaag vaak nog met een stukje van de opvallende glanzende hazelworm waarnemen.
Hazelwormvrouwtjes zijn soms pas na vijf jaar geslachtsrijp. De mannetjes vinden de vrouwtjes op de geur. Anders dan andere hagedissen, waar de paring hooguit een paar minuten duurt, nemen hazelwormen de tijd voor het liefdesspel. Er zijn paringen bekend van twintig uur!
Zwangere vrouwtjes hebben voor de ontwikkeling van de embryo's in het moederlichaam veel warmte nodig. Vanaf augustus baart het vrouwtje zes tot twaalf jongen, die worden geboren in een omhullend vlies waaruit ze zich meteen bevrijden. De jonge hazelwormen zijn kleiner dan een volwassen Regenworm en dus erg kwetsbaar. Eenmaal volwassen kunnen ze heel oud worden. Zo werd een hazelworm in een dierentuin maar liefst 54 jaar oud.
Hazelwormen worden spijtig genoeg dikwijls door onwetende mensen aangezien voor een Slang, en worden daarom doodgetrapt, geslagen of doormidden gekliefd. Jammer toch. Zo'n prachtige diertjes.
Levendbarende hagedis
Voor de levendbarende hagedis zijn het goede tijden: de dagen lang en warm, de insecten rijk voorradig. Tijd voor een zonnebad of om op jacht te gaan. Hoe dan ook, je kunt deze hagedissen nu goed zien: als ze zich opwarmen op een open plek of als ze al jagend de paden oversteken. Een levendbarende hagedis is circa vijftien centimeter lang en bruinig met vlekjes, de man netjes met oranjegele buik, de vrouwtjes loodkleurig.
Hij eet een keur aan insecten, eigenlijk alles wat in de bek past en beweegt. Dat bewegen is nodig: het is een zicht jager. Maar een mestkever is een maatje te groot.
Ondanks zijn naam legt een levendbarende hagedis wel eieren! Die komen echter direct uit nadat ze zijn gelegd; het wijfje heeft ze in haar lijf uitgebroed. De levendbarende hagedis wordt daarom ook 'eilevendbarend' genoemd. In warmere landen legt de levendbarende hagedis gewoon eieren, net als de Zandhagedis. Dat in het lijf uitbroeden is een aanpassing aan het koudere klimaat hier. Die aanpassing is slim: de levendbarende is in onze streken succesvoller dan andere hagedissen.
De jonge hagedisjes snijden met hun eitand (een verharding op hun neus) de zachte eischaal door en zijn meteen zelfstandig. Hagedissen overwinteren in vrij droge, hoge grond. Een forse pol pijpenstro mag ook. Vlak voor de winterslaap vast het dier om de maagbacteriën kwijt te raken, zodat die hem geen last kunnen bezorgen. Hij teert 's winters op de in de zomer aangelegde vetvoorraad in zijn staart.
Hagedissen zijn koudbloedig en moeten in de zon opwarmen. Een lichaamstemperatuur van 28 graden is ideaal om snel te kunnen jagen en vluchten. Vooral is het voorjaar als de nachten koud zijn en de ingestraalde warmte nog klein -neemt het opwarmen veel tijd. Temeer doordat de winterslaaptemperatuur maar vier tot zes graden is. Het duurt dus even voor ze op temperatuur zijn.
Hoe weet men ze te vinden? Is het wisselvallig weer (gunstig) dan warmen man en vrouw vaker en langer op. Hagedissen houden zich op in niet te korte bermvegetatie. Beschutting en openheid zijn daar dicht bij elkaar. Loop met de zon in de rug rustig over het pad. Op zonnige plekjes, op het pad of tussen de vegetatie, kun je de dieren zien zonnen.
Achteruitgang gestopt
Inmiddels is de achteruitgang van onze hagedissen gestopt en herstellen de populaties zich. Behalve de afname van de fazantenstand (deze voor de jacht gefokte dieren kunnen zich in de natuur slecht handhaven) zijn het waarschijnlijk vooral de warmere zomers van de laatste tien jaar die de hagedissen goed hebben gedaan. Omdat hagedissen koudbloedig zijn (ze kunnen niet zoals zoogdieren en vogels hun eigen lichaamstemperatuur regelen) heeft een hogere temperatuur des te meer effect.
Gestrande natuurliefhebber
door Guido Ceulemans
Net zoals vele tienduizenden andere Vlamingen was ik dus gestrand. Door de 'mooie' IJslandse (intussen van naam veranderd: Ashlandse) natuur was ik verplicht een aantal dagen langer in de VS te vertoeven. Er het beste van maken was de opdracht.
Zoals het een echte 'outdoorsman' eigen is, kon ik dus in het weekend niet binnenblijven, ik moest buiten waar de vogeltjes fluiten. De staat Delaware is qua oppervlakte te vergelijken met Vlaanderen en Wallonië samen, even geïndustrialiseerd als Vlaanderen en zeker zo dichtbevolkt. De mooie weidse uitzichten en de nationale parken stonden me dus niet te wachten. Maar alles is beter dan een geairconditionete hotelkamer, dacht ik. Aan de receptiebalie van mijn hotel vroeg ik informatie. Alhoewel Keulen zeer ver van Delaware verwijderd is, hoorde men het daar toch donderen. Wandelen? Wandelkaarten? Waar ik een fiets kon huren? Neen dus: ze rijden met de auto, liefst met een grote pick-up, en liefst eentje dat zeer veel lawaai produceert.
Ik ben er dus alleen te voet op uit getrokken, met mijn 'geklede' schoenen. Ik dus op pad. Ik wist na honderd meter reeds dat er weinig tot geen respect is voor voetgangers. En ook wist ik dadelijk wat het woord 'litter' wil zeggen: overal rommel, blikjes, bh's, autobanden, McDonaldsverpakkingen, uitlaten ... De Vlaamse grachtkanten zijn vergeleken met de Amerikaanse soortgenoten Vestaalse maagden.
De VS voelen zich niet alleen groter, ze zijn soms ook groter, ook op gebied van fauna en flora. Want ja, die zijn er net zoals bij ons toch ook nog in het geïndustrialiseerde Delaware. Ogen opentrekken was dus de boodschap. De kleine kantjes in het oog houden. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd, wordt gezegd. Groter dan bij ons zijn duidelijk de ordinaire (straat)mussen: ze zijn ferm uit de kluiten gewassen, van grootte meer te vergelijken met onze Merel. Ook Bosbies is groter: toch wel anderhalve centimeter maximale blad breedte en minstens een meter hoog. De meest uit de kluiten gewassen plant was toch wel de Smeerwortel: een blad van 40 bij 15 cm! Ook zijn er planten gewoon afwezig: bijvoorbeeld onze Netel, Bramen of het Kleefkruid. In Delaware heeft men voor deze ambetante soorten de Eglantier in de plaats: overal groeit deze rozensoort.
Als er grotere zijn, moeten er ook kleinere zijn, dacht ik. Inderdaad de Merel is in Amerika een prutsding, te vergelijken met onze mus. Zo ook de Meesjes, ontiegelijk klein. De Merel is hier meer goudbruinachtig; zijn zang is Vlaams. Prachtvogels zijn de Amerikaanse roodmus, de Roodborstlijster, de Haakbek en de Blauwe gaai (ben ik alleen via internet te weten gekomen, want meestal neem ik geen vogelgids mee op reis). De Blauwe gaai heeft hetzelfde postuur als zijn Vlaamse tegenhanger, maar wel lavendelblauw gekleurd (kwestie van politieke correctheid, denk ik). Ook is zijn kuif meer uitgesproken. En betreffende luidruchtigheid heeft hij niet ingeboet.
Qua bomen viel me op dat de Wilg véél later bloeit dan in Vlaanderen. De Esdoorn is dominant naast de Moeraseik. De Zomer-of Wintereik ben ik niet tegengekomen, uiteraard wel de Amerikaanse eik, maar in veel geringer aantal dan de Moeraseik. In het wild groeien verder veelvuldig de Taxus (als boom bedoel ik, geen prutsstuikje zoals bij ons) en onze Konifeer, in de volksmond: de motten.
Ietsjes van de autoweg de velden of het bos in, ruik je onmiskenbaar de doordringende reuk van de Vos. Ik bleef even stilstaan om een aantal baltsende Zwarte wouwen te observeren, en ja, daar verschijnt Reinlje. De wind stond ideaal, dus ik had hem minutenlang in mijn vizier zonder verrekijker. Hij heeft op zijn achterste ongeveer 200 m (sorry 650 feet) voor me geposeerd. Vossen zijn niet echt groter als bij ons, maar wel véél roder. Socialisten dus in het land van het liberalisme. En wat daar? Een reegeit met twee kitsen! Die zijn dan weer véél kleiner én vooral véél schraler dan bij ons, en bijlange nog niet denkend aan het inruilen van de wintervacht voor een zomervacht. De Grijze eekhoorn mocht niet ontbreken: die is het tegenovergestelde van schuw, zelfs op het randje van arrogant.
Dus zoals gezegd, ik was de Zwarte wouwen aan het observeren. Zeven in aantal. Hoge en mooie cirkels. En rusten? Dat deden ze op schoorstenen van de fabrieken Ge kent ze wel de schoorstenen die lijken op aan elkaar gelaste olievaten, die met kabels rechtgehouden worden). Ik viel bijna om van verbazing toen ik merkte dan twee onder hen, op de rand van de schoorsteen, de liefde aan het bedrijven waren. Tja, niet iedereen stelt hoge eisen.
Een grote tegenvaller is wel dat de bossen niet echt opengesteld zijn voor het publiek; dus diep in de bossen gaan is niet mogelijk. Waarschijnlijk zijn hier twee redenen voor: enerzijds omdat er waarschijnlijk geen maatschappelijke behoefte aan is (zie mijn verhaal van de receptie) en anderzijds omdat de bossen hier afgesloten zijn door een heus hekwerk (à la Heras) tot meerdere eer en glorie van de eigenaar.
Terug in het hotel heb ik mijn schoenen gepoetst.
Verslag, door Louisa
Na de lange en grauwe winter is eindelijk de kleurrijke lente aangebroken. In een tijdsbestek van enkele weken komen de planten massaal in bloei, bomen en struiken krijgen zo van die frisgroene blaadjes. Dus tijd voor een voorjaarswandeling.
Wij dus op pad in De Roost tesamen met een fijn groepje deelnemers, onder de deskundige leiding van Vic Van Dyck, die altijd voor een boeiende en leerrijke tocht zorgt.
Op de parking van Vinea werd er gestart. We vertrokken langs een paar straatjes en dan kregen we zicht op de kerk van Veerle, waar trouwens zandsteen is in verwerkt. Later kwamen we in de natuur terecht. Onze weg liep langs een pracht van een eik. Vroeger was dat de verzamel-en ontmoetingsplaats van de bevolking. Verder liepen we langs een weide die geel kleurde van de Paardenbloemen. Langs de weg bloeide het Herderstasje en Grote muur.
En zo belandden we in het domein zelf. Hier stond héél veel Speenkruid in bloei, oh zo prachtig. Alleen deden we een triestige ontdekking tussen al dat moois. Onverlaten hadden wel een twaalftal Karpers gedumpt. Hoe is het mogelijk, zo weinig respect voor de natuur!
Toch maar verder langs de kronkelende Laak gestapt, en toen kwamen we aan een laatst bijgekocht weilandje. Een Ree stond er lekker te smullen van de frisgroene plantjes; ze bleef rustig en dit was voor ons allen een fijne ervaring.
Dan wandelden we weer voorbij poeltjes waar vroeger turf gestoken werd. Nu bloeiden er schitterende Dotterbloemen. Er stonden ook Moerasspirea en Waterviolier. Dan een ommetje gemaakt door een nat weilandje om de prachtige Voorjaarshoutzwammen te kunnen bewonderen.
Verder gestapt langs een
elzenbroekbos. Hier stonden ook een massa Dotterbloemen in
bloei, en een hele hoop kikkertjes sprongen voor onze neus met
een plofje in het water. Onze tocht ging voort via de
Pannenkoekenwei. Geen pannenkoeken gezien, wel veel
Bosanemoontjes. Die worden ook wel achteromkijkertjes genoemd,
en dat vind ik wel een lieflijke naam. Verder langs een broek
met veel Boswilg gewandeld en zo terug naar de Grote Laak. Hier
vonden we op enkele bomen het Zilverenboomkussen en
Bekerzwammen. Het was heerlijk wandelen en ondertussen genoten
we niet alleen van bloemen en planten, maar de vogels
trakteerden ons ook op een prachtig fluitconcert. Na al dat
moois kwamen we aan de grote vijvers. Op het water een koppeltje
Nijlganzen, Kuifeendjes en Canadese ganzen. Het werd stilaan
tijd om terug te keren. Langs de Wijngaardberg hadden we nog een
mooi panorama. Zo eindigde deze aangename en schitterende
voorjaarswandeling.
Bedankt Vic en hopelijk tot een volgende keer.
Zegswijzen over plant en dier
Uit: 'Wat van eksters komt, huppelt graag’ W.P.Postma & E.A.J. Scheepmaker
Elk meent zijn uil een valk te zijn.
Dit spreekwoord wordt gebruikt met betrekking tot mensen die eigen vrouw, eigen kind, eigen werk, enzovoort altijd beter vinden dan die of dat van anderen.
Overduidelijk blijkt hier een hogere waardering voor de valk dan voor de uil. Niet zo vreemd, als men denkt aan uitspraken als: Uil, die je bent!, 't Is ook zo'n uilf, en Uilskuiken, kijk uit!
Veel mensen ontbreekt het aan sympathie voor de uil, omdat ze deze vogel als nachtdier met een onhoorbare vlucht en hartverscheurende kreten een engerd en een griezel vinden. Ook het feit dat een uil roerloos zittend zijn kop 2700 kan draaien, draagt aan dat idee niet weinig bij.
Toch bestaan er ook gunstiger opinies over dit dier. Bij de oude Grieken bijvoorbeeld was de uil gewijd aan Athene, dochter van Zeus, die, hoewel ze in eerste instantie krijgsgodin was, ook de verpersoonlijking werd van opperste wijsheid en grootste kracht. Omdat zij regelmatig met schrikaanjagende, flikkerende ogen ten tonele verscheen werd ze ook wel 'de uilogige' genoemd.
Ook zijn er mensen die dit spreekwoord gebruiken en uitleggen zonder al die hiervoor genoemde negatieve associaties. De uil, zeggen zij, is alleen als jachtvogel niet de gelijke van de valk, maar dat zegt niks over zijn verdere kwaliteiten.
En ook het volgende gezegde spreekt gelukkig ten gunste van de zo miskende vogel: 't Is beter met de uil gezeten dan met de valk gevlogen. Daarmee wordt uitgedrukt, dat men beter een zorgzame, rustige vrouw kan hebben, dan een die altijd op stap is en haar pleziertjes buitenshuis heeft. Bij de uitleg van dit spreekwoord wordt door sommigen evenwel voorbijgegaan aan de zo algemeen voorkomende antipathie die ten aanzien van de uil bestaat: men zoekt de verklaring ervan dan zuiver in het feit dat de uil als jachtvogel vergeleken bij de valk niet veel voorstelt, of in ieder geval van een lagere klasse is.
En nu: de valk. Van oudsher een bewonderde vogel vanwege zijn snelheid, zijn jachtkunst en ... zijn nut als jachtvogel. Edelen en andere voorname lieden hielden zich bezig met de valkerij (de jacht met roofvogels, veelal valken). Valkeniers richtten de vogels af. Vooral die uit het Brabantse plaatsje Verckensweert werden beroemd. Het dorp veranderde daarom van naam en is als Valkenswaard tot op de dag van vandaag bekend. In Nederland was de laatste valkenier tot 1859 in dienst van koning Willem 111.
In De Hollandsche Spectator van Justus van Effen (1684-1735) treffen we de uitdrukking aan: Zijn er die hun Uil voor een Valk willen gehouden hebben, zij wÎnnen daar niets mede, dan dat Îeder hen veel eer voor Uilen houden zal!
In Vlaamsche spreuken van Guido GezeIIe (18301899) vonden we: 't Dunkt eIken uil dat zijn jong een valke is.
Start to stop
door J'Q
Je kan vandaag de dag geen krant of magazine meer openslaan, geen tv meer aanzetten of er wordt 'gestart to .. .'
Start to run, to read, to bike, to eat, to drink, to work, to stink, to go, to stay, to cook, to play, to come, to go away, to laugh, to cry, to live, to die, to say heila, to say goodbye, to love, to hate, to integrate, to date, to mate, to be patient, to wait, to loose your faith, to find luck, to kill, to fuck, to agree, to ...
Hetzelfde fenomeen heb je met de 'dag van god-weetwat'. Dag van de vrouw, dag van de secretaresse, van de vrijwilliger, de blinde, de ziende, de stomme, de dove, de sport, de middenstand, de vooruitgang, de achteruitgang, de vette os, het bier, de pompier, de aarde, de zon, de pater, de non, de pedofiel, het karrenwiel, de zwakke en de zinnige, de haat en het innige, het eksteroog, de zweer, de vrede en het weer ...
Ook haast oneindig is het lijstje met 'I love'. I love techno, disco, the eighties, the nineties, the movies, my cat, my dog, NY, my car, benji-jumping, radijzen ...
Voeg daarbij nog de statistieken over het aantal ongevallen op de weg, het gemiddelde aantal erecties bij de vijftigplusser (eigenlijk valt dat nogal mee), het consumentengedrag van jongeren, de prognoses van het vergrijzingfonds ...
Tot overmaat van ramp: passionele moorden, voor het ongeluk geboren BV's (gelukkig komen die elke dag allemaal in de boekskes), omhooggevallen sportsterren, acteurs met een mening, vuilspuiterij van politici, de beursberichten (paniekvoetbal eerste klasse), het kruiswoordraadsel en de sudoku (hoe krijg je het voor elkaar?) de horoscoop en de seksadvertenties. En reclame, publiciteit, promoties. Het is soms echt storend hoe een reclameblok onderbroken wordt door een programma.
Neen, geef mijn portie maar aan Fikkie. Ik ga wel langs de Nete tegen een boom zitten om daar te luisteren naar de stilte van de wind, het gefluister van de bomen, het neuriën van de vogels, het blauwe uitspansel zonder vliegtuigen (dank u IJslandse vulkaan), het frisse groen van de lente en de ongrijpbare gedachten die door mijn geest dwalen. En daar mag een lekker glas bij zijn!
Ziezo, ik heb me eens goed kunnen laten gaan en kan er weer een beetje tegen. Morgen fris en vroeg op voor een (h)eerlijke werkweek!
Gedichten
door J'Q
Nete nete
Nete nete groenvallei
hier loop ik zo vaak voorbij
voor het leven op de vlucht
onder de wijdgespannen lucht
nete nete spoel me rein
op je water drijft de pijn
al wie aan je oever woont
heb je al je kracht getoond
nete nete maak me blij
waar je stroomt voel ik me vrij
wordt het donker in de nacht
'k weet dat je altijd op me wacht
nete nete laaf mijn dorst
druk me teder aan je borst
laat me rusten in een bocht
in vrede die ik altijd zocht
Beschuldigde sta op
Tot nu toe aan
had de bruine het gedaan
nu is er ook al vrees
voor de influx van chinees
de turk dat is een schurk
met de rus is het maar zus
en zo gaat het almaar door
straks de zweed en dan de noor
dan de limburger de waal
die van lier of die van baal
de blinden en de rossen
de brildragers de zjossen
ben je homo ben je lesbisch
allergisch of astmatisch
vrouwelijk of eerder man
allen gaan we in de ban
van de zelfverklaarde goden
net zoals de joden
terug naar>>
Natuurpunt
afdeling Grote Nete
Laatste aanpassing gebeurde op:
07.08.2010 22:36:34
Info en tips:
webverantwoordelijke