betogingHalle




verderterug

Karel van Noppen

"Ah, Wir haben es nicht gewusst", reageerde de voorzitter cynisch, nadat IVK-ambtenaar Buyse op het proces Van Noppen verklaard had dat het niet zijn taak was om vlees op hormonen te controleren.
Inderdaad . Velen nemen hun verantwoordelijkheid niet op.

Is de magistratuur en de politieke overheid door "schuldig verzuim" niet mee verantwoordelijk voor de moord op veearts-keurder Van Noppen " ?
Hoeven zij voor geen rechtbank te staan ?
Wisten zij ook van niets ?

Twee jaar voor de moord publiceerde Europarlementslid Jaak Vandemeulebroucke het boek De Hormonenmaffia (Uitgeverij Hadewijch 1993). De ophefmakende persconferentie "Hormonenmaffia: Palermo in Vlaanderen?" gaf hij op 8 maart 1988.
Van de aangeklaagde mistoestanden lagen er weinig wakker.

Vergelijken we even verklaringen tijdens de rechtszitting van maandag 24 april 2002, met de publicatie uit 1993 van Vandemeulebroucke (JvdM).

IVK-ambtenaar Buyse vond geen positieve dieren in het LAR-slachthuis, veearts Van Noppen vond er enkele dagen voor zijn dood, zes.
Uit de ondervraging bleek duidelijk dat Buyse allesbehalve streng optrad tegenover de vetmesters die hormonen gebruikten.

Maar was dit wel zo uitzonderlijk ?

JvdM : Het IVK kende een moeilijke start.
Wivina Demeester had de administratie volgestopt met CVP-getrouwen en ook de liberalen kregen een deel van de benoemingskoek. Zelfs het Rekenhof maakte bezwaren.
De vele verhalen over omkooppraktijken en hetgeen monster nemen van de verdachte dieren bleven hardnekkig circuleren.
Omdat eerder al een en ander scheefgelopen was, werden zestien ambtenaren-keurders in 1989 bereid gevonden een hormonenteam op te richten.
...
Bijna iedereen klaagde over de aanpak van het Gentse coördinatiecentrum.
Bovendien bleek al gauw dat de andere inspecteurs-dierenartsen-keurders die een vaste standplaats in de slachthuizen hadden, het nationale hormonenteam als alibi gingen gebruiken om zelf geen monsters op hormonen meer te nemen , want dan wordt de vriendschappelijke sfeer met de slachthuisuitbaters niet verstoord.


Op vraag van voorzitter Van Fraechem over het nooit vinden van de spuitplaatsen, antwoordde Buyse "Dat was mijn taak niet" en verder "Keuren op hormonen was onze taak niet".
Dit is flagrant in tegenstelling met een omzendbrief van het IVK.

JvdM : Op 12 november 1992, enkele weken na de aanslag op dierenarts Gilbert Denoo, stuurt het Hoofdbureau van het IVK alle inspecteurs-ambtenaren en gecontracteerde keurders een omzendbrief waarin de keurders eraan herinnerd worden dat zij verdachte dieren systematisch moeten onderzoeken op spuitplekken.

"We moesten elke week aan de toenmalige inspecteur-generaal van het IVK, Albert De Duffeleer, doorgeven welke slachthuizen we die week zouden controleren. We merkten dat er dieren werden vervoerd van de slachthuizen die we controleerden naar degenen waar we niet controleerden. De slachthuizen en de vetmesters hadden duidelijk voorkennis".

JvdM : Een duo van het IVK-hormonenteam besliste ooit op eigen houtje tot inspectie van een slachthuis dat niet op het controleschema stond. Ze vonden op een aantal dieren van de bekende vetmesters L. uit Langemark-Zonnebeke spuitplekken ... maar kregen niet eens de kans monsters te nemen.
Vrijwel onmiddellijk na hun aankomst in het "niet-geprogrammeerde" slachthuis kregen ze een telefoontje uit het IVK-coördinatiecentrum van Gent. Inspecteur-generaal D.D. maande hen aan hun biezen te pakken.
Natuurlijk organiseerden de vetmesters zich. Zodra een team neerstreek, verminderde de aanvoer. Met behulp van sema- en mobilofoons werden andere aanvoerders van de aanwezigheid van de controleploeg op de hoogte gebracht. Veekwekers of hun trawanten volgen de speurders en kijken welke weg zij volgen. Zij weten dus vrij snel welk slachthuis aan de beurt is. Als de keurders aankomen, zijn de behandelde dieren verdwenen of daalt de aanvoer.
...
In februari 1992 wordt hij (= veearts D.M.) in Kortemark onderschept door de autowegpolitie van Jabbeke. In de koffer en op de achterbank van zijn Mercedes treffen de rijkswachters 277 flesjes hormonen aan met een handelswaarde van ruim 2,5 miljoen frank. Maar op zijn lichaam wordt ook een stapel fotokopieŽn van geheime documenten aangetroffen:
computerlijsten, observatierapporten van het Peloton voor Observatie, Steun en Aanhouding (POSA-team) van de rijkswacht en omzendbrieven van het Ministerie van Justitie.


"Daarop zijn de equipes van Gent verplaatst naar Brussel. Vanaf dan konden we zelf beslissen welk slachthuis we zouden controleren".Dit was ook het begin van de aanslagen tegen IVK-keurders. In 1992 werd een auto op de parking van Seurincks huis in brand gestoken.

JvdM : De situatie escaleerde. Op 18 augustus 1992 bekogelden onbekenden het huis van de Ruddervoordse IVK-keurder Gilbert Denoo met eieren die gevuld waren met verf.
In de nacht van 14 op 15 oktober 1992 beschieten onbekenden het huis met een riotgun. Het raam van het bureau en de voordeur worden doorzeefd. Gelukkig bevinden de bewoners zich niet in het schierveld. Anders waren er vrijwel zeker doden gevallen.
De daders gooien ook een brandbom onder de wagen die op de oprit staat.
...
In de nacht van vier op vijf december 1992 worden de ruiten van mijn (= Vandemeulebroucke) woning met bakstenen ingegooid.
Erger vergaat het rijksdierenarts Guido Seurinck uit Ingelmunster. Daar steken twee hormonenspuiters op 22 december 1992 de wagen van een vriend-apothekerdie op bezoek is, in brand.
... Seurinck was in de nacht van 14 op 15 december opgevorderd om in het slachthuis van Doornik extra-controles uit te voeren. De rijkswacht had er mannen betrapt, die in aanwezigheid van een gecontracteerde IVK-keurder (!) 's nachts illegaal aan het slachten waren. Van de 46 gecontroleerde dieren blijken er zesentwintig positief. De positieve dieren waren voor en door de heel grote vetmesters L. uit Langemark, die al eerder in ons verhaal voorkwamen, aangevoerd.
...
Halfweg januari 1993 bekent Willy V.D.W. uit Eksaarde aan Panorama/De Post-journalist Paul Keysers: "Maffia? Ze weten niet goed wat dat woord betekent zeker? ... Aanslagen, aanslagen? Laat me niet lachten, iemand zijn ruiten ingooien, dat is toch zo erg niet.... Het is wel een feit dat er drie mannen uit zijn gepikt: Vandemeulebroucke, Denoo en Seurinck. Omdat die overdrijven. ... Laatst, die sluikslachting in Doornik.
...
Welgeteld één week na het verschijnen van dat artikel gooien 'ze' op vrijdagavond 29 januari 1993 omstreeks 20 uur een molotovcocktail en een granaat zonder ontstekingsmechanisme op de oprit van mijn huis.


Maandag werden ook de namen van de verantwoordelijken van het hormonencircuit genoemd.

JvdM : Alex V. uit Wetteren wordt binnen het milieu beschouwd als de huidige "peetvader" van het Oostvlaamse netwerk.

Deze beperkte selectie toont aan dat Vandemeulebroucke man en paard noemde en dat de overheid en het gerecht lieten betijen, totdat er een mens werd vermoord.
De voorzitter zei het al : " Wir haben es nicht gewusst".

Tekst dankbaar overgenomen van Jef Bogaert

© 28.4.2002  






Beklag van een moordenaar.



Het is volbracht.
Met voorbedachte rade doodde ik


Ik moet geen dierenvriend zijn om voor dierenrecht te vechten.
Moet ik soms mensen haten om een man af te schieten.
Moet ik een democraat zijn om de democratie te dienen.
Ik ben geen dierenvriend.
Ik heb Pim niet gehaat.
Ik ben geen democraat.
Toch vecht ik. Toch schiet ik . Toch dien ik.

Mijn streven is gerechtigheid,
voor ieder kalf, voor kip en ei,
tegen het breken van weerloze onschuldigheid.
Ik ben herboren graaf Claus von Staufenberg -
mijn werk heb ik netjes afgemaakt.
Ik heb de mens vermoord, niet helemaal naar mijn zin,
laat dat maar allen weten.
De echte democratie die ik nooit heb bemind,
weegt jullie op 't geweten.
De stem van het grauwe volk versmoren met onvertogen schelden,
dat ligt niet in mijn aard. Ik lieg niet noch ik laster.
Jullie hebben ze besteld,
de huurlingen om het gedachte te orkestreren.
Jullie hebben mij beroofd van het vertrouwen in recht en staat.
Ik heb gesnoven van de geest die jullie riepen.
Ik heb gehoord hoe Europese pers het euvel duidde.
Ik heb gezien hoe jullie de schaapsstal splitsten
in brave lammeren en boze zondenbokken.
Jullie vrees om te versagen heeft mijn strijdbaarheid gesterkt.
Ik heb niets verzwegen. Mijn waarheid heb ik niet verdraaid.

Zielige farizeeŽrs die nu mijn strijd verraden.
Mijn wapen schoot zich leeg.
Maar niet mijn pistool, maar jullie,
alleen jullie hebben de democratie aan het kruis genageld .
Ik heb Fortuyn vernield.
Voor al de rest pleit ik onschuldig.



De politiek correcte aanzet tot sluipmoord, na te lezen bij Hilbrand Edskes onder de titel "Demonisering"


Voor toonbeelddemocraatChris Dusauchoit en brave lieden met weinig geheugen :
Objectieve klank en beelddocumenten af te halen bij fortuynd.edskes.com/
© 10.5.2002






Villa Comedia

Gedaan met rouwmoedig gezeur. Voel U in de verste verte niet langer verantwoordelijk voor het klimaat waarin politieke moord gedijt.
Geef weer katoen, mijnheer de Regeringsleider. Val aan, met hand en tand!
Declameer maar wat voor een lijkenpikker die De Winter is.
Het aantal kogels was nog niet geteld of die Antwerpse gouwleider had zijn commentaar al klaar.
Dat hij niet meer wist welke journalisten hij aan deur of telefoon, met papier of camera, het eerst op hun wensen moest bedienen, verzwijg dat maar, mijnheer de Regeringsleider.
Bracke zal er U niet om vragen. En de Winter moet zijn mond houden.

Als hij onlangs in Nederland eventjes gemolesteerd werd heeft dat totaal niets te maken met de aanslag op Fortuyn. Totaal niets.
De Winter denkt heel iets anders dan wat Fortuyn dacht. Helemaal iets anders.

U opent uw registers nog te weinig, mijnheer de Regeringsleider.
Waarom lanceert u geen uitspraken zoals Yves Desmet deze week , tijdens een telefonisch radiogesprek met Hilversum. Nog eens benoemde hij Dillen en de top van het blok tot oud nazi's, en Vanhecke tot vertaler van een negationistisch boek.
De Morgen is onze Pravda , in Nederland klinkt die als de waarheid.
De Winter kan al blij zijn dat hij er met zijn pasje nog binnen en buiten mag.

De laaghartige recuperatie van een moord, zoals een jakhals, mijnheer de Regeringsleider, uw verontwaardiging erover was overweldigend, beneden alle peil, die lijkenpikkerij.

Moord en doodslag komen steeds ongelegen, hun tijdstip en hun omstandigheden kunnen voor sommigen nogal meevallen.

Op 7 mei wordt in een huis te Schaarbeek een ouderpaar door hun 80-jarige bovenbuur neergeschoten.
Een drama, de jonge kinderen zijn van hun ouders beroofd. De dader komt om in zijn woning, door brand (of door de politie ?) . Twee kinderen werden zwaar gewond.

Op 8 mei diept de VRT een oud filmpje op, het gebabbel van de bovenbuur gecombineerd met het smile-tje van Johan Demol.
Pater Johan Leman verklaart met spijt dat er voor moord met racistisch oogmerk geen speciale straffen voorzien zijn .
Ook een buurvrouw mag haar zinnetje zeggen.
De bovenbuur manifesteerde zich als al te hevige patriot, hij was fan van Le Pen, en hij liet het ook weten. Het omgebrachte echtpaar kwam uit Marokko. God hebbe hun ziel.

Als de een bliksem valt het verdict : Racistische moord !
Geen burenruzie, geen amokloop, geen doodslag.
Wel moord, voorbedacht, met louter racistisch motief.
IJdel om iets alledaagser te durven veronderstellen.
IJdel te veronderstellen dat die oude bandiet zich door zijn ancienne Belgique hopeloos in de steek gelaten voelde.
Nog valser te vermoeden dat het unisono van de media daar voor iets zou tussen zitten.

Een doetje zal hij wel niet geweest zijn. Maar als hij sowieso last had van een gewelddadig karakter, wat doet die man dan met een geweer in huis.
Over het feit dat deze patriot ooit een kind een oog zou uitgeslagen hebben, wordt netjes niets gerept.
Zijn er in Schaarbeek politieagenten, straatwerkers , of psychiaters tekort ?
Over een te veel aan goede verstandhouding, efficiŽnt beleid en kordaat optreden kan men er zich niet beklagen.
Burgemeester Clerfayt ( francophone fronter) zal het nu eens gaan oplossen. Het moordwapen is in veilige bewaring. De voormalige burenklachten gaan onderzocht worden. Al kan het ook iets langer duren dan een minuut stilte.
Wat er ook van zij, summa summarum hebben toch Le Pen en toch De Winter het gevreten. Nu gij weer.

Heel goed zo , mijnheer de Regeringsleider, U blameert De Winter met zijn selectieve rouwbetuigingen. Fortuyn ja, het Marokkaanse echtpaar nee.Weerom extreem favoritisme,eigen volk eerst, verfoeilijk tot over de dood heen !

Rouwbetuiging en afkeuring van moord dulden geen discriminatie.
Elke misdaad dient bestreden, iedere overledene betreurd.
De Winter zou beter een voorbeeld nemen aan de lichtende figuur van Isabelle Durant, op iedere begrafenis een bloem en een traan,
of aan Elio di Rupo, na iedere moord een oproep om de haat te stoppen,
of aan Antoine Duquesne, iedere tekortkoming uitbenen tot op het bot.
Het is geen lijkenpikkerij als de drie voornoemden duidelijk aanwezig zijn op de begrafenis.
Nog minder lijkengepik is er bij de Vlaamse politici waarvan ieder spoor op de begrafenis ontbrak. Voor hen waren er sowieso geen kiezers te ronselen.
Demol nochtans hadden ze er graag zien komen.

Maar, mijnheer de Regeringsleider, toch deed u er zeer goed aan , in alle talen te verzwijgen dat het Blok reeds op 7 mei in
een persbericht de schietpartij te Schaarbeek betreurde. De man die Villa Politica kijkt en de burger op zijn koersfietje in Toskana kan niet toch alles weten.
Hou dus maar voet bij stuk, mijnheer de regeringsleider, geen pardon voor de fascistische aasgieren !

U moest de pers er nog meer op kunnen wijzen dat de opstootjes in het Brusselse slechts kwajongensstreken zijn. Wie heeft er al eens niet een molotovcoctailtje gegooid of een vuurtje gestookt. ? Of een paar auto's in de fik gestoken: die zijn toch gedekt door een brandpolis.
En de zuiver toevallige brandbom in het hemelhuis van de Schaarbeekse Jehova's ; alsof die paar Getuigen nog niet meer gewoon zijn.
Of een steen in het gezicht van een agent, verzekerd beroepsrisico.
Het zou beter zijn de vrije meningsuiting niet haar al te vrije loop te laten. Wij betalen al genoeg voor ons eigen adviesburau; voor zijn propagandamateriaal moet De Winter zelf opdraaien.

De mestkever overdrijft het ongemak dat geÔmporteerde gebruiken eventueel zouden kunnen veroorzaken.
Het groepje jongeren dat samen met een goed opgevoed ventje, een ijzeren staaf gooide in de nek van Patrick Mombaerts God hebbe zijn ziel, hoeft toch niet nodeloos gestraft te worden. Uitzonderlijk gooiden deze werkloze jongeren hun projectielen eens niet naar eigen volk.
Een ongelukje, zonder zweem van racisme.
Laat de beteugeling van jeugdcriminaliteit maar over aan de letterzetters in Europa. Desnoods kan uw minister van Rechtvaardigheid zijn injunctierecht inroepen om de toepassing van zijn eigen wetten in vraag te stellen.

Maakt u zich ook vooral geen zorgen , mijnheer de Regeringsleider, over het gesol en het gelieg omtrent de NMBS en mijnheer Heinzman. Na de Giro komt de Ronde van Frankrijk. Genk speelde kampioen.
Op het handjevol kiezers dat leest en onthoudt kunt u al lang niet meer rekenen. Maar uw toekomstige kiezers , die zullen zich dan van deze maand nog slechts de naam van hun voetbalclub herinneren.
Met de mondiaal unieke combinatie van opkomstplicht en 5% kiesdrempel is uw plaats in het rijtje van Dehaene al gebeiteld.
Hou het been maar verder stijf, mijnheer de Regeringsleider. Moesten de domme Belgen u toch nog teveel doorschouwen, dan kan Europa nog menig rechtgeaard man verdragen.

© 12.5.2002





De manifestant

Vlaams minister-president Patrick Dewael kon het niet meer langer houden. Amper een jaar na zijn manifest īVooruitzienī en de daarop volgende īKleurennotaī is de Vlaamse voorman opnieuw bevallen van een manifest, een 'Vlaams manifest' nog wel.
Het borelingske was nog niet goed droog of van achter de taalgrens galmde het moord- en- brand .
Een wreed spannend boekje moeten ze er gelezen hebben, want met de snelheid waarmee ze die 82 minister-presidentiŽle bladzijden doorbladerd en verstaan hebben, slaan ze het francofoon record begrijpend Nederlands lezen. Een mijlpaal, weer een historische mijlpaal !

De uitgelokte Franse coleire van Elio di Rupo (president-PS) en Daniel Ducarme (president-MR ) is een schitterende aanwinst voor de Vlaamse poppenkast. Een ware streling voor alle Vlaamse ogen , maar vooral voor het hart en de ziel van de blauwgeaderde Vlaamse minister-president-manifestant.
Al ontkent hij in alle tonen, het francofone verweer, komt Dewael goed uit.

In het Vlaams manifest bepleit hij zowel klassiek liberale als Vlaamse standpunten.
Terzijde herhaalt hij leugenachtig dat Gaston Geens ooit zei dat īwat we zelf doen, we beter doen'. Ten laatste na het onlangs overlijden van de eerste Vlaamse regeringsleider, diende ook Dewael te weten, dat dit citaat onrecht aanricht. Het is ontstolen aan het citaat: īWij moeten er zorg voor dragen dat ... !
Wie geen proces aan zijn broek wil, zal men niet horen zeggen dat de waarheid niet de sterkste kant is van de huidige Vlaamse regeringsleider. Het is dus de juiste kennis van onze geschiedenis die niet Zijn sterkste kant is. Dewael heeft zelfs, naar eigen beweren, tot vorig jaar moeten wachten om te weten te komen dat er zoiets als een Sint-Maartensfonds bestond. Zijn pleidooi voor een betere kennis van de geschiedenis, van Ambiorix tot Dewael, komt dus niet uit de lucht gevallen.

Patrick Dewael bevestigt voor de hand liggende Vlaamse standpunten eerder minimalistisch.Geen zin uit zijn boekje doet een enigszins hevige Vlaming uit een licht middagdutje ontwaken. Uit oud brood, met wat blauwe krenten te weken gezet, werd een Vlaamse podding herbakken. Elf juli 2002 en de nakende verkiezingen in 2003 vroegen erom. Dewael heeft de bollen niet onder zijn armen, waarom er dan eens niet mee rollen ?

De Franse partijvoorzitters roepen wel luid, maar beter dan eender wie, beseffen zij dat Vlaams gebrul een vast onderdeel is van ons democratisch bestel. Zodra een Belgische drempel overschreden wordt, verkeert brullen in blaten. Gekuip en gekruip dringen het Leeuwke in zijn Belgische kattenbak Vervolgens wordt de Vlaamse afgang openbaar als gunstige gunst verkocht. En de rekening van de kattenbak krijgt Vlaanderen nagestuurd.

Geloof is niet nodig om sprookjes te lezen, noch om ze te schrijven. Hans Christiaan Andersen schreef er om beroemd en rijk te worden. Maar waarom schrijft een regeringsleider manifesten ? Wherefore pourquoi warum ?
Hij noemt zich voorstander van een digitale informatiesnelweg, maar Vlaams manifesteren doet hij slechts op bedrukt papier. Was zijn tekst niet in HTML , PDF , Doc en ZIP te persen, het manifest in een e-boek in een file ?
Van algemeen staats- en volksbelang zal hij zijn jongste publicatie dus ook wel niet vinden. Toch bescheiden gebleven, onze minister-president. Das en stijf gesteven kraag worden meer en meer ingeruild voor een opgerolde hemdsmouw. De briljantine minder vlak uitgesmeerd, lachend en bruin, en volks en Vlaams.
Verheugend dat we met deze VLD-er nog zoiets mochten meemaken.

© 27.6.2002





Sportieve duimenzuigers ?

Rolt de bal, rolt het geld. Draait het wiel, draait de pers. Als sportliefhebber zal het wel aangenaam geld verdienen zijn, om dagelijks de krant met sportreportages te mogen opvullen. Alhoewel. Zonder dat beetje meer serieux blijft menig sportjoernalist in tweede klasse schrijven, de waterdrager voor de krant. Vandaar is het hem gegund, bij tijd en wijlen, wat dikke inkt uit de pen te schudden, ter vermaak van de eindredactie en ter stichting van zijn lezersschare. In een kwaliteitskrant van links formaat kunnen reporters het zich niet laten ontgaan, om de hun ingehamerde vooroordelen er bij de lezer even diep in te hameren. Wat Vlaams is, vals is. De VVB één hoop vuil ondergoed. De Vlaamse Leeuw , een vermomd hakenkruis. M.a.w. zonder scrupules een verfoeilijk extreem rechts middel aanwenden om de zogezegd progressieve en evenzeer Belgisch gezinde broodheren eens correct te mogen likken.

Bladzijde 11. DeMorgen Donderdag 25 juli 20002.
La Plagne
van onze verslaggevers
Tony Landuyt / Walter Pauli

Iedereen die tv kijkt , ziet ze. Zelfs Franse collega's komen ernaar vragen, wat die leeuwenvlag in beeld doet als Santiago Botero of Michael Boogerd over de streep rijden. Wel , ze worden verspreid door een paar anonieme bestelwagens, erin liggen kisten vol vlaggen. "Dirk Laeremans, China", staat erop te lezen. Het is interessant voor wie iets kent van de Vlaamse Beweging. De hele familie Laeremans militeert erin. Broer Bart Laeremans is parlementslid voor het Vlaams Blok. Dirk Laeremans zetelt in de raad van bestuur van de radicaal-Vlaamse Volksbeweging. Hij werkt voor een Vlaamse staalfirma in Shangai en zal daar wel aan goedkoop textiel geraken.
In het extreem-rechtse weekblad 't Pallieterke deden ze al wild over de actie. Het is de werkgroep ' Vlaanderen Vlagt', een initiatief van Ivan Mertens, gewezen voorzitter van, jawel, de Vlaamse Volksbeweging. De werkgroep is Frankrijk op zijn Vlaams aan het aankleden. Vlaanderen zendt zijn zonen tot in het diepst van Frankrijk, zo blijkt.
Nu zijn niet al die Vlaamse supporters extreem-rechts, ga weg. Als Axel Merckx langs komt of Luikenaar Christophe Brandt, wordt net zo driftig met de Vlaamse Leeuw gezwaaid als bij de doortocht van Hans De Clercq of Marc Wouters.


De lezer is gewaarschuwd, niet alleen voor extreem-rechtse renners zwaait de zwarte leeuw. Zelfs onverdachte extreem-linkse renners fietsen er diep voorover gebogen onderdoor. Maar het verheugt ons uitermate dat vele Belgen er zich wijs voor hoeden het vlagske van de bruine ondemocraten te hanteren. Ten teken van hun progressief gedachtegoed zwieren de enige en echte democraten onze geliefde tricolore driekleur. Rood-geel-zwart is mijn pak. Rood-geel-zwart is mijn klak. En dit niet omdat Interbrew het Belgisch petje gratis schonk. Niet voor de gein. Niet tegen het zonneke op mijn bolleke. Maar wel als weloverwogen uiting van unieke democratische eendrachtigheid. Ten strijde tegen onszelf, op weg naar het rode gloren van de Morgen , domweg een zich immer en immer meer herbevestigende dommecratie tegemoet.

© 26.7.2002


verderterug

Terug naar tof.at.tf

betogingHalle