HOME

Tikunei haZohar

Tikunei haZohar kent men ook als "het loflied van Elia". Hierin wordt Gods onkenbaarheid bezongen. Paradoxaal lijkt het, want Gods onkenbaarheid wordt hier naar voor gebracht, verweven met de mystieke kennis van het gebeuren der emanaties. Als mens kan men duiden wat God van Zich laat kennen doorheen de emanatie, maar Gods wezen overstijgt dit alles. God wordt hier bezongen in Zijn absolute soevereiniteit. Voor Christenen vormt deze tekst een uitdaging. In deze tekst dringt de vraag op: "is God zo hoog dat Hij onkenbaar blijft in Zijn wezenlijkheid?" Toch hebben we het woord gekregen dat we Hem leerden kennen in Zijn Zoon, Jezus.

Deze twee standpunten sluiten elkaar echter niet uit. De onkenbaarheid van het absolute Goddelijk gegeven en de kenbaarheid in Jezus vallen zelfs samen.

De absolutheid in zijn onkenbaarheid is de absolutheid van een goedertrouwe vader die weet wat best is voor zijn kind. Het kind behoort de wijze van opvoeding van de vader aan te nemen, ookal bezit het kind niet de kennis van het wezen van die wetten en bepalingen. De mens bezit niet de alhoge kennis van God. Dit is de absolute staat van God en Zijn bepalingen in de Bijbel. En de mens behoort God als absolute waarheid aan te nemen. Dit is immers geloven! Want hoe kan men "geloven" in een toetsbare kennis? Voor een mens zijn de beweegredenen van God niet te begrijpen. Hoe vaak stellen we ons niet de vraag "waarom dit nu?". En hier komt dan de kenbaarheid in Jezus. Jezus, wiens weg de weg der nederigheid, onderworpenheid en ontvankelijkheid is, leerde ons om in liefde geen koning te zijn tegenover God, "niet mijn wil maar Uw wil geschiede". Wanneer de mens zich leeg maakt en Jezus in zijn hart binnen laat, maakt hij zich ontvankelijk voor de Goddelijke Vader en Diens beweegredenen, en leert hij leven op de wijze van de barmhartigheid. En hieraan leert het kind zijn vader kennen.

(Niet zelden hebben mensen hieruit kracht geput om niet onder te gaan aan een crisis, en zijn er dan sterker dan voorheen uit gekomen. Nederigheid tegenover het leven is de kracht waarmee men weigert onder te gaan aan negatieve gebeurtenissen; het is de kracht die verhinderd om negativiteit met negativiteit te beantwoorden, maar om het initiatief voor een "herstel" in eigen handen te nemen.)

U kunt de vertaling van Tikun haZohar lezen door hier te klikken