Zij zijn niet dood.

 

    Zij zijn niet dood. Wat leven heet is ’t op en neer bewegen van ons klein scheepje als het daalt en rijst; en wat we sterven noemen, is niet meer dan dat wij op de verre kim verdwijnen.

 

    Zij zijn niet dood. Wie vanaf het laaggelegen strand bespeuren hoe door hun vaart de afstand wordt vergroot, wij zien niet wat er gebeurt achter de einder, wij noemen daarom hun verdwijnen: dood.

 

    Zij zijn niet dood. Wij staan te laag en zijn bijziend als zij de sfeer van ruimte en tijd ontzien; zo komt het dat ons oog hun eind niet ziet wanneer het roer van hun schip de eeuwigheid  in stuurt.

 

    –pastoor Paul van de Winkel