Liefdevol Ontzag

 In de derde week na epifanie wordt de brief aan de Galaten gelezen. Hier leest men een stelling over de wet en het geloof. Twee citaten worden naast elkaar geplaatst:
1) "Vervloekt is ieder die zich niet metterdaad houdt aan alle voorschriften in het boek der wet" (Gal.3:10) "Hij die deze dingen doet zal daardoor tot het leven komen"(Gal.3:12) en
2) "Hij die door het geloof gerechtvaardigd is zal leven." (Gal.3:11)
De wet heeft het principe van oorzaak en gevolg. Paulus kenmerkt haar in zijn brief eveneens als zijnde "in het vlees". Het geloof daarentegen is de aanneming zonder bewijs, zonder toetsbare gevolgtrekking.

Men kan zeggen dat de Christelijke leer hier tegenover de Joodse wordt gesteld. Maar laten we niet vergeten dat deze brief een reactie was op de leer van evangeliepredikers die mede de naleving van de joodse wet als noodzakelijk voor het heil beschouwden. We mogen dit geschrift niet misbruiken om een "gelijk" te halen tegenover een andere godsdienst. Het herinnert ons wel aan het feit dat de interreligieuze dialoog geen syncretisme, een soort éénheidsgodsdienst kan nastreven. De dialoog kan ons wel tot goede verstandhouding brengen en ons aanmoedigen samen, maar elk vanuit zijn geloof, God te aanbidden.

Hoe dan om te springen met de overtuigingen van onze Joodse broeders na deze brief van Paulus? Laten we vooral Marcus 7:1-23; Marcus 8:11,12 en ter aanvulling Marcus 12:28-34 even lezen. En vergeten we niet dat Jezus niet kwam om de wet af te schaffen, maar om haar te vervullen. "De wet doet zonde kennen" herinnert Paulus ons. Maar als we in onze huidige omgeving even rondom ons kijken, ziet u dan nog velen die uberhaupt iets geven om de "zonde"? Deze vermaning van Paulus kunnen we in ons huidig wereldbeeld positief aanwenden. Door de eeuwen heen is het geloof ondersteund geweest door de wet. Mentaliteit wijziging verwelkte de wet (zowel de Joodse als de Christelijke leer). En met het ontkrachten, en uiteindelijk toch in vele gevallen afschaffen van de wet, verwelkte in onze maatschappij het geloof, naar een persoonlijk, "willekeurig" geloof. En in vele gevallen eindigde zelfs dit geloof.

Ook hier kan men een handreiking vinden van van Christenen naar Joden en omgekeerd. Lees maar het vervolg in het artikeltje hieronder...

De voorbije week bezonnen de Christenen zich over de éénheid onder de Christelijke Kerken, met een hoogtepunt donderdag, te Assisi. Het was opnieuw een goede stap voor de Christelijke oecumene.

Ook de interreligieuze dialoog naar andere godsdiensten toe blijft belangrijk.

Het is hierbij essentieel de ander in zijn geloof te leren kennen en erkennen. Het is goed dat we elkaars verschillen kennen, want in deze verschillen liggen vaak verborgen overeenkomsten of verschillen kunnen bijdragen tot herwaardering van onze eigen gestagneerde aspecten.

            Een merkbaar verschil tussen Jodendom en Christendom is de klemtoon op de wet. Het joodse leven wordt gekenmerkt door een hele reeks regels. In de Thora treft men 613 wetten aan (365 positieve, 248 negatieve) die men strikt probeert te volgen.

            Bij Christenen ligt de klemtoon meer op de genade, hoewel dit in het Jodendom eveneens een zeer grote rol speelt. Het aspect van de vergeving krijgt hierbij een centrale rol. Maar wat als men dit als voorwendsel gebruikt om soepeler om te springen met het eigen verantwoordelijkheids gevoel? Wat als men vaker wat “milder” met zichzelf omspringt, in de wetenschap dat bepaalde dingen wel vergeven zullen worden? Christelijke auteurs hebben reeds gewezen op het feit dat deze houding ten koste komt van het “ontzag” voor God. Terwijl men vroeger graag uitpakte met de “Vreze des Heren”, is nu de balans naar de andere kant over geslagen en “steekt het niet zo nauw, want men leeft immers in een harde wereld waarin je je eigen grenzen moet bepalen”. Ofwel stopt men zijn, wat men dan noemt "menselijkheid", weg achter het reeds vergoten Bloed er Verzoening. Jezus heeft de mensheid verlost van de duisternis. Dan past het de mensheid toch niet om onder de dekmantel van de vergeving der zonden de weg van de duisternis verder te bewandelen. Menszijn wordt in deze context vaak geassocieerd met een fatalistisch gevoel van zwak zijn. "Het zwak zijn is me vergeven, gelukkig, want ik kan er zelf niets aan doen". Maar zou men de kennis van de eigen zwaktes niet beter benutten om zichzelf op die plaatsen bij te schaven? Moeilijk wellicht, want die zwaktes bepalen toch zo vaak onze "sterktes" naar de maatschappij toe. Vaak vervalt hier dan ook het eigen verantwoordelijkheidsbesef. Door dit fatalisme enerzijds en de “mildheid”, samen met de groei van een narcistisch zelfbesef anderzijds, kwam in het maatschappijbeeld de wil van de mens op de voorgrond te staan en werd Gods wil meer en meer naar de achtergrond verdrongen. Bijvoorbeeld in het gebed, het gesprek met God, de “ontmoeting met God” zoals Anselm Grün dit stelt, zijn we zelden nog een gewone gesprekspartner, maar hebben we God in utilistische zin weer eens nodig. En wij zeggen hoe Hij het moet doen. We hebben ons eigen idee van de wereld en we vragen God om de situaties om ons heen daartoe aan te passen. Vaak terecht, zoals de vraag om vrede. Maar hoe dikwijls is onze vraag niet neurotisch van aard?

            Te vaak meten we met onze eigen maatstaven. Te weinig accepteren we Gods beslissing.

            Het is een kwestie van plaatsing. Sta ik op de voorgrond of staat God op de voorgrond?

            In onze moderne wereld is het een uitdaging om nederig te zijn; evenzeer om in ons dagelijks handelen God voor ons aangezicht te plaatsen. Tegenwoordig wordt heel wat aandacht besteed aan individualiteit. Maar laten we deze individualiteit niet egoïstisch aanwenden. De klemtoon ligt evenzeer op “individualiteit”, wanneer men zijn verantwoordelijkheid voor dit leven opneemt en alle handelingen in Gods licht plaatst. Jezus heeft het ons voor gedaan. Als we ons door Hem laten leiden zal men het ontzag voor God niet in angst, maar uit liefde kennen.

             In de rubriek "BESNEDEN HART" kunt u een artikel lezen over de Joodse interpretatie rond het gegeven ontzag uit vrees versus ontzag uit liefde.

 Home


Home - Magazine - Inleiding(proloog) - Meditatiefjes - Artikels - Gedichten - Gebruik - Galerijen - Shivviti - Innerquest - Kabbala - Sonja - Salon - Album -Agenda - Vraag & Antwoord - Gastenboek - Links - Monasterium

contact webmaster

Op zoek naar een bepaald woord of onderwerp op InnerLife? Zoek hier met ons zoekformulier!

Datum waarop deze pagina voor het laatst is bijgewerkt : 01-Feb-2002

AUTEURSRECHTEN: VOORAFGAAND TOESTEMMING VRAGEN PER E-MAIL IS VEREIST! De foto’s die op deze site zijn gebruikt mogen alleen worden overgenomen en weergegeven met vermelding van de auteur (Stefaan Loncke/Sonja Ulrick) ernaast, en een link naar deze site. Foto’s blijven eigendom van de auteur. ER MAG NIETS WORDEN OVERGENEMEN VOOR GEBRUIK IN COMMERCIELE WEBSITES OF VOOR ANDERE COMMERCIELE DOELEINDEN.

DEZE WEBSITE IS NIET COMMERCIEEL.

ASK PERMISSION TO USE ITEMS AND TEXT VIA E-MAIL!!The photos of this site may only be used when the name of the author (Stefaan Loncke/Sonja Ulrick) is mentioned and a link is established to this site. The photos remain the property of the author. NOTHING OF THE MATERIAL, WHICH IS PUBLISHED ON THIS SITE MAY BE USED ON COMMERCIAL WEBSITES OR FOR OTHER COMMERCIAL PURPOSES.

THIS IS NOT A COMMERCIAL WEBSITE.