In andere godsdiensten vinden wij een identieke methode om een voortdurende herinnering aan God op te roepen.

De Islam kent ook een methode van het gebed van het hart en de herinnering aan God.

Het Soefisme heeft verwantschappen met het Christelijke kloosterwezen.

De monniken droegen witte wollen kleren ( soef) en leidden een verstorven leven, een vergeestelijking van de ‘Jihad’ of ‘Heilige Oorlog’.Streving naar mystiek leven, inkeer, ontzag voor God, onthouding, verzaking, stilte, vrees, hoop, smart voor de zonde, discipline van de eetlust, nederigheid, verwerping van het vlees, tevredenheid, vertrouwen in God, dankbaarheid, geloof, geduld en ‘de praktijk van de aanwezigheid van God’ waren voorwaarden voor een mystiek leven. Het Soefisme is ‘de zuiverheid van de nabijheid van God’ en ‘de nabijheid van God beleven’.

Het zijn allemaal kenmerken die wij terugvinden in elk kloosterleven.

Een beroemd verhaal vertelt het volgende over een Soefi die ons zijn streven duidelijk maakt.

‘Waar komt u vandaan?’

‘Van de Geliefde’.

‘Waar gaat u heen?’

‘Naar de Geliefde’.

‘Wat wenst gij?’

‘De Geliefde te ontmoeten’.

‘Wat is uw voedsel?’

‘De herinnering aan de Geliefde’.

‘Wat is uw drank?’

‘Het verlangen naar de Geliefde.’

‘Wat draagt u?’

‘De sluier van de Geliefde.’

‘Waarom is uw gezicht zo bleek?’

‘Wegens de scheiding van de Geliefde.’

‘Hoe lang gaat u er mee door te zeggen "de Geliefde-de Geliefde?’

‘Totdat ik het Gelaat van de Geliefde aanschouw.’

Het Soefisme is het ander gelaat van de Islam. Voor de Soefi heeft de mens de mogelijkheid God te ontmoeten door de zuivering van het hart en de herinnering aan God. Deze ontmoeting vindt plaats in het menselijke hart , zetel van het spirituele hart.

Voor de Soefi is het menselijke hart de tempel van God waar in een nis van het hart de lamp van God brandt, zijn Licht.

‘Noch mijn aarde, noch mijn hemel behoren mij toe maar Ik ben voortdurend in het hart van mijn dienaar’ zegt God aan de profeet.

De stichter van de orde van de ‘Draaiende Derwisjen’ Djalâl - ud Dîn Rumi (1207-1273 zegt :’ Het boek van de Soefi is niet samengesteld met inkt en letters maar is samengesteld met een zuiver hart, wit als sneeuw’

Een van de grootste Islamitische denkers ‘Ghazali’( 1058-1111) heeft deze methode van de ‘herinnering aan God’ als volgt beschreven:

"Wanneer de mens zich met de methode familialiseerd dan scheidt hij zich van alle zaken af. Want met de dood wordt hij afgescheiden van alles wat niet God is. Alleen blijft hem de Dhikr over, wanneer de Dhikr hem gewoon is dan ontdekt hij dat hij alleen is met zijn Veel-Geliefde. Zo vindt de man vreugde in deze intimiteit.’

De Dhikr is de voortdurende herinnering aan God door het prevelen van één zin of gebed, te vergelijken met het Jezusgebed.

De wervelende beweging bij de Mevlevie of Wervelende Derwisjen, is een symbool van de rotatie van het heelal in de aanwezigheid van God, en tegelijkertijd een middel om de extase te bereiken die naar een vol besef van de goddelijke aanwezigheid leidt.

"O harten! O werelden! Laat liefde uw meester zijn...

De leider van onze liefdesronde gaat verder

Dan de zon en de dageraad"


+


De voordurende aanroeping op het ritme van de ademhaling vinden wij ook terug in het Boedhisme. In Japan bestaat er een groot aantal boedhistische scholen waarvan de origine Chinees is. Een van deze scholen is de ‘Jôdo-shû’ wat betekent: ‘School van de zuivere aarde.’
Gesticht door de monnik Ennin (793-864).

Ennin leerde de praktijk van ‘Nembutsa’ of ‘Herhaling van de naam Amitabha.’Dat betekent : ‘Oneindig Licht.’ In het Japans ‘Amida’

Deze Boedha wordt beschouwt als:

‘de Meester van het Paradijs van het Westen’. Dat houdt géén geografische plaats in maar is een bewustzijnsstaat namelijk : ‘De Zuivere Aarde.’

Deze ‘Zuivere Aarde van het Westen’ is niet de ultieme etappe op de weg maar zij behoedt de beoefenaar van deze methode in terugval.

Zij reciteren voortdurend de formule: ‘Namu Amida Butsa. ’

Dat wil zeggen : ‘Eer aan de Naam van Amida’. De Jôdo-Shû eiste van monnik te zijn. De monnik Hônen 1133-1212 stichtte een school voortbestemd aan mensen die leken waren namelijk: ‘De Jôdo-Shin-Shû’

‘Ware School van de Zuivere Aarde.’ Deze school was dus niet monastiek maar iedereen kon komen tot de verlichting als men maar voortdurend bid en vertrouwen heeft in de genade van Amida. Het is de school die het meeste aanhangers heeft in China en Japan.

+

Slot.

......

De beoefening van het Jezusgebed is een voortdurende herhaling van de zin :’Heer Jezus Christus, wees mij genadig’ Het gebeurt op het ritme van de ademhaling namelijk een inademing is het eerste gedeelte van de zin ‘Heer Jezus Christus’

 Men erkent dat Hij de Zoon van de levende God is en haalt Hem als het ware binnen in jou hart.

Dan houdt men even de ademhaling in en een uitademing is het tweede gedeelte ‘Wees mij genadig’ of universeler ‘Wees ons genadig’. Het beste is de concentratie op de ruggegraat te houden . Via de neus langs het achterhoofd naar de zonnevlecht en uitademen via de zonnevlecht naar boven de kruin. Helemaal niets forceren maar langzaam op het ritme van de ademhaling en dat bewust verrichten.
 

+


Voor verdere vragen over dat gebed kunt u altijd e-mailen op:


Hopelijk brengt deze bijdrage over het Jezusgebed bij u spirituele vruchten op en een snelle mystieke eenheid met onze Geliefde Heer Jezus Christus.

Moge Gods zegen over de lezer overvloedig neerdalen en Zijn Heilige Geest U brengen naar nog voor u onbekende hoogten in de mystieke spiritualiteit. Heel genegen

Abba Yvan

 

+

Het Jezusgebed

1. Wortels van de aanbidding van de Naam

2. Het Jezusgebed en het Nieuwe Testament

3. De woestijnvaders en het Jezusgebed

4a. De voortdurende bekering - de voorwaarden voor de beoefening van het Jezusgebed

4b. De Athos

5. Rusland - de ware verhalen van een Russische Pelgrim

6. Het Jezusgebed in het Westen

7. Het Jezusgebed in het Westen (2) - de H.Hart mystiek

8. Het voortdurende gebed in andere godsdiensten - Slot

 

Monasterium -

Home

Midi "Praying for Bree" is
used with permission 
and is copyright © 2001 
Bruce DeBoer