Jacobsladder         - deel 1

"Hij kreeg een droom en zag een ladder die op de aarde stond en waarvan de top tot in de hemel reikte. Langs die ladder gingen Gods engelen op en af." (Gen 28:12)

Iedereen kent het thema van de Jacobs ladder. Velen hebben reeds stil gestaan bij het feit dat in de droom de engelen eerst de ladder OP gingen en dan af. Waarom? Engelen zijn toch de boodschappers van God naar de aarde toe. Zij worden verondersteld van boven naar beneden te reizen... Er wordt hier echter een lering in gezien, dat het noodzakelijk is om eerst in de eigen werkelijkheid af te dalen, wil men naar Gods werkelijkheid opstijgen, of in de woorden van de benedictijn Anselm Grün: de ontmoeting met God gaat via de ontmoeting met jezelf.

Materieel gezien zijn we reeds in de staat van afgedaald zijn. Wat bij God was heeft vorm gekregen en leeft nu in deze wereld met zijn karakter van eindigheid en beperking. Wat geldt voor deze verticale beweging (van hemel naar aarde), geldt ook voor een horizontale beweging, de tijdsbeweging vanaf onze geboorte. Vanaf dit moment van geboorte zijn we bloot gesteld aan talloze indrukken die op velerlei manieren ons later gedrag hebben bepaald. Veel van deze indrukken waarmee we niet konden omspringen werden naar ons onbewuste verdrongen en leggen ons daar onzichtbaar en ongemerkt reactiepatronen en gedragingen op die eigenlijk niet tot onszelf behoren. Beide richtingen drukken een onvolmaaktheid uit. Een staat waarin we niet helemaal onszelf zijn, maar gevangen aan innerlijke storingen en aan psychologische krachten en invloeden van buitenaf, die zich niet zelden uiten in psychosomatische klachten.

Als wij daadwerkelijk de confrontatie aandurven met onze onvolmaakte staat, openen we de mogelijkheid tot het "klimmen". Deze onvolmaakte staat moeten we natuurlijk eerst bij onszelf durven erkennen (en herkennen). Want "wie zich inbeeldt dat hij begenadigd is, zal de genade nooit ten deel vallen." zegt Ignatius Brjantsjaninow. Genade is werkelijk... genade. Het valt je toe, wordt je gegeven, weliswaar iet zonder strijd, maar het is niet iets dat je zomaar kunt nemen. En dit wordt verhinderd wanneer men zich reeds "bovenaan de ladder" waant. Men kan hier nooit in een staat van "aangekomen zijn" vertoeven. Het is steeds een weg.

De weg naar boven toe bestaat niet zomaar eenvoudigweg uit het elimineren van problemen, maar eerst worden onze moeilijkheden aangevat die voorkomen uit conflicten en slapende inhouden uit het lagere onbewuste van de mens. Wanneer deze neurotische, infantiele, onwerkelijke problemen worden ontkracht kunnen we met onze heel eigen beschikking over onze persoon, tegenover de "werkelijke" problemen van het leven staan. De weg naar boven is immers nooit een weg uit het leven. De eeuwige gelukzaligheid is er voor de komende wereld, waar de dualiteit in zijn paradox wordt overstegen. Hier in onze dualistische wereld kunnen we er wel voor zorgen dat we afrekenen met de gevangenis waarin we in onszelf opgesloten zitten. Staan we hier in het reine, dan wil dit niet zeggen dat we op pantoffels door het leven gaan, maar dat we als meester over ons gedrag, de levensproblemen aanvatten.

"Mijn zoon, "schrijft Thomas a Kempis, "gij zijt in dit leven nooit veilig: zolang gij leeft zijn de geestelijke wapens voor u volstrekt onmisbaar."  De gang door dit leven bestaat uit de voortdurende ontmoeting met de feitelijkheden van begrenzing. Wat is die begrenzing? Het feit van de diverse vormen, die de materiele grenzen van een ding aangeven. Tevens het feit van de natuurwetten, van plaatsbepaling,  van taal, tijd en onderling afgesproken regels. Deze feiten van begrenzing resulteren maar al te vaak in conflicten en communicatiestoringen. Begrenzing en eindigheid verleiden de mens tot eigen gerichtheid. In zijn gang door deze wereld wordt de mens grotendeels gevormd door zijn conflictsituaties met de wereld. Dit resulteert zeker in positieve leringen, maar ook steeds, en zeer vaak  in "storingen". Het is dan de taak om met een onbevangen, open oog naar de hoedanigheid van de eigen situatie te kunnen kijken. Met andere woorden: af te dalen in de eigen werkelijkheid. Men leert het waarom van de eigen manier van handelen. Zo worden de grenzen opengebroken, die tijdens de gang door dit leven een te grote aandacht hebben gekregen. Het voorwerp, de medemens, de bepaalde situatie, is méér dan louter zijn grens. Opent zich deze grens, dan wijzigt ook onze reaktie tegenover dit feit. Nogmaals, onze reakties (daden) zijn grotendeels ontwikkeld in relatie tot de grens (het uiterlijke).

Dit leven in "open schouwen" heet contemplatie. Na het woord dat God tot Jakob richtte, riep Jakob uit: "Waarlijk, de Eeuwige is op deze plaats en ik wist het niet." Hij werd door ontzag gevuld en zei: "Ontzagwekkend is deze plaats! Dit kan niet anders zijn dan het huis van God en de poort van de hemel!" De steen waarop Jakobs hoofd lag, die bij dit verhaal zo'n grote rol speelt, heeft in de mondelinge traditie de naam: Shetijah. Het is de steen der grondlegging, de plaats waaruit God de aarde ontvouwde. Met andere woorden kunnen we "deze plaats" ook lezen als "deze wereld". Het contemplatieve schouwen maakt de grenzen van dit leven zodanig zacht, dat men in alles het Goddelijke aanwezig ziet. Het contemplatieve schouwen leert de mens niet te kijken naar de beperking, maar naar de openheid.  (wordt vervolgd)

(de icoon stelt het visioen van St. Johannes Klimaqcues voor, over een monastiek leven vanuit het aardse naar het hemelse toe.)

 

 

Midi "Keeper of Dreams" is
used with permission 
and is copyright © 2001 
Bruce DeBoer


Home - Magazine - Inleiding(proloog) - Meditatiefjes - Artikels - Gedichten - Gebruik - Galerijen - Shivviti - Innerquest - Kabbala - Sonja - Salon - Album -Agenda - Vraag & Antwoord - Gastenboek - Links - Monasterium

contact webmaster

Op zoek naar een bepaald woord of onderwerp op InnerLife? Zoek hier met ons zoekformulier!

Datum waarop deze pagina voor het laatst is bijgewerkt : 06-Apr-2002

AUTEURSRECHTEN: VOORAFGAAND TOESTEMMING VRAGEN PER E-MAIL IS VEREIST! De foto’s die op deze site zijn gebruikt mogen alleen worden overgenomen en weergegeven met vermelding van de auteur (Stefaan Loncke/Sonja Ulrick) ernaast, en een link naar deze site. Foto’s blijven eigendom van de auteur. ER MAG NIETS WORDEN OVERGENEMEN VOOR GEBRUIK IN COMMERCIELE WEBSITES OF VOOR ANDERE COMMERCIELE DOELEINDEN.

DEZE WEBSITE IS NIET COMMERCIEEL.

ASK PERMISSION TO USE ITEMS AND TEXT VIA E-MAIL!!The photos of this site may only be used when the name of the author (Stefaan Loncke/Sonja Ulrick) is mentioned and a link is established to this site. The photos remain the property of the author. NOTHING OF THE MATERIAL, WHICH IS PUBLISHED ON THIS SITE MAY BE USED ON COMMERCIAL WEBSITES OR FOR OTHER COMMERCIAL PURPOSES.

THIS IS NOT A COMMERCIAL WEBSITE.