in het donker van mijn leven

tast ik zoekend naar het licht

vraag ik om een beetje vrede

beetje liefde beetje rust

blind en bang voor grote dingen

hunker ik naar een gezicht

 

in het donker van mijn leven

reik ik naar een sterke hand

die mij steun geeft bij het lopen

die me licht geeft in de nacht

voel me soms intens verdrietig

nietig klein en zonder kracht

 

in het donker van mijn leven

lijkt de hemel als van steen

niemand kan dit echt begrijpen

deze weg ga ik alleen

 

en toch

 

toch geloof ik in de liefde

toch geloof ik in de hoop

dat mijn God mij zal verlossen

van mijn angsten en mijn pijn

 

toch geloof ik in de ander

toch geloof ik in mezelf

toch vertrouw ik op mijn Heiland;

dat dit eens voorbij zal zijn

 

klaas hoorn

nijkerk, nederland, 2000