AVONDLJKE ROZENGEUREN




Avondlijke rozengeuren

Doorheen de zwoele nachten

Heffen de harten ten hemel

Om in mystieke eenheid

De sterren van verre

Maar toch dichtbij

Te omhelzen

In hun ondraaglijke eenzaamheid

Wij als mensen uitverkoren

Om liefde uit te dragen

Met schalen van handen en harten

O zo wijd

Teer en vol van minne

In volle gegevenheid



Hoe gaat het nu

Mijn Lief wanneer ik U bemin

En mij geef almaar door

Aan U die mij Uw liefde leende

En toch voel ik mij

O zo beperkt

Niet om te geven

Maar om Uw liefde te geven

Die o zo puur

En vol van zuivre minne is

Ik kan dat niet

Ik ben

Ach zo onvolmaakt

Maar eens hoop ik het te kunnen

Wanneer U op mijne

Arme zondaarlippen

De liefde uit mijne hart

In Uw hart laat stromen



29 juni ’03
 

Abba Yvan