Een stukje geschiedenis Niettegenstaande het Onze-Lieve-Vrouwpatroonschap in onze streken een vrij late start kende, bekleedt de patrones van Antwerpen hier van oudsher een bijzondere plaats. Men moet rekenen dat de eigenlijke Mariadevotie hier pas in de dertiende eeuw begon te bloeien. Het zou nog tot 1348 duren alvorens de eerste Onze-Lieve- Vrouwebroederschap gesticht werd. Zo een broederschap was een devotieuiting van de gewone man. De praktijk van het bidden van de Rozenkrans kent dan weer zijn bloei in de vijftiende eeuw, een tijdperk van ongewone Mariaverheerlijking. Dit gebruik dat al langer bestond, werd hier door de predikheren of dominicanen verspreid. Al blijft het een twistvraag wie de stichter van de Broederschap van de Rozenkrans is, de eerste officiële en overkoepelende broederschap is die van Keulen, opgericht door de invloedrijke inquisiteur Jacobus Sprenger op 8 september 1475. Op zondag 7 oktober 1571 kwam het in de Golf van Korinthe, nabij Lepanto (nu de stad Nafpaktos) tot een treffen tussen de vloot van de “Heilige Liga” onder leiding van Don Juan van Oostenrijk en de Turkse vloot die onder het bevel stond van Ali Pacha. Niettegenstaande een numerieke meerderheid werd de Islamitische vloot door de Christelijke verslagen. Tijdens het gevecht bad de Dominicaanse Paus Pius V, tot Onze-Lieve-Vrouw om de overwinning af te smeken. Uit dank voor deze zege werd er in de Sint-Pauluskerk te Antwerpen een 'Broederschap van Onze-Lieve- Vrouw van de Heilige Rozenkrans opgericht'. Onze Broederschap werd dus opgericht kort na de beeldenstorm van 1566 in een periode waarbij de Calvinisten o.a. de Mariadevotie bestreden. Deze iconoclastische bekamping werd beantwoord door een nog meer exterrioriserende reactie waarbij nog andere nieuwe Lievevrouwbroederschappen werden gesticht.