Aan de voorkant van je boek staat een geiser. De naam geiser komt van een van de mooiste geisers ter wereld in Ijsland. Het plaatsje heet 'Geysir', vandaar de naam. Een volledige uitbarsting van de actievere "Strokkur" die net naast Geysir ligt zie je op het filmpje.
De werking ervan is hetgeen de fysicus in je natuurlijk het meest interesseert.

(Schema afkomstig van Wikipedia)
Het water in een relatief groot onderaards waterreservoir (het blauw vlekje links bovenaan op het schema) die verbonden is via een fijne buis met het aardoppervlak warmt sterk op door hete rotsen. Deze rotsen verkrijgen hun warmte de magma eronder.
Het water in het waterreservoir warmt op, maar het water in de buis blijft koud (aangezien die buis verbonden is met het aardoppervlak).
Omdat het water onderaan geen kant uit kan stijgt de druk tijdens het opwarmen. Het water beneden wordt uiteindelijk superverhit. Dat wil zeggen dat het ondanks een temperatuur hoger dan 100 graden celsius toch vloeibaar blijft.
Daarna begint het toch te koken en stijgen bellen naar boven. Je kunt die bellen heel mooi zien hieronder:

De bellen duwen water uit de buis waardoor de druk op het reservoir vermindert en de bellen nog intensiever ontstaan en stijgen. Deze kettingreactie stopt na een paar seconden als de druk in het reservoir heel wat gedaald is en het proces van voor af aan begint.
Schema, bron, verdere uitleg en voorbeelden op wikipedia.