Twee gezinnen kamperen in de woeste Amerikaanse natuur als plotseling een van de kinderen verdwijnt. Zoeken levert niets op. Uiteindelijk is het de achtjarige Imogen die, gedreven door een vreemd gevoel van intuïtie, de reddingswerkers de weg wijst naar het lichaam van haar verdronken broertje. Diens beste vriendje Connla kijkt toe.
Het onderzoek naar de ware toedracht van het ongeluk waarbij haar broer omkwam, levert niets op en dit zal een lange schaduw werpen op Imogens verdere leven.
Dertig jaar later: Imogen woont in een dorpje in Schotland waar zij de kost verdient als onderwijzeres. Ze besteedt al haar vrije tijd aan het schilderen van de hooglanden en probeert de leemte in haar leven te vullen met het observeren en beschermen van nog in het wild levende dieren.
Aan de andere kant van de wereld woont Connla, inmiddels natuurfotograaf en gespecialiseerd in katachtigen. Wanneer hij hoort dat er in de Schotse Hooglanden een zwart luipaard is gesignaleerd, reist hij onmiddellijk af. Ze kruisen de paden van Imogen en Connla elkaar na dertig jaar opnieuw. Terwijl de levens van deze twee kwetsbare mensen in elkaar verstrengeld raken, worden oude wonden weer opengereten... en geheeld.

Sofie zit op de trein om haar vriend Matte op te halen, die drie weken met vrienden door Ierland is getrokken. Sofie is bang. Om Matte terug te zien, want ze zijn met ruzie uit elkaar gegaan. Om wat ze Matte moet vertellen, want ze heeft ontdekt dat ze zwanger is. Sofie is boos. Op Matte, omdat hij er niet is nu ze hem nodig heeft. Op het leven, omdat het haar zo’n streek levert. Terwijl de trein voortdendert, razen de gedachten door Sofies hoofd. Sofie heeft het gevoel dat ze niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk op een trein zit. Een die de verkeerde richting uitraast. Maar ze kan hem niet stoppen en eraf springen gaat niet zonder kleerscheuren.

Een enorme truck met oplegger rijdt door een besneeuwd landschap. Niet ver van de weg rijdt een meisje op haar paard door de heuvels. De sneeuw knispert onder de hoeven, maar hier en daar, ook bij de kruising waar de truck nadert, is het verraderlijk glad. In enkele seconden wordt het leven van een gezin verwoest. Hoewel de dertienjarige Grace en haar paard Pilgrim, ernstig gewond zijn, overleven ze beide het ongeluk. Maar hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Grace is het enige kind van de prominente Newyorkse journaliste Annie en van Robert, een jurist. Zonder dat ze aanvankelijk begrijpen waarom, is hun aller lot afhankelijk van dat van Pilgrim. Het dier is dermate getraumatiseerd dat de veearts die zijn leven heeft gered, daar inmiddels spijt van heeft. Annie weigert echter het paard af te laten maken. Ze voelt dat er dan ook in Grace iets zal sterven. En dus gaat ze op zoek naar heling en genezing. Haar odyssee brengt haar bij een bijzondere man: Tom Booker, de paardenfluisteraar. Hij is een man als uit een sprookje. Zijn stem kalmeert wilde paarden, zijn aanraking brengt rusteloze zielen tot kalmte. Omdat mannen als hij zachte woorden fluisteren in de nerveuze oren van een paard, noemde men hen vroeger paardenfluisteraars. Tom Booker, die ook over deze gave beschikt, zal nu zijn grootste uitdaging aangaan. In de weken die volgen zullen de levens van alle betrokkenen voor altijd veranderen; dat van Grace en Annie, dat van Pilgrim – maar ook dat van Tom Booker.

Alexis Fielding staat op het punt een belangrijke beslissing in haar leven te nemen, en daarom wil ze meer weten over het verleden van haar moeder. Het enige wat Sofia kwijt wil, is dat ze haar jeugd doorbracht in een klein dorpje op Kreta voordat ze naar Londen verhuisde.

Als Alexis besluit om naar Kreta te reizen, geeft Sofia haar een brief mee voor Fotini, een oude vriendin. Op Kreta vertelt Fotini wat Sofia al haar hele leven verborgen houdt: hoe haar familie verscheurd werd door ongeluk, oorlog en passie.

Alexis ontdekt dat het verleden van haar familie nauw verbonden is met het kleine eiland Spinalonga, maar ook dat sommige geheimen hun nog altijd in de weg staan...

Een schrijver die worstelt met zijn nieuwe roman reist naar Pondicherry in India. Daar ontmoet hij een oudere man die zegt hem op het spoor te kunnen zetten van een verhaal waardoor hij in God zal gaan geloven. Het is het verhaal van Meneer Patel. De schrijver ontmoet hem in Toronto. Als jongen groeide deze Piscine Molitor Patel, kortweg Pi, op in Pondicherry waar zijn vader eigenaar was van een dierentuin. Pi leert daar veel over dieren.
Hij is ook zeer ontvankelijk voor de verschillende religies waarmee hij kennismaakt. Pi bekeert zich zowel tot het christendom als tot de islam en het hindoeïsme.
Dan besluiten zijn ouders te emigreren naar Canada. Ze reizen op een vrachtboot en alle dieren gaan mee. Het schip vergaat en Pi belandt als enige overlevende in een reddingssloep, in gezelschap van een Bengaalse tijger, een hyena en een oerang-oetan. Wat volgt is een even fantasierijk als origineel overlevingsverhaal met een intrigerend slot.

Ursula Powell en Quentin Riconni zijn min of meer tegelijkertijd opgegroeid – hij in New York, zij in het zuidelijke provincieplaatsje Bear Mountain dat zij – inmiddels volwassen – verlaten heeft. Ursula keert na de dood van haar vader terug naar haar ouderlijk huis, een vervallen boerderij. Daar woont ook haar autistische broer Arthur, in harmonie met de natuur en met Bare Wisdom, een enorme ijzeren sculptuur van een beer, die Ursula's vader ooit heeft gekocht en die nu op hun erf staat. Quentin keert ook terug omdat hij Bare Wisdom, het vroegste kunstwerk van zijn vader dat lange tijd verdwenen leek, zal moeten terughalen, wil zijn leven – en dat van zijn moeder – weer enige zin krijgen.