Wat is radioamateurisme? flag_en.gif (248 bytes) English   flag_fr.gif (67 bytes) Francais

  Onderstaande tekst heb ik zelf niet opgesteld, maar is afkomstig van een persvoorstelling, opgesteld door de UBA.

Wat is radioamateurisme ?

Zoals men uit de benaming kan afleiden houden radioamateurs zich uit persoonlijke belangstelling bezig met het medium ‘radio’. Met ‘radio’ wordt hier eigenlijk de techniek van de radiocommunicatie bedoeld, want radioamateurs hebben niet enkel belangstelling voor het aspect communicatie maar ook voor de techniek die dit mogelijk maakt. Hierin onderscheidt het radioamateurisme zich van CB (citizen band, 27MHz) dat een zuivere communicatiehobby is.

 

Technische belangstelling

De technische belangstelling moet in de brede zin van het woord opgevat worden. Het gaat over de studie van de radiopropagatie, het zelf ontwerpen en bouwen van zenders en ontvangers tot het ontwikkelen van heuse satellieten. Deze worden ook echt gelanceerd en door de radioamateurs gebruikt.

 

Internationale- en Nationale erkenning

Door de ITU (International Telecommunication Union, de afdeling van de UNO die instaat voor het beheer van het radiospectrum) is het radioamateurisme erkend als officiële dienst en wordt als volgt omschreven:

Amateurdienst: een radiocommunicatiedienst met als doel de persoonlijke studie, de berichtenuitwisseling en de technische onderzoekingen uitgevoerd door radioamateurs, dit wil zeggen door behoorlijk gemachtigde personen die zich ten persoonlijke titel en zonder winstbejag voor de radiotechniek interesseren

Ook op nationaal vlak, waar het BIPT (Belgisch Instituut voor Post en Telecommunicatie) bevoegd is voor het beheer van het radiospectrum, is het radioamateurisme erkend als een volwaardige dienst.

In België staat het BIPT ook in voor het uitreiken van de zendvergunningen voor radioamateurs.

 

Examens

Omdat de radioamateurs een zeer grote vrijheid hebben (vb ze mogen hun toestellen zelf bouwen) moet men slagen in een examen uitgeschreven door het BIPT om een zendvergunning te krijgen. De examenstof omvat elektriciteit, elektronica, radiotechniek, kennis van de morse-code en van de nationale en internationale reglementering van radiocommunicatie.

Deze omschrijving klinkt nogal indrukwekkend, maar in tal van lokale afdelingen van de UBA (Koninklijke Unie van de Belgische Zendamateurs) worden cursussen ingericht als voorbereiding op dit examen. In het verleden is al vaak gebleken dat personen zonder de minste technische voorkennis met glans slagen na het volgen van een goede cursus.

Bovendien kan men het examen op 3 niveaus afleggen waarbij het laagste niveau zich speciaal richt tot personen met een beperkte technische kennis. Is men geslaagd in dit laagste examen dan krijgt men een zendvergunning met beperkte faciliteiten, maar daarmee kan men ‘al doende’ de nodige kennis verwerven om te slagen in een hoger examen.

 

Rechten na slagen examen:

Buiten het recht om zelf toestellen te ontwerpen en te bouwen krijgt men met de zendvergunning uitgebreide toegang tot het frequentiespectrum. In totaal staan er 20 frequentiebereiken tussen 136kHz en 81GHz ter beschikking van de radioamateurs, de zogenaamde amateur-banden.

 

Technische mogelijkheden:

Op deze amateur-banden worden alle mogelijke technieken gebruikt om radioverbindingen tot stand te brengen. Buiten de gewone fonie (spraak) zijn er tot op heden nog veel liefhebbers van telegrafie (morsecode). Verder worden er ook TV- en FAX-verbindingen tot stand gebracht en wint de digitale communicatie elke dag veld.

Trouwens, vele jaren voordat het internet zijn toegang vond tot het grote publiek hadden de radioamateurs reeds een wereldwijd digitaal netwerk opgebouwd.

Sinds 1961 bouwen radioamateurs ook hun eigen telecommunicatie-satellieten, tot op heden zijn er meer dan 50 gelanceerd door NASA en ESA.

 

Medewerking aan wetenschappelijke projecten:

Zowel nationaal als internationaal werken de radioamateurs samen met wetenschappelijke instellingen om onderzoek te doen naar de mechanismen van de radiopropagatie.

Zo werd bij de volledige zonsverduistering van 11 augustus 1999 door de UBA samen met het KMI (Koninklijk Meteorologisch Instituut) een speciale reeks proefnemingen uitgevoerd.

 

Samenwerking met Rode Kruis:

Ook met het Rode Kruis wordt samengewerkt, want ondanks alle moderne techniek is het gewone telefoonnet vaak onbruikbaar bij grote rampen. In deze gevallen verzorgen de radioamateurs de communicatie voor het Rode Kruis.

In het recente verleden is er bij de ramp van de Herald Of Free Enterprise (1987) en bij de grote overstromingen in Limburg (1998) nog beroep gedaan op radioamateurs.

In België is er sinds 1962 een officieel samenwerkingsakkoord tussen de UBA en het Belgische Rode Kruis.

 

Jaarlijkse oefening:

Om indien nodig snel en efficiënt op te treden organiseert de UBA 2 maal per jaar een nationale oefening waarbij de lokale afdelingen gedurende 24 uur een radiostation operationeel moeten houden, volledig onafhankelijk van de buitenwereld. Dit betekent dat men onafhankelijk van de gewone stroomvoorziening en los van bestaande gebouwen binnen enkele uren een volledig functioneel zendstation moet oprichten en in werking houden.

 

Belangenbehartiging:

Net zoals de radiogolven kent het radioamateurisme geen grenzen. Wereldwijd zijn er meer dan 2 miljoen radioamateurs en op internationaal vlak (oa bij de ITU) worden hun belangen verdedigd door de IARU (International Amateur Radio Union). België, met zijn 5500 radioamateurs, wordt in de IARU vertegenwoordigd door de UBA.

 

Dankwoord:

Deze perstekst tekst werd vriendelijk ter beschikking gesteld door de Koninklijke Unie van de Belgische Zendamateurs . Voor meer info over het radioamateurisme, ga kijken op http://www.uba.be/ .

Best 73 de ON4ABH

 

terug naar homepage