Duimen voor mama
GVA 11-08-2004Klik op foto voor volledige foto
BOWLING GREEN - Jonge katjes zijn altijd goed voor een aandoenlijk beeld. Zeker als ze toekijken hoe een brandweerman mama poes met zuurstof probeert bij te brengen nadat het dier ontzet is uit een brandend huis in Bowling Green in de VS. De brandweer redde er drie poezen van een gewisse dood.
Meisje ontsnapt aan CO-vergiftiging in badkamer
G.V.A. 31-12-2004
SINT-NIKLAAS - Musti, de kat van de 15-jarige Lien Goossens, is de held van Sint-Niklaas. Dinsdag redde de poes, zij het tegen wil en dank, het meisje van een dood door CO-vergiftiging.
Toen Lien Goossens dinsdagmiddag een bad wilde nemen, werd haar kat plots onwel. Lien merkte dat de vlam van de gasboiler oranje kleurde en haastte zich de badkamer uit.
Het meisje beseft dat ze haar leven te danken heeft aan Musti. "Ik ben net terug van het ziekenhuis. Ik heb Musti al eens dicht tegen me aan gedrukt. Wat een geluk dat ik haar had", zegt Lien.Daags na het voorval doet ze haar verhaal. "Ik was alleen thuis. Musti was me gevolgd naar de badkamer. Tegen de tijd dat het bad was volgelopen en ik erin wilde stappen, zag ik Musti roerloos op de grond liggen. Ik merkte onmiddellijk dat er iets niet pluis was." Lien gooide de badkamerdeur open maar voelde zich toch misselijk worden. "Op school had ik geleerd over de gevaren van CO-vergiftiging. Koolmonoxide of CO is een kleurloos en reukloos gas, wist ik. Ik zag dat de waakvlam in de gasboiler oranje kleurde en herinnerde me dat dat gevaarlijk was. Met Musti in mijn armen ben ik de trappen afgerend. Wat later voelde ik hevige hoofdpijn. Mijn ouders hebben er de huisarts bijgeroepen. Die raadde hun aan met mij naar het ziekenhuis te gaan. Daar hebben ze me een nachtje onder toezicht gehouden."
Uit metingen van de brandweer bleek dat de gasboiler wel degelijk de boosdoener was. Volgens de behandelende arts had Lien 6 procent koolmonoxide in het bloed, wat al behoorlijk veel is. Intussen is de Sint-Niklase tiener weer gezond en wel. En ook Musti stelt het prima. Luk DE WILDE
leder jaar sterven in Belgie ongeveer honderd mensen door CO-vergiftiging. En meer dan tweeduizend personen belanden daardoor een tijdje in het ziekenhuis. De meerderheid van hen is jonger dan 30. De CO-ongevallen worden meestal veroorzaakt door warmwatertoestellen. Het is dus niet verwonderlijk dat de helft van de vergiftigingen in de badkamer gebeurt. Tussen november en april stelt men de meeste ongevallenvast. Wanneer er voldoende zuurstof in de lucht is, wordt het koolmonoxide (CO) omgezet in koolzuurgas (C02). Dat is niet giftig. Als er onvoldoende zuurstof aanwezig is, stijgt de hoeveelheid vrijgekomen CO tot een gevaarlijk peil. Bij aardgas wordt de vlam van de gasboiler dan geel in plaats van blauw. LDW
Baasje toch!
HLN 070703
Palliatieve zorgen met kat op bezoek in Sint-Jan Brussel
Tieners zetten hulpactie op voor gekwetst poesje.
Dierenleed in Egypte verandert leven van Emma Milne.
Uitgemergelde ezels die karren
vol bakstenen moeten trekken
bij een hitte van veertig graden.
De Britse dierenarts en tv-ster
Emma Milne, terug uit Egypte, is
erg onder de indruk van het dierenleed dat ze er heeft gezien. Ze
twijfelt of ze wel in Engeland wil
blijven werken. Hier in Cairo is
mijn werk nuttiger. Voortaan wil
ik alleen nog dieren in echte
nood helpen."Emma bezocht de steenovens in Cairo op vraag van de Britse dierenkliniek Brooke. Ze was zo onder de indruk van het leed van de lastdieren dat ze de BBC vroeg om haar ervaringen te filmen.
Afgrijselijk was
het. Kinderen werken
hier twaalf uur per
dag. Als de zon het
hoogst staat, rusten
de jongens even uit in
de schaduw. Maar de
ezels blijven buiten in
de blakende zon.
Niets beschermt de
lastdieren tegen de hitte overdag of de kou 's nachts. Ze krijgen net water en voedsel genoeg om te overleven terwijl
ze twaalf uur per dag honderden stenen moeten sleuren."
Het ergst vindt ze hoe kinderen met de lastdieren omgaan.
Ze beuken met de zweep tot
ze bloeden. Wonden groeien
uit tot grote, donkerrode zweren. Zelfs merries die op het
punt staan te bevallen worden
niet gespaard."
Wat de 30-jarige Emma
vooral stoort, was dat de jongens niets van sympathie hebben voor hun dieren. Er is
geen reden waarom de kleine
jongens hun ezels slaan. Ze gebruiken hun zweep vaak alleen
voor de lol."
Samen met de dierenkliniek
Brooke probeert Emma nu de
lokale dierenartsen te helpen
in de verzorging van de ezels.
Ze wil ook kinderen aanmoedigen om te zorgen voor hun dieren.
De Brooke kliniek werd in
1934 opgericht door Dorothy
Brooke, de vrouw van een
Britse legergeneraal. Ze ontdekte dat het Britse leger na de
Eerste Wereldoorlog 22.000
paarden in de steek had gelaten in Egypte, ten prooi aan
hongerdood.
Vandaag helpen de dierenartsen van Brooke
200.000
paarden, ezels en muilezels in
Egypte, Jordanië, Pakistan en
India. Eigenaars van de lastdieren zien de dierenartsen
niet graag komen", vertelt
Emma. Ze zien ezels als vierpotige machines die moeten
werken tot ze doodvallen."
Maar de educatieve programma's kunnen slagen. Ik
heb een baksteenoven gezien
waar de Brooke kliniek mee samenwerkt. De ezels krijgen
geen zweepslagen en de vrachten zijn iets minder zwaar. Ook
is er een rotatiesysteem waardoor de ezels soms kunnen rusten in de schaduw. Het ijzer in
de harnassen wordt vervangen
door een zachtere stof."
Door die ervaringen is de
dierenarts gaan twijfelen over
haar praktijk in Engeland. Ik
zag hoe een van de Egyptische
dierenartsen moest smeken
aan een eigenaar van de steenovens om een hoogzwangere
merrie van haar werk te verlossen. En toen dacht ik terug aan
Engeland waar medische hulp
wordt gegeven zonder dat het
nodig is, gewoon omdat er
toch geld te veel is.
Het werk in Egypte heeft
me veranderd. De manier
waarop de veeartsen hier aan
de slag gaan, trekt me aan. Dat
enthousiasme zonder veel geld
te verdienen: het doet me te-
rugdenken aan mijn begindagen. Ik wil niet terugkeren
naar een carrière waarin ik alleen huisdieren verzorg. Ik wil
alleen dieren in echte nood
helpen." (PMR)
Odyssee van 96 uur om Griekse straathond te redden
HLN 25-06-2001 Antwerpen - Antwerpenaar Patrick is 96 uur heen en weer naar Griekenland gereden om zijn achtergelaten vakantieliefde naar België te brengen: de straathond Hera. Hij was smoorverliefd geworden op het beest in een Grieks badplaatsje."Terug in België belde ik het hotel om te horen hoe het met de hond was. Bleek dat ze alle straathonden in het dorp wilden afmaken. Ik ben haast meteen in mijn auto gesprongen om haar naar hier te brengen"Een odyssee met de straathond Hera in de hoofdrol.
Ex-straathond Hera wijkt op het appartement in Antwerpen geen meter van Patricks zijde. En dat was twee weken geleden op vakantie in Griekenland niet anders. "Toeristen dachten dat het onze hond was" zegt Patrick. "Als we 's ochtends wakker werden, lag ze voor onze deur. En dat bleef zo. Ook als we naar het zwembad, restaurant of de zee gingen. Het was liefde op het eerste gezicht." Het afscheid, na twee weken vakantie viel zwaar. "We konden Hera niet meenemen. Mijn vrouw en ik hebben een kat van 20 jaar op het appartement. Dat beestje kan je niet plots opzadelen met een grote hond als huisgenoot."
Treurend
Maar ook straathond Hera miste haar vakantiebaasje. "Vrienden die we in Griekenland hadden gemaakt, belden ons om te vertellen dat Hera nog steeds voor onze kamer lag. Ze at ook niet meer. Toen we een dag later naar het hotel belden, vertelden ze dat alle straathonden in het dorp een spuitje zouden krijgen". Meer had Patrick niet nodig. Twee dagen later lag het ticket voor de veerboot klaar, zat de auto vol hondenkoekjes, en vertrok hij voor een tweede keer naar Griekenland. Een tocht van 48 uur. En toch sliep Patrick bij aankomst niet in zijn hotel, maar in zijn auto. "Hera is bang voor auto's. Ik probeerde haar te overtuigen om in te stappen, door de deuren van de wagen open te laten staan. Ik slapend in de auto, zij naast de deur, op de grond". Het lukte niet. De straathond kreeg de nodige spuitjes om haar naar België te mogen overbrengen, en werd verdoofd. Ook tijdens de reis bleef Patrick zoveel mogelijk bij de hond. "De obers op de veerboot begrepen er niets van" zegt hij. "Ik at mijn frietjes op, en gaf de biefstuk aan Hera. Knettergek, vinden ze dat in Griekenland.Biefstuk voor Hera.
Straathond Hera is ondertussen prima gewend aan haar luxeleventje in Antwerpen. En ook kater Mickey heeft zich bij de impuls van zijn baasjes neergelegd. "Ze eten elkaars eten, drinekn uit dezelfde bak en neuze-neuzen zelfs al met elkaar zegt Patrick. (DA)
Zwaar verbrand om katje te redden
Het Nieuwsblad 25-05-2001 Een man uit Wieze liep zware brandwonden op toen hij zijn katje uit zijn brandende woning redde. Door een defect aan de diepvriezer ontstond woensdagnacht brand in de woning van Marc Peirlinck, Kapittelstraat 32, in Wieze. Het dak werd zwaar beschadigd. De achterbouw en veranda gingen in de vlammen op. De vrouw van Peirlinck en de twee kinderen bleven ongedeerd.Peirlinck liep zware brandwonden aan voeten en benen op toen hij hun katje uit de vlammenzee redde. (HDW)
Hond redt gezin uit woningbrand
HLN 15-01-2001 DENDERMONDE - Een hond heeft een gezin gered bij een woningbrand. Caféuitbater Franky Verhavert kwam zondagochtend rond vier uur thuis van zijn café. In zijn woning aan de Koning Albertstraat in Dendermonde wilde hij nog wat frieten bakken. Zijn vrouw Annick Dillen en zijn zoon sliepen boven. Franky viel viel echter slaap en enige tijd later zette het frituurvet de keuken in brand. Gelukkig blafte de hond des huizes zijn baasje en de buurman wakker. Franky kon nog net zijn vrouw en zijn zoon wekken en de woning verlaten. De brandweer van Dendermonde rukte uit, maar de woning werd vernield. Franky Verhavert liep lichte brandwonden op, zijn vrouw en zoontje werden met rookintoxicatie naar het ziekenhuis gebracht. De hond werd gestikt aangetroffen... .(GMD) Goossens .
Clio redt baasje uit brandende flat
HLN 04-01-2001- ANTWERPEN - «Ik dank mijn leven aan mijn poes». Erik Bohez (35) heeft zijn geliefde kattin Clio een dikke knuffel en stopt ze in haar draagmand, voorlopig haar nieuwe thuis.
Dinsdagnacht krabde Clio haar baasje wakker toen zijn dakflat in de Lange Beeldekensstraat in Antwerpen door een kortsluiting in brand schoot en helemaal afbrandde. «Had ze dat niet gedaan, was ik gestikt of verbrand», weet Erik. Nu beperkte Eriks lichamelijke leed tot een nachtje in het Stuivenbergziekenhuis met rook in de longen. De hele flat is verwoest.«ik heb niets meer. Alleen nog Clio. Zij is mijn engelbewaarder. Ik vond haar een jaar geleden op straat. Vel over been en doodziek. Gelukkig heb ik haar toen meegenomen»,zegt Erik.(DDD)
"Ik kon nog net m'n poes meenemen"
HLN 18-11-1998 -
ZANDVOORDE -Terwijl de meeste mensen amper tijd hadden om hun portefeuille en een jas mee te gritsen, dachten enkele geëvacueerden eraan om hun troeteldier mee te nemen. Zo kon Tamara Zutterman (zie foto), die stomverbaasd was over alle herrie, nog net haar poes redden. Het dier vleide zich uit tevredenheid heerlijk spinnend tegen haar aan. Ook een perzische en een halfperzische kat van een buurvrouw mochten voor hun eigen bestwil even de straat op. Anderen dachten pas achteraf aan hun achtergebleven dieren.«Hopelijk ligt onze vogel straks niet dood», bedenkt Yasmine Deprez zich.«Maar ik kon toch moeilijk met die grote kooi de straat opkomen,» zegt ze. Als ze rond 12 uur haar huis opnieuw in mag, blijkt de vogel nog te leven. «Onze vogel is nog tip top in orde», roept ze dolgelukkig vanuit de woonkamer. - MME. Foto Maenhoudt