Welkom
Contact
Lidgelden
Licentie
Openingsuren
Wedstrijden en uitslagen
Activiteiten
Foto Album
Links
Historiek
Coninck
Gildebreuk
gildevaandel
Mechels Gildejuweel

Het Gildevaandel Mechelse Kolveniersgilde.

Het huidige gildevaandel van de Mechelse Kolveniersgilde werd, vervaardigd
door het bedrijf "Werkhuizen der Kempen" en op 18 juli 1988 overhandigd aan de Gilde.
Door Pater Karel de Wilde werd het op zondag 13 november van dat zelfde jaar ingewijd
in de Sint-Rombouts-kathedraal te Mechelen

Bij het ontwerpen van het gildevaandel werd er van uitgegaan dat het vaandel
een zo getrouw mogelijk beeld moest geven van het oudste te achterhalen
gildevaandel van de Kolveniersgilde.
Vertrekkende vanuit het stedelijk museum "Hof van Busleyden" , leidde de zoektocht
via het Stedelijk Archief naar de Koning Albert 1 bibliotheek te brussel
Wij vonder er wellis waar geen afbeelding van het vaandel dat wij zochten,
wel prachtige afbeeldingen van regimentsvaandels die het ons duidelijk maakten
dat het vaandel dat Rombout Heyns in 1617 met fierheid droeg, alle elementen
in zich bevatte van hoe de indeling en symboliek van een vaandel in die periode moest zijn geweest.

In het Hof van Busleyden bevindt zich een schat aan 17de eeuwse schilderijen van leden
van diverse Mechelse schuttersgilden.
Drie van hen betreffen Confreers van de kolveniersgilde waarop een deel van het gildevaandel is afgebeeld.

Op het eerste schilderij, van de hand van Jan Verhoeven,
geschilderd in 1617,
is Alferis Rombout Heyns afgebeeld.
Rombout Heyn, alias Smets, was Alferis (vaandeldrager)
van de kolveniersgilde van 1580 tot 1630.
Hij poseert met het gildevaandel over zijn schouder
voor het Oude Schepenhuis
waar de kolveniersgilde sinds 1611 haar gildencamer had.
Het tweede schilderij dateert uit 1630
en is van de hand van Jean de Bologne.
Het stelt 71 confreers voor van de kolveniersgilde waaronder
Alferis Rombout Heyns met gildevaandel.
In dat zelde jaar overlijd deze en wordt
opgevolgde door Andries Sneyers.
Andries Sneyers staat met een deel van het gildevaandel afgebeeld
op het derde schilderij dateerende uit 1636.
Hij blijft Alferis van de kolveniersgilde tot 1672,
het jaar waarin hij overlijdt en wordt opgevolgde
door Johannes De Drijver die onderhoofdman werd in 1683.

De drie schilderijen geschilderd in een periode van 1617 tot 1636 geven geen
duidelijk beeld van de gildevaandels die zijn afgebeeld.
Integendeel, bij nader toezien zijn het duidelijk drie verschilde uitvoeringen.

In het stedelijk archief van Mechelen vonden wij het antwoord in hun reglementenboek.
De nieuw aangestelde Alferis moest zijn persoonlijk vaandel laten maken.

In het huidige vaandel zijn de randversiering en het Bourgondische kruis het
evenbeeld van deze die voorkomen op het schilderij van Rombout Heyns.
Op het kruisvlak van het Bourgondische kruis werd een medaillon
met het oude wapenschild geplaatst afgeleid van de afbeelding op de draagbalk
van de gorte haard in het Oude Paleis en de cartouche uit het reglementenboek.
Op een veld van distels zien wij 2 gekruiste lontroeren
met op de kruising een Bourgondsche vuurslag.
Links van het medaillon werd het Mechelse wapenschild aangebracht,
rechts de distels als symbool van onuitroeibaarheid.
Het moto indachtig:
Qui s'y frotte, s'y pique

Onderaan werd de gilde leuze in een blauwe banderol aangebracht.

In trouwen vast


TOP