21-05-2002

 

REGIMENT DER GIDSEN

 

Het kenteken van het Regiment der Gidsen

Het kenteken van het Regiment der Gidsen is samengesteld uit:

- het monogram van Koning Leopold I met erboven de koninklijke kroon afkomstig van het oorspronkelijke Regiment der Gidsen (1833-1874) en later hernomen door het eerste Regiment Gidsen;

- twee gekruiste rechte sabels versierd met distels, herinnering aan de "Belgische" Dragonders en aan hun roemrijke stormaanval bij Kolin in 1757, waardoor zij de leuze verdienden: "Qui s'y frotte s'y pique", leuze hernomen door het tweede Regiment Gidsen.

 

Het kenteken van het tweede Regiment Gidsen

Het kenteken werd op 5 februari 1950 door de Verbroedering aanvaard om op de zwarte muts van de pantsertroepen gedragen te worden. In 1954 werd het kenteken van de Verbroedering door het Ministerie van Landsverdediging aanvaard en vanaf dan door het Regiment gedragen.

Het omvat:

- de koninklijke kroon - symbool van trouw aan Koning en Dynastie;

- twee gekruiste rechte sabels versierd met distels, herinnering aan de "Belgische" Dragonders en aan hun roemrijke stormaanval bij Kolin in 1757, waardoor zij de leuze verdienden: "Qui s'y frotte s'y pique", leuze hernomen door het tweede Regiment Gidsen;

- het cijfer twee van het regiment.

 

De historiek van het Regiment Gidsen

Na de Belgische onafhankelijkheid in 1830 probeert het Voorlopig Bewind een strijdmacht op de been te zetten. Verschillende vrijkorpsen ontstaan. Eén ervan wordt “Kozakken van de Maas” genoemd. Deze naam had het te danken aan de Russische kozakken die na een bezoek in 1814 een diepe indruk nagelaten hadden door hun vreemd en wild uiterlijk. In 1831 wordt het omgevormd tot een compagnie die deel uitmaakt van het Maasleger, de Compagnie “Gidsen aan de Maas”. Reeds snel wordt zij omgedoopt tot “Eskadron der Gidsen”. In 1832 wordt een tweede en derde eskadron opgericht om tenslotte in 1833 het “Regiment der Gidsen” te worden.

De regering beslist in 1874 een Tweede Regiment Gidsen op te richten, enerzijds gevormd door twee eskadrons van het Regiment der Gidsen en anderzijds door de staf en twee eskadrons van de ontbonden Cavalerieschool. De resterende eskadrons van het Regiment der Gidsen nemen vanaf dan de naam “Eerste Regiment Gidsen” aan. In 1899 wordt een extra eskadron gevormd in elk van de twee regimenten, die op dat moment de Eerste Brigade, ook genoemd “Brigade Gidsen” van de Eerste Cavaleriedivisie, vormen.

Op 12 augustus 1914 neemt de Brigade Gidsen deel aan de slag bij Halen, waarbij een Duits Cavaleriecorps in de pan gehakt wordt door drie cavaleriebrigades. Op 19 oktober 1918 opent het Eerste Gidsen de brigademars. Een vijandelijke weerstandslijn ter hoogte van BURKEL wordt overwonnen en de naam van dit gehucht wordt ingeschreven op de standaard van het 1ste Gidsen. 's Anderendaags valt het Tweede Gidsen, dat het Eerste Gidsen heeft afgelost aan het hoofd van de Brigade, op een sterke vijandelijke weerstand voor MALDEGEM. Door een bliksemactie wordt de weerstand gebroken en dit levert een nieuwe eervolle vermelding op voor het Tweede Gidsen.

In 1922 besluit de regering om het Rijnbekken te bezetten met een “Belgisch Detachement aan de Ruhr”, onder bevel van het Eerste Gidsen en een eskadron Gidsen samengesteld uit personeel van het Eerste en Tweede Gidsen. Door de legerhervorming van 1925 vermindert de cavalerie met drie regimenten. Het Tweede Regiment Gidsen behoort tot de drie ontbonden regimenten. Op 20 oktober 1937 doet het Eerste Regiment Gidsen zijn laatste parade te paard. Vanaf dan is het volledig gemotoriseerd.

Op 10 mei 1940, de dag van de Duitse inval, wordt het Tweede Regiment Gidsen onmiddellijk in de strijd gegooid. Op 22 mei lost het Eerste Cyclisten af te ZELZATE. Het Duits offensief vindt plaats op 23 mei. Het Tweede Regiment Gidsen verzet zich hardnekkig ten koste van zware verliezen. Het heeft een nieuwe vermelding verdiend op zijn Standaard: ZELZATE.

De Slag om Zelzate

21 mei 1940 : het eskadron Motocyclisten versterkt door een peloton Mitrailleurs voert verkenningen uit naar Hulst en Koewacht alwaar schermutselingen met de vijand. Het regiment is weer in beweging: Mauritsfort, Philippine, De Haven, Waterland-Oudeman, richting Zelzate.

22 mei 1940 : het Tweede Gidsen neemt in Zelzate de sector over van 1 C met 1/I/18 Rijdende Artillerie, met drie bruikbare stukken, in rechtstreekse steun. De brug van Zelzate is vernield. De Duitsers bezetten de oostelijke oever en de Oostkade. De aflossing is om 23 uur beëindigd.

23 mei 1940 : aan de horizon een blauwachtige mist – om 09u20 voorziet men patrouilles voor verkenning van de vijandelijke oever - de eerste obussen vallen op Zelzate - ook “Minnenwerfers” en “Stukas”... 't is het begin van de gevechten - hevige bombardementen - pogingen van de vijand tot oversteken van het kanaal bij middel van tientallen rubberen bootjes - iedere poging wordt snel afgestraft – de commandoposten zijn vernietigd, fabrieken en huizen branden - in de eerste-hulp-post stromen de gekwetsten toe - reeds velen zijn gesneuveld - officieren nemen de gekwetsten hun plaats in aan de stukken - het vuren hervat en zo sneuvelden de luitenanten de Formanoir de la Cazerie, J. Dumon en F. D'Haeseleer - alle beschikbare manschappen, evenals de artilleristen worden naar de stellingen gestuurd - op de rechterflank is het 37e in wanorde gevlucht - onze flank ligt open, de toestand is ernstig - ten zuiden van Ertvelde gaat het 14e Linie in tegenaanval - de vijand poogt het Tweede Gidsen te omsingelen - verkenners infiltreren - de Duitsers bouwen nog steeds geen echte frontale aanval - trouw aan de menigmaal toegepaste en beproefde taktiek infiltreren zij en reeds worden de commandoposten sporadisch onder vuur genomen - vier gepantserde autos van 2L komen op tijd om steun te verlenen en de terugtocht van de rechter vleugel te vergemakkelijken - om 21u35 wordt het bevel tot algemene terugtrekking bevestigd - de IIe groep naar Staak en met algemene bestemming Aardenburg (Nederland) - de hele dag onder bommen en schroot hebben de Gidsen van het Tweede Regiment gestreden - de dood was alom.

Gedurende de Duitse bezetting zoeken de Gidsen elkaar op en organiseren zij clandestiene vergaderingen. Uit die eerste contacten van oud-Gidsen wordt de “Mobiele groepering Gidsen” geboren, die later aansluit bij de verzetsbeweging “Geheim Leger”. 

In 1945 wordt het tweetalig "Eerste Cavalerieregiment" opgericht om de tradities uit het verleden en een herinnering aan de oude eenheden te laten bestaan. In een richtlijn van de Generale Staf van 8 maart 1946, neemt het “Eerste Pantsercavalerieregiment” de naam aan van “Eerste Regiment Gidsen” en wordt het verkenningsregiment van het legerkorps. Het Tweede Regiment Gidsen wordt heropgericht in 1952 als reserve-eenheid, eveneens onder de vorm van een bataljon zware tanks.

Peterschapscharters tussen de Regimenten en hun petersteden concretiseren de banden die hen verenigen. Zo wordt de gemeente ZELZATE, ter gelegenheid van de regimentsfeesten in mei 1963, officieel de peterstad van het Tweede Gidsen. Evenzo wordt BRUSSEL gedurende meer dan een eeuw garnizoensstad, peterstad van het Eerste Gidsen.

De herontplooiing van de eenheden, voortvloeiend uit de reorganisatie van het leger, brengt met zich mee dat het Tweede Gidsen verhuist naar ALTENRATH. 1969 is ook het leveringsjaar van de LEOPARD-tank.

Nieuwe hervormingen dringen zich op door de veranderingen in het Oostblok en dit resulteert in het plan BEAR 97. In het kader van dit plan smelten het Eerste en Tweede Gidsen officieel samen op 30 juni 1994 om te LEOPOLDSBURG het Regiment der Gidsen opnieuw op te richten in de schoot van de Pantsercavalerieschool. De “Pantsercavalerieschool - Regiment der Gidsen” is tweetalig en bestaat uit drie korpsniveau's: het Departement Commando, het Departement School en het Regiment der Gidsen.

 

PANTSERCAVALERIESCHOOL-REGIMENT DER GIDSEN
Staf
Kwartier Generaal-majoor Libbrecht
3970 LEOPOLDSBURG

 

            

 



Pagehits since 04-11-2000:                                                             Webmaster:martin@acke.info     Copyright © 2000-2002