|
| dat wat was is dat wat bindt is handenvol houvast, glazig hakend achter liefhebben en niet loslaten nee laat dat niet in jou wil ik wezen, laat gezwollen deuren geen leegte kriepen, laat geen hooggebergtes hun dalen schreeuwen, geen schim zijn schaduw nastaren zelfs dat niet als de laatste uren zich minuscuul voortslepen en ik nog zal zijn om eens geweest gebalsemd te worden in was precies in dat moment stopt en stokt mijn adem |
| © 2006 desmet.marleen@telenet.be |
Terug naar http://marleendesmet.lierde.net
Terug naar homepage Lierde Online