Lierde onder de pen

“t Was een paar dagen voor Allerheiligen dat ik daar een gazet ging kopen aan station van “Molierde” en terwijl ik daar al mijn kleingeld aan het bijeenrapen ben valt mijn oog daar op een doodsbrief.
Een prentje in het purper, lila, mauve met witte letters op.
Ik dacht eerst nog dat het een reclamefolder was voor één of andere bloemenzaak die haar chrysanten aan de man wou brengen met die dagen maar toen ik wat dichter ging staan ben ik daar wreed verschoten.
Potverdekke zeg, op de doodsbrief stonden ook twee doodskisten afgebeeld en wie zie ik daar in liggen, Tieste en Fluite!
Awel ge gaat mij niet geloven maar ik ben er daar vijf minuten niet goed van geweest.
-Euh…Bernadette, die mannen zijn toch niet…
-Chauffeurke, wa moe ne mensch doar van ververwachten hé.
-Jamaar als Tieste en Fluite hun kaars uitblazen zal “t zoalke van Mieke Mol ook voor altijd gesloten blijven met “t spelleke van Lierde.
Niemand die er echt antwoord op kon geven en ik ben in mijnen auto gestapt om achter De Croo te rijden in Michelbeke.
-Awel chauffeurke, ge ziet er zo triestig uit vandaag?
-Ja voorzitter, slecht nieuws jong ppfff.
-Allé gij, toch niks ergs?
-Ja…Tieste en Fluite hé.
-Da zijn die twee gasten uit Lierde toch?
-Ja, ze zijn de pijp uit!
-Hoe..zijn ze verhuisd…ze komen toch niet naar Brakel wonen?
-Nee nee…veel erger ze hebben hun kaars uitgeblazen.
-Allé gij…
Ja, ’t was daar wreed stil in de auto op weg naar Brussel en toen we daar voorbij het zaaltje van Mieke Mol reden in “Molierde” heb ik even geremd om waardig te groeten en een minuut stilte te houden.
-Awel chauffeurke, voor wat stopt ge nu?
-Ssstt ’t is voor ne minuut stilte want “t zal hier zijn dat ze begraven worden.
Na een eerbiedwaardige stilte reden we maar verder en ik kon die mannen maar niet uit mijn gedacht zetten.
-Zeg chauffeurke, wanneer is de begrafenis?
-Euh…op vrijdag 29 januari, zaterdag 30 januari, zondag den 31ste en dan nog op vrijdag de 5de februari, zaterdag de 6de februari, maandag 8 februari en dinsdag de 7de februari.
-Hoe..hoeveel keren worden die mannen wel begraven zeg?
-Euh…ja, met al dat volk gaan ze dat moeten in verschillende keren doen hé.
Toen ik ‘s avonds terug thuis was had ik dienen doodsbrief op tafel gelegd en ik kreeg geen beet “teutjespap” meer door mijn keel.
Ik kon maar één zaak hopen, dat het allemaal in scène gezet was voor een nieuw spelleke van Lierde.
Stel u maar eens voor dat ze echt zouden verdwijnen en dat ze ons “spelleke van Lierde” zouden begraven.
Het zou niet alleen de dood van “Tieste en Fluite” zijn maar misschien ook wel de dood van al die andere poppen die een mens vertegenwoordigen.
“Den berremiester, ons schepeninneke, de paster” en al die andere grote acteurs die ons jaarlijks vergasten en konden plezieren omdat ze zoveel herkenbare zaken brachten uit ons eigen straatbeeld.
De poppen vertegenwoordigden de mens door de jaren en blikten telkens terug met een scheut humor op wat sommigen echt hadden meegemaakt.
Situaties werden opgefrist en terug herkenbaar gemaakt door de eenvoud van de poppen die wel zeer goed herkenbaar waren in uitbeelding en taal.
Soms zo sterk uitgebeeld dat we de pop even vergaten en in gedachten terug in de realiteit belanden.
Vaak hoefden we maar even achterom te kijken om de echte persoon in de zaal te zien zitten en hem te zien lachen of blozen met zijn eigen stoten.
Nee, het kon toch geen waar zijn dat die mannen ons zouden verlaten en de poppen meenemen in hun graf.
De mens in de straat zou verweesd achterblijven en tranen met tuiten bleiten!
En ik…ik zat te denken zoals altijd…aan de gevolgen.
Op de doodsbrief lagen ze opgebaard in twee doodskisten, samen naast elkaar met hun pop op hunnen buik.
Ze lagen daar zo stil en dat was al niet van hun gewoonte.
100 Vragen schoten door mijne kop.
Zouden ze begraven worden of gecremeerd?
Zouden ze een testament nalaten?
Zou er veel volk komen of zou de uitvaart in intieme kring zijn?
Misschien wel een staatsbegrafenis?
Nee, gecremeerd volgens mij niet want ze kunnen moeilijk het “zoalke van mieke mol” in de fik steken hé.
Zouden ze naast elkaar begraven worden of in een familiekelder?
Als ze een testament hebben opgesteld is het alvast te hopen dat er instaat dat het “spelleke van Lierde” niet mag uitdoven en dat er een opvolging moet zijn voor er daar chrysanten op hunnen buik gezet worden.
En in geval dat ze gecremeerd worden de fakkel eerst doorgeven dat de mens uit de straat daar niet wezenloos achterblijft.
Och…veel volk zal er wel zijn daar moeten we niet aan twijfelen en waarschijnlijk zullen er geen pistolets genoeg zijn met de koffietafel.
Ja, van mij mag het een staatsbegrafenis worden, mensen die ons de sleur van het leven konden doen vergeten met een lach verdienen dat.
En toch…hoe meer ik zit te denken hoe meer ik begin te twijfelen.
“t zou potverdekke niet de eerste keer zijn dat ze ons liggen hebben en misschien is alles wel in scène gezet.
Ja, laten we niet te pessimistisch zijn en afwachten.
Ik ga in elk geval eerst eens gaan kijken voor ik een krans koop en wie weet krijgen we volgend jaar een papier met Pasen dat ze verrezen zijn.
We kunnen het maar met zekerheid weten als we allemaal naar “De leutige begroavinge van Tieste en Fluite” gaan kijken.

Groeten chauffeurke