|
In dit reisverslag zitten foto's
en/of illustraties verwerkt, deze kan je te zien krijgen door op de onderlijnde
woorden te klikken.
Veel leesplezier!
Zoals
jullie allemaal wel weten hebben wij samen met Dorine & José 18 dagen op
reis
geweest naar Ghana. Ghana ligt in West-Afrika
en
heeft als buurlanden,
Ivoorkust,
Togo, Burkina Faso. Voor Dorine en José was het hun eerste keer (op reis naar Afrika),
voor ons was
het
de eerste keer Ghana
in het regenseizoen (alhoewel, we gehoord hebben dat jullie ook je deel gekregen hebben). We hebben daar een
rondrit
gemaakt van +/- 1800 km. met een auto die we op het einde naar de hel
gewenst hebben en op een bepaald moment ook
ergens
ten velde hebben moeten achterlaten wegens...
TOTAAL kapot! Gelukkig hadden we de dag nadien een andere wagen.
Ghana is
vooral
gekend voor de supervriendelijke bevolking, de kleurrijke
markten waar je echt
moet leren afbieden, de watervallen, vele
primitieve
dorpjes
en
de vele verschillende
aspecten van de natuur (woestijn,bergen, tropisch
regenwoud,...) de vele forten langs de kust
uit de tijd van de
slavernij,...enz. Tenslotte zijn er zeer veel slechte wegen.
Op woensdag 12 september
zijn we vertrokken, na een strenge controle van de handbagage in
Zaventem (de dag voordien was er de
aanslag geweest in Amerika) via Frankfurt,
Nigeria tot in Accra, de hoofdstad van Ghana. Daar werden
we opgewacht door enkele vrienden van ons die ons naar Akwaaba brachten. Akwaaba is een
guesthouse
(gastenhuis) van Hélène een
Zwitserse die we al
enkele jaren kennen. We brachten bij haar onze eerste nacht door. Van
daaruit, na problemen met de batterij van de wagen,
gingen we
naar Akosombo. Dit is de enige plaats waar je over de Volta, (een hele mooie
rivier die doorheen Ghana stroomt) met de wagen
kan rijden. Daar zijn we gebleven tot de zondag. We bezochten er de dam die voor de elektriciteits
voorziening van het land zorgt,
een
plantage en naar de kerk. Een eucharistieviering in Afrika moet je zeker
meemaken als je daar op vakantie
bent : dansen, zingen,
volle ambiance
en op het einde wordt de post
uitgedeeld. En dan richting het oosten van Ghana. Amedzofe was de eerst
volgende stop.
We zijn daar
niet zonder problemen geraakt. Op weg naar Amedzofe konden we niet anders dan
door een plas rijden met als gevolg
dat de wagen stilviel
in de plas. Een vrachtwagen heeft ons toen tot boven getrokken. In dit dorpje
heb je (als je een lastige wandeling
met een afdaling
waarbij
touwen nodig zijn niet ontziet), een pracht van een waterval.
Anders
in het dorpje heb je behalve één café niets. We hebben
daar bij
een oud vrouwtje mogen slapen en zelf voor ons eten moeten zorgen. Van Amedzofe
naar Hohoe (een redelijke drukke stad) waar je het één
en ander kan zien rondlopen van schaargeklede mannen. Daarna zijn we van Hohoe
naar Liati Wote gereden, waar we een Afrikaans meisje
kennen die daar al drie jaar ontwikkelingshulp doet (het toerisme op gang
trekken). Toen we dit dorpje binnenreden, alweer panne.
Een
paar negers en wijzelf hebben de wagen moeten duwen tot in het dorpje. Ook hier
hebben we een waterval bezocht. De weg terug was de moeite
waard. We hebben daar een serieuze regenbui op ons gekregen. Elk met een bananenblad
(als paraplu) boven ons hoofd zijn we uit het regenwoud
gekomen. Toen we in het dorpje kwamen waren al de wegen weggespoeld. We hebben
dan moeten schuilen in een cafeétje waar een
Afrikaanse vrouw eten voor ons klaargemaakt heeft en om 1 u.30 zijn we van daar
naar ons bed gegaan, na nog een hevige spinnenklopjacht konden
we de slaap vatten.
De dag nadien hebben we
besloten om terug te rijden naar ons beginpunt omdat de wegen eens voorbij Liati
Wote slechter
en slechter
werden. Van Akosombo
richting Bosomtwi meer.
Juist voorbij Akosombo
nadat we de wagen hadden laten nakijken wat betreft
olie, water, banden, enz. kon Peter geen enkele versnelling
meer nemen. Dorine en ik
zijn toen maar te voet hulp gaan zoeken en opnieuw
kwam een vrachtwagen chauffeur ons ter hulp.
Hij heeft ons gesleept naar
het eerste dorpje en daar bleek de versnellingsbak stuk te
zijn, dit was het einde van deze wagen en ons
geduld. Alles uit de wagen en met een taxi naar
Konfuridua, een redelijke
grote stad. Daar hebben we een lekkere westerse maaltijd verorberden
ook kunnen telefoneren naar de eigenaar van de
wagen. We hebben geeist dat er om 9
u. 00 een andere wagen ter beschikking was
en, jawel
ze waren op tijd (wat niet evident is).
Met wat dagen vertraging zijn we aan het meer gekomen, het meer is iets mysterieus en Amerikanen
doen er onderzoeken. Men weet immers niet hoe het meer ontstaan is, (vulkaan, een meteoor?). Daar zijn
er ook heel veel primitieve
dorpjes. We zijn daar twee dagen gebleven.
Dan richting
Kakuum, waar je over loopbruggen doorheen het Tropische regenwoud
kan.
Van Kakuum richting kust naar Elmina en Cape Coast waar de best bewaarde forten te bezichtigen zijn (wat je zeker moet zien en
dan
krijg je misschien een totaal andere kijk op racisme). De volgende dag hebben we weer gekeken hoe ze op een heel primitieve manier
duizenden
kilo's vis vangen. Dit gebeurde met een klein bootje en grote netten, een dertigtal mensen gingen dan in de zee om de
netten terug binnen te halen. Van Cape Coast zijn we dan terug naar Accra, Teshie gereden waar we nog enkele dagen bij Hélène gebleven
zijn.
Het
heeft ons goed gedaan!
Lieve.
|
