|
| Met een reddingsboot proberen passagiers zich te redden van de zinkende Artic. |
Op 20 september 1854 vertrok de Arctic met 233 passagiers, onder wie de vrouw en twee jonge kinderen van Collins, uit Liverpool. Op 27 september omstreeks het middaguur stoomde het schip zoals gebruikelijk op volle kracht door een dichte mist nabij de Newfoundland Bank, terwijl de weinig doeltreffende misthoorn met onregelmatige tussenpozen zijn geloei liet horen. Opeens weerklonk een kreet van de uitkijk op het voordek en ramde de Arctic de 250 ton metende Franse stoomscheepje Vesta. De Vesta liep zware averij op, maar de schade die de ijzeren romp aan de houten Arctic had toegebracht, was veel ernstiger. De Vesta verdween in de mist om een veilig heenkomen naar Newfoundland te zoeken. De Arctic bleef achter met drie gaten onder de waterlijn. Over de gapende scheuren werden inderhaast zeilen geworpen en het schip zette koers naar de 100 km verder gelegen Kaap Race. Maar de machinekamer liep onder, waardoor de schepraderen al snel tot stilstand kwamen. Binnen een paar uur was de Arctic gezonken. In totaal vonden 322 mensen de dood.