Het feest van Pinksteren heeft een bijbelse achtergrond. Volgens het Nieuwtestamentisch bijbelboek Handelingen der Apostelen, zijn de leerlingen van Jezus op de vijftigste dag na Pasen in een huis bijeen. Hier ontvangen zij de gave van de Heilige Geest, die hen in staat stelt naar de buitenwereld te stappen en zelfs andere talen te spreken (ten minste horen de toehoorders hen in hun eigen taal verstaan).
De toehoorders zijn joodse pelgrims uit omliggende landen van Palestina zelf, die gekomen zijn naar Jeruzalem om deel te nemen aan het "wekenfeest". Het woord "Pinksteren" is afgeleid van het Griekse "pentèkostè" en kan nauwelijks iets anders zijn dan de vijftigste dag. Wanneer de hele periode van de vijftig dagen van Pasen naar Pinksteren beoogd zou zijn, zouden wij in het Grieks "pentèkonta" mogen verwachten.
Zo telt Israël de dagen van Pesach naar sjawoeot ook.
Oorspronkelijk was de vijftigste dag na Pasen voor christenen niets anders dan de dag waarop de paastijd feestelijk werd beëindigd. In de Oostsyrische en Palestijnse kerk werd in de derde / vierde eeuw de gewoonte algemeen, om op deze dag de Hemelvaart van Christus speciaal in het middelpunt te plaatsen. Na het concilie, waarop de drie-eenheid aanvaard werd, zette zich tegen het einde van de vierde eeuw, steeds meer algemeen de zending van de Geest door, als de eigenlijke inhoud van de vijftigste dag. Zo kreeg deze dag het karakter van een zelfstandig feest.
Het Pinksterfeest is van origine een vijftigdaags Paasfeest. Men richtte zijn blik op de toekomst. Men verwachtte de Heer. Tijdens de zeven weken van vrede en rust concentreerde de gemeente haar gedachten op de komende opstanding.
Zo werd de periode van Pentèkostè als een voorteken van het Koninkrijk der hemelen verstaan en werd het oogstfeest van Israël typologisch geduid: Christus is als eerste ten hemel opgestegen om de mensen als een gave aan God te brengen.De gemeente van Christus viert Pinksteren voluit als het feest van de Geest.
Het voorstellingsvermogen van de mens reikt voldoende over een geboorte van een kind, zij het een lange tijd, terug; ook over het lijden, sterven en de opwekking van een volwassene; het probleem komt bij de komst van de Geest. Het enige wat men er zich bij kan voorstellen is een extra vrije dag.