| HOME | Nederlands | Latijn | Eigenschappen | Kwalen | Recepten | Links | Bronnen |
Beschrijving :
|
syn : Colpitis Ontsteking van het schedeslijmvlies van http://www.life4u.nl Een ontsteking van de vagina kenmerkt zich door: Toegenomen afscheiding uit de vagina. Dit komt het vaakst voor; Branderigheid en jeuk; Een onprettige geur; Pijn bij het vrijen kan voorkomen. Veel vrouwen die deze onaangename verschijnselen bij zichzelf bemerken, zijn ongerust over wat er aan de hand is. Vaak is er bezorgdheid over de vruchtbaarheid, geslachtsziekten of het eventueel uitbreiden van de ontsteking naar baarmoeder en eileiders. Hoewel seksueel overdraagbare aandoeningen de oorzaak kunnen zijn van de problemen, is meestal iets dat meer onschuldig is de reden van de klachten. Hoe ontstaan het? Bij een vrouw hebben oestrogene hormonen een grote invloed op de natuurlijke omstandigheden in de vagina. Deze hormonen worden vooral in de eierstokken gemaakt. Oestrogene hormonen zorgen ervoor dat de cellen in de wand van de vagina, suikers (glycogeen) worden gemaakt. Melkzuurbacteriën in de vagina gebruiken dit glycogeen als voedsel, dat wordt omgezet in melkzuur. Hierdoor betstaat er een zuurgraad in de vagina, die ongunstig is voor ziekteverwekkende bacteriën en schimmels. Sommige omstandigheden kunnen maken dat het milieu in de vagina tijdelijk minder zuur wordt. Dit kan zorgen geven voor irritatie van het slijmvlies en toegenomen uitvloed. Dit kan komen door: 1. Vochtigheid tijdens het vrijen en sperma; 2. Het gebruik van antibiotica; 3. Overmatig slijm uit de baarmoederhals; 4. Bloedverlies door menstruatie; Deze omstandigheden kunnen bij sommige vrouwen al overgroei door irriterende bacteriën of een schimmelinfectie (candida) veroorzaken. Sommige vrouwen merken dit bijvoorbeeld door een maandelijks terugkerende jeuk, veroorzaakt door een infectie met candida. Soms kunnen seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA), zoals chlamydia, gonorroe, trichomonas of herpes, de reden zijn van de klachten. Behandeling De huisarts kan de achterliggende diagnose stellen door de het vocht van de vagina onder de microscoop te onderzoeken of kweken af te nemen. Voor de diagnose candida is één blik soms al voldoende. Het ongemak kan vaak met antibiotica, een middel tegen schimmel, of spoelingen van de vagina met melkzuur, eenvoudig worden verholpen. Wanneer de ontsteking van de vagina door een S.O.A. wordt veroorzaakt dan is het meebehandelen van de partner(s) en opsporing van eventuele verdere contacten erg belangrijk. Afscheiding uit de schede De meeste vrouwen hebben wel eens wat afscheiding uit hun schede. Deze afscheiding is bijna altijd normaal. Het gebeurt wel eens dat deze afscheiding ineens anders wordt. Dit is meestal niet het gevolg van een ziekte maar een normaal gebeuren. Waardoor komt het? In de wand van de schede bevinden zich cellen die een klein beetje vocht afgeven. Behalve vocht, maken deze cellen ook suikers. Deze cellen worden beïnvloed door vrouwelijke geslachtshormonen. Tegen de wand van de schede leven melkzuurbacterien. Deze bacteriën leven van suikers die in de wand van de schede worden gemaakt. Doordat deze bacteriën melkzuur maken, kunnen andere bacteriën of schimmels meestal niet goed groeien in de schede. In de schede wordt dus maar een klein beetje vocht gemaakt. Dit vocht is wel belangrijk. Het speelt een rol bij de afweer tegen schadelijke bacteriën en schimmels. De kleur van dit vocht is meestal wit of lichtgeel. Het onderste stukje van de baarmoeder wordt de baarmoederhals genoemd.Ook hier wordt vocht gemaakt dat in de schede komt. Rond het midden van de menstruatiecyclus is dit vocht helder. Als een vrouw dit met haar vingers aanraakt dan trekt dit gemakkelijk draden. Door dit heldere slijm kunnen zaadcellen gemakkelijk de baarmoeder bereiken. Vlak voor de menstruatie is dit slijm veel troebeler. Het vormt dan een prop waar zaadcellen niet doorheen kunnen. Ook het slijm dat door de baarmoederhals wordt gemaakt kan invloed hebben op de afscheiding uit de schede. Vooral veranderingen van de geslachtshormonen in het lichaam van een vrouw geven een verandering in de kleur en de hoeveelheid van het vocht dat uit de schede komt. Hormonale veranderingen zijn hiervoor veel vaker de oorzaak dan een ontsteking door bacteriën of schimmels. Een tumor van de baarmoederhals kan ook de reden zijn van abnormale uitvloed maar dit is toch heel zeldzaam. Oorzaken van meer of andere afscheiding kunnen zijn: Hormonale veranderingen door de menstruatiecyclus; De pil en andere medicijnen met geslachtshormonen; Stress en emotie; Seksuele opwinding; Overmatige groei van abnormale bacteriën of schimmels; Geslachtsziekten; Een tampon of baarmoederring die te lang wordt gebruikt of niet wordt schoongemaakt; Een kind dat iets bij zichzelf in de schede stopt; Afwijkingen van de baarmoedermond of baarmoederhalskanker (gelukkig zeer zeldzaam. Wanneer is het verstandig om naar de huisarts gaan? Uitvloed uit de schede is normaal. Maar wanneer de uitvloed anders is dan je gewend bent kun je jezelf toch beter een keer door de huisarts laten onderzoeken. van http://www.gezondheid.be Vaginale infecties Vaginale klachten komen voor bij ongeveer 29 vrouwen per 1.000 vrouwen. In een gemiddelde huisartsenpraktijk ziet een huisarts een- à tweemaal per week een vrouw met vaginale klachten. Bij ongeveer twee derde van die klachten is een vaginitis of vaginose de oorzaak. Na de menopauze komen veel minder vaginale infecties voor. De twee meest voorkomende vaginale infecties zijn deze veroorzaakt door Candida albicans en andere schimmel-infecties (25-44%) en bacteriële vaginose (18-37%). Andere oorzaken, zoals Trichomonas vaginalis en Chlamydia trachomatis, worden slechts bij een minderheid van vrouwen met vaginale klachten geïsoleerd. Risicofactoren Vaginitis is een ontsteking van de vagina, al dan niet veroorzaakt door een infectie door schimmels zoals Candida, die gepaard gaat met klachten zoals veranderde vaginale afscheiding, onaangename geur, jeuk en pijn bij het vrijen tot branderige pijn. Bacteriële vaginose is een infectie van de vagina, meestal veroorzaakt door een te sterke groei van bacteriën die normaal in de vagina voorkomen. Het gaat gepaard met toegenomen afscheiding zonder toename van witte bloedcellen. Het is de meest voorkomende oorzaak is van fluor vaginalis. Dit is elke niet-bloederige vaginale afscheiding die qua hoeveelheid, kleur of geur abnormaal is. Het kan gepaard gaan met jeuk of pijn in de schede of vulva. Risicofactoren vaginitis seksuele activiteit, vooral orogenitale contacten recent antibioticagebruik, lokaal of via de mond diabetes mellitus, immuundeficiëntie (aids, chemotherapiepatiënten, systemisch corticoïdengebruik). Risicofactoren voor bacteriële vaginose IUD (intra-uterien device zoals spiraaltje), intiem zeepgebruik, sprays of tampons, meerdere seksuele partners een vroegere episode van bacteriële vaginose Seksueel Overdraagbare Aandoeningen (SOA) Een aantal seksueel overdraagbare aandoeningen zoals Trichomonas vaginalis, gonorroe en vooral Chlamydia trachomatis kunnen vaginitis veroorzaken. Dit zijn ernstige aandoeningen die indien niet behandeld tot ernstige verwikkelingen zoals chronische abdominale pijn, onvruchtbaarheid en buiten-baarmoederlijke zwangerschap kunnen leiden. Bij klachten over abnormale afscheiding moet dan ook steeds nagegaan worden of er kans bestaat op een SOA (meerdere seksuele contacten, vrijen zonder condoom....). Diagnose De arts zal nagaan of er andere redenen zijn voor de klachten: dermatologische oorzaken (psoriasis, eczema, irritatie, ...) latexallergie met condoomovergevoeligheid, lokale seksueel overdraagbare aandoeningen, zoals Herpes simplex of condylomata accuminata, schaamluizen, mollusca contagiosa mechanische of chemische prikkeling door vreemde lichamen (een vergeten tampon, een afgeschoven condoom, zepen, sprays en coïtus) psychische, relationele of seksuele problemen. Daarnaast zal de arts een aantal onderzoeken (meting van de zuurtegraad van de vagina, microscopisch onderzoek van de afscheiding, geurtest…) uitvoeren om de preciese oorzaak op te sporen. Behandeling Behandeling van Candida-vaginitis Behandeling is enkel aangewezen bij klachten. Het kan gaan om een lokaal imidazolederivaat (ovules, crème, vaginale tabletten) of een orale triazolebehandeling. Meestal volstaat een eenmalige behandeling. Bij herhaalde infecties (vier of meer keer per jaar) zal een langdurige behandeling (tien tot veertien dagen) nodig zijn. Eventueel zal zelfs een preventieve behandeling worden toegepast gedurende zes maanden. Herhaalde candida-infecties zijn moeilijk te behandelen. Behandeling van de seksuele partner is enkel nodig als deze klachten heeft. Lokale antimycotica kunnen eventueel het rubber van condooms en pessaria aantasten. Candida vaginitis in de zwangerschap wordt enkel behandeld als er klachten zijn. Lokale imidazolederivaten, bij voorkeur miconazole (Gyno-Dactarin®), kunnen worden gebruikt tijdens de zwangerschap, meestal gedurende één week. Behandeling van bacteriële vaginose Stoppen met intiem zeep- en spraygebruik en het gebruik van tampons. Behandeling van de seksuele partner wordt niet aangeraden Als behandeling wordt aanbevolen metronidazole (Flagyl®) oraal of intravaginaal gedurende 7 dagen. Behandeling is bij niet-zwangere vrouwen enkel aangewezen bij klachten. Bacteriële vaginose komt frequent (20%) voor bij zwangere vrouwen en verloopt vaak asymptomatisch. Systematische screening en behandeling van bacteriële vaginose bij alle zwangere vrouwen wordt niet aanbevolen. Er zijn echter aanwijzingen dat bij zwangere vrouwen met een hoog risico op vroeggeboorte, behandeling van bacteriële vaginose dit risico kan verminderen. Het effect van bacteriële vaginose op vroeggeboorte is blijkbaar het grootst in het begin van de zwangerschap. Screening en behandeling zijn het meest doeltreffend als ze in het begin van de zwangerschap gebeuren. Uit voorzichtigheid wordt toch aangeraden de screening en de behandeling uit te voeren in het begin van het tweede trimester. Overleg hierover met uw huisarts/gynaecoloog. Er zijn aanwijzingen dat vrouwen met bacteriële vaginose die een eerstetrimesterabortus dienen te ondergaan, in aanmerking komen voor behandeling met metronidazole gedurende 10 dagen (zowel bij symptomatische als asymptomatische patiënten). Behandeling van Trichomonas vaginitis Zowel de vrouw als haar partner(s) worden behandeld De voorkeursbehandeling bestaat uit eenmalig metronidazole (Flagyl®) oraal Trichomonas vaginalis-infectie tijdens de zwangerschap kan oorzaak zijn van een laag geboortegewicht en vroeggeboorte. De kans op vroeggeboorte neemt toe wanneer naast Trichomonas ook bacteriële vaginose aanwezig is. Er bestaat geen zekerheid dat de behandeling van Trichomonas tijdens de zwangerschap de uitkomst gunstig beïnvloedt. Screening en behandeling van asymptomatische zwangere vrouwen wordt daarom niet aanbevolen. Vulvovaginitis bij het kind (0 jaar tot begin maandstonden) Ontstekingen van de vulva en vagina komen vaak voor bij kinderen (geschat op vijf per duizend per jaar). Een aantal factoren (anatomisch, hormonaal, hygiënisch) maken de vulva en vagina van jonge meisjes gevoelig voor ontsteking. De uitwendige genitale streek van prepuberale meisjes is erg vatbaar voor mogelijke infecties. De grote schaamlippen zijn nog niet uitgegroeid en de kleine hebben de neiging om permanent open te staan, vooral wanneer het kind hurkt. Daarbij komt nog dat het vulvair slijmvlies dun en de vaginale zuurtegraad neutraal is. Daardoor is de kans op besmetting en ontsteking vanuit de directe omgeving (urine, perineum, aars) groter dan bij volwassen vrouwen. Oorzaken een aspecifieke ontsteking door diverse bacteriën die van nature voorkomen in de darmen specifieke bacteriële infecties door streptokokken van groep A, Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus, Shigella, E. coli, … SOA (Chlamydia trachomatis, Trichomonas vaginalis, Neisseria gonorrhoeae, Herpes simplex), waarbij seksueel misbruik moet worden nagegaan candida is zeldzaam bij kinderen chemische, allergische en mechanische irritatie kan worden veroorzaakt door het gebruik van allerlei zepen, wasmiddelen, gekleurd of geparfumeerd toiletpapier, nylon ondergoed en aanspannende kleding; vreemde voorwerpen, aarsmaden dermatologische aandoeningen, aangeboren misvormingen zeldzame tumoren Behandeling Bij een eerste episode met milde klachten: geen specifieke behandeling noodzakelijk. Wel hygiënische maatregelen: - dagelijks lokale douche of zitbad zonder zeep, - perineum reinigen van voor naar achter na stoelgang, - irriterende producten vermijden (gekleurd toiletpapier, schuimbaden,...), - katoenen ondergoed, niet-aanspannende kleding, - vermijden dat het kind te sterk gehurkt urineert. Bij ernstige of aanhoudende klachten, bij vermoeden van een specifieke infectie of SOA: de behandeling is afhankelijk van de specifieke aandoening. Bij vermoeden van seksueel misbruik is het belangrijk dat de noodzakelijke stappen worden ondernomen. |
Aroma tegen deze ziekte of klacht :
| HOME | Nederlands | Latijn | Eigenschappen | Kwalen | Recepten | Links | Bronnen |