HOME Nederlands Latijn Eigenschappen Kwalen Recepten Links Bronnen

Corpulentie

Beschrijving :

Zwaarlijvigheid

In Cochinchina stipuleerden reglementen in de 12e eeuw dat de soldaten van de koninklijke garde, die overigens "schitterende mannen" werden genoemd, elke dag een flinke hoeveelheid suiker moesten innemen om hun buikje in ere te houden. Misschien dateert de neiging om suiker aan te wijzen als de voornaamste oorzaak van corpulentie van die periode. In elk geval zegt het woordenboek Larousse dat zwaarlijvigheid niets anders is dan overmatige corpulentie. Suiker associëren met zwaarlijvigheid is dan maar een kleine stap meer. Volgens de grootste experts in deze materie is het hoe dan ook een verkeerde stap.

Het probleem van de zwaarlijvigheid is complex.
De term "obesitas" of "zwaarlijvigheid" wijst in essentie op een teveel aan gewicht door een buitensporige opeenhoping van vetten in het organisme. We zullen zien hoe moeilijk het is om dat te evalueren. Naar schatting weegt 25% van de Belgen teveel en lijdt 10 % aan echte zwaarlijvigheid met kans op een hele reeks complicaties, zoals diabetes, cardiovasculaire ziektes, reuma en andere.
Waar ligt nu eigenlijk de grens tussen een simpel overgewicht en zwaarlijvigheid, m.a.w. tussen een normaal en een pathologisch geval ? Eigenlijk kan je geen duidelijke lijn trekken. Temeer omdat de ene persoon, die objectief gezien
duidelijk teveel weegt, zich toch goed in zijn vel kan voelen, terwijl een andere dan weer problemen maakt over enkele vetplooitjes. Zwaarlijvigheid heeft meerdere oorzaken. Er treedt een verhoging van de vetmassa op wanneer het aantal ingenomen calorieën hoger is dan het aantal verbruikte calorieën. De overtollige calorieën worden dan opgeslagen in de vorm van vetten. We weten dat het energieverbruik afhangt van verschillende factoren, waaronder het basismetabolisme en uiteraard ook de inname van energetische voedingselementen. Vooral dan die elementen die de meeste calorieën bevatten, zoals lipiden, spelen een rol. Maar het energieverbruik hangt ook af van de intensiteit en de duur van de fysieke activiteit. Te vaak wordt vergeten dat zwaarlijvigen die vooral een zittend leven leiden samen met een eventueel dieet ook een verhoogde fysieke activiteit moeten voorgeschreven worden. Meer nog dan een overdaad aan suiker (4 kcal of 17kJ/g) kan een overmatige consumptie van lipiden (9 kcal of 37 kJ/g) leiden tot een belangrijk overgewicht.

Gewoon wat overgewicht of echte zwaarlijvigheid ?
Wanneer mogen we spreken van overgewicht en wanneer van zwaarlijvigheid? Om op deze vraag te antwoorden
maken de experts gebruik van de zogenaamde "index van de lichaamsmassa", die de relatie tussen gewicht en grootte
aangeeft. Andere namen ervoor zijn de Quetelet-index, Body Mass Index of gewoon BMI.
De BMI wordt berekend door het gewicht in kilo's te delen door het kwadraat van de grootte in meters : BMI =G/H2. Weegt u bvb. 75 kg en meet u 1,8 m, dan is uw BMI 23,15.
Deze vergelijking houdt tegelijk rekening met gewichtstoename en groei. Voor een volwassene in de eïndustrialiseerde landen wordt een BMI tussen 20 en 25 als normaal beschouwd. Dat is ook de norm die de W.G.O. Wereldgezondheidsorganisatie) hanteert. Tussen 25 en 30 kan je spreken van een overgewicht, boven de 30 van een
echte zwaarlijvigheid. Deze criteria zijn echter helemaal niet bindend, zeker niet voor professionele atleten, van wie de lichaamsstoffen minder rijk zijn aan vetten. Recente Duitse studies trekken ze zelfs in twijfel.

Aroma tegen deze ziekte of klacht :

HOME Nederlands Latijn Eigenschappen Kwalen Recepten Links Bronnen