Na 22 jaar, afscheid van hoofdman Jan Oostvogels. 1985-2007

Meer dan 200 jaar lang – sinds 1688 - was de Sint-Sebastiaansgilde de enige vereniging in Vlimmeren. Een historiek van deze vereniging werd beschreven door Florent Bosch in het 7^e jaarboek van heemkundige Kring De Vlierbes ( 1985 p. 86 – 125). Het is een boeiende weergave van het Vlimmerse dorpsleven door de eeuwen heen, waar de gilde verstrooiing bracht bij de komst van de bisschop, of bij het bezoek van graaf De Pester, toen hij de Vlimmerse kerktoren liet bouwen in 1770. ‘Schieten en gieten’ zei men wel eens van de gildenleden, maar wat wil je als er maar één vereniging is in dit kleine dorp.

In de 20^e eeuw kreeg de gilde het moeilijk om te overleven. In 1907 ontstond de schutters-vereniging ‘Moed en Volharding’, wellicht uit de toenmalige Sint-Sebastiaansgilde. In het oude gildenboek vinden wij de laatste inschrijvingen in 1938. Toch staat de gilde nog vermeld op het programma van de stoet van pastoor J. Derboven (1950), en de stoet van de 100-jarige Carolina Vosters (1958). De gilde was slapende, en ontwaakte terug in 1985.

 Onder impuls van Jan Oostvogels herrees de gilde in het Vlimmerse verenigingsleven. Als voorzitter van de Heemkundige Kring De vlierbes, en als medestichter van Heemkundig Museum Tempelhof, werd eindelijk ook het Vlimmers erfgoed opgegraven. Het werden 22 zeer succesvolle jaren voor Vlimmeren. Tal van overwinningen bij de boogschutters, en tientallen dansoptredens tot zelfs in Bokrijk brachten Vlimmeren aan de top van het gildenwezen. Vijf jaar was Jan Oostvogels Wethouder in de Hoge Gildenraad der Kempen, deels als penningmeester, deels als houder van het 16^e Landjuweel. Niet zonder reden kwam er in Vlimmeren een gildenwijk, met straatnamen als Gildestraat, Boogstraat, Vendelierstraat, Tamboerstraat, Schuttersstraat, Knaapstraat en Landjuweel. Mede door het advies van de hoofdman Jan Oostvogels blijven deze straatnamen in Vlimmeren herinneren aan de oudste vereniging van het dorp: de Sint-Sebastiaansgilde. Tussen 1985 en 2007 werd het gildenpatrimonium verrijkt en uitgebreid met twee vlaggen, een beeld, een blazoen, een trommel en een zilveren keizersbreuk, stuk voor stuk kunstwerken die eerste prijzen wegkaapten tijdens de keuringsdagen. Zij maken deel uit van Vlimmers erfgoed dat moet bewaard blijven, als getuige van het rijke gildenleven ook in het kleine Vlimmeren.

Is het toeval dat de 16^de hoofdman van de gilde ook het 16^de Landjuweel heeft gewonnen? Neen, stuk voor stuk schreven ook onderstaande hoofdmannen een stukje geschiedenis in Vlimmeren, als deel van een dorpsgemeenschap, met veel verantwoordelijkheidszin. Een nieuwe hoofdman zal deze traditie verder zetten, want gildenleven is erfgoed dat ook na 320 jaar niet mag verloren gaan.

Hoofdmannen sinds de stichting in 1688:

1688 – 1714 Jan Buyens
1714 – 1719 Henricus Van Hemeldonk
1723 – 1738 Willem Kiebooms
1742 – 1747 Jacobus Lambrechts
1748 – 1766 Joannes Broeckx
1767 – 1774 Jacobus De Roover
1774 – 1785 Engelbert Van Peel
1785 – 1798 Cornelius Broeckx
1801 – 1838 Adriaan Eelen(s)
1839 – 1864 Joannes Baptista Van Roey
1864 – 1884 Joannes Baptista De Roover
1884 – 1892 Joannes Verheyen
1892 - 1897 Ludovicus Verheyen
1898 – 1929 Jan Baptist Vosters
1929 – 1954 Jacobus Cornelissen
1985 – 2007 Jan Oostvogels

Leo Struyven, nieuwe hoofdman van Sint-Sebastiaansgilde Vlimmeren.

Op 20 januari 2008, tijdens het patroonsfeest van Sint-Sebastiaan, werd Beersenaar Leo Struyven  tot nieuwe hoofdman verkozen van de Koninklijke Sint-Sebastiaansgilde van Vlimmeren. Sinds 1688 is hij de 17^e hoofdman van deze handbooggilde.

In 1997 werd hij samen met echtgenote José Thielemans folkloristisch traditioneel  ingekozen met erwten en bonen. In 2003 werd hij gekozen tot eerste deken, waardoor een jaar later de Vlimmerse leden zijn patatten kwamen uit doen aan de Houtseweg. Sinds 2005 was Leo penningmeester van de gilde. Ook echtgenote José Thielemans liet zich in Vlimmeren niet onbetuigd, want ze was reeds koningin van 1998 tot 2000, en van 2004 tot 2007. Hiervoor presteerde zij het om een losgelaten  haan met de kop te vatten, iets waar de Vlimmerse gildenzusters niet zo scheutig op waren.  

Als voormalig penningmeester van vzw Heemkundig museum Tempelhof, heeft Leo Struyven thans de verantwoordelijkheid over het rijke  Vlimmerse gildenerfgoed. Wij wensen hem dan ook alle succes toe  met deze verkiezing.

Door zijn verkiezing is Leo Struyven opvolger van erehoofdman Jan Oostvogels, die van 1985 tot 2007 gedurende 22 jaar  aan het hoofd stond van de Vlimmerse gilde. Als erevoorzitter van Heemkundige  Kring De Vlierbes (1980 – 1995), en ondervoorzitter van heemkundig museum Tempelhof  was Jan Oostvogels uitermate begaan met het Vlimmerse erfgoed. Door zijn inbreng werd het  rijke gildenpatrimonium uitgebreid met een beeld, een blazoen, twee vlaggen, een trommel, en een keizersbreuk. Een trommel uit het leger van Napoleon werd gerestaureerd, en de koningsbreuk (1688) werd op een kazuifel gerenoveerd. Het zijn stuk voor stuk kunstwerken met een rijk historisch erfgoedgehalte.  Een nieuwe verkaveling  in Vlimmeren werd na advies van Jan Oostvogels dan ook met zeven straatnamen  genoemd naar termen uit het gildenwezen. In 2005 beleefde de Vlimmerse gilde haar hoogtepunt, met de prestigieuze overwinning van het Landjuweel van 71 gilden in de Prov. Antwerpen. Jan Oostvogels was gedurende vijf jaar wethouder in de Hoge Gildenraad der Kempen, deels als penningmeester, deels als winnaar van het Landjuweel.

Op bijgaande foto poseert Leo Struyven met de sluier van hoofdman, Jan Oostvogels met de sluier van wethouder, en de versierselen van de orde van de papegaai.

Het kan dan ook geen toeval zijn dat beiden als bestuursleden van de  heemkundige kring van Beerse-Vlimmeren  hun verantwoordelijkheid opnemen voor het behoud van historisch erfgoed.