Memisa info 

Op reis met de boboto - boot

Laden van de boot

Dek van de boot

Boboto poster

Laden van mais

Mais

Schipper van de boot

Links

Welkom bij Missiebond Lendelede

Onze missieprojecten

Nog meer

Aankomst in Mogalo op zondag 12 augustus 2001

In de annalen van Memisa zal het initiatief van de boboto-boot anno 2001 als een mijlpaal geboekstaafd blijven en terecht!

Op 31 juli vertrok hij vanuit de haven van Kinshasa richting Evenaarsprovincie met 636 ton hulpgoederen aan boord.Het was een eerste transport dat over de frontlinie voer sinds het uitbreken van de oorlog drie jaar geleden.In Mogalo(Evenaarsprovincie)werd het ruim geladen met 900 ton maïs,soja en aardnoten,bestemd voor de kansarmste groepen van Kinshasa.De boot was in de hoofdstad terug op 31 augustus.We laten je meegenieten van een geslaagd vredesavontuur en je nogmaals van harte bedanken voor je steun.

Congo is verdeeld, maar misschien is er toch vrede in zicht. De oorlog in onze voormalige kolonie heeft het land gescheurd, de economie kapot en het normale transport van goederen onmogelijk gemaakt. Kortom, het zwaarst getroffen is de gewone bevolking. Reginald Moreels, bijzonder gezant van ons land voor Centraal-Afrika, heeft samen met Marti Waals, directeur van de katholieke hulporganisatie Memisa, een uniek plan: een Vredesboot die onder de vlag van de Verenigde Naties goederen brengt naar de Evenaarprovincie en van daaruit hoofdstad Kinshasa bevoorraadt. Kerk en Leven wil helpen. Steun het unieke project!
De Congostroom was altijd de slagader van het economische leven van een groot deel van Congo. Vandaag is niet langer transport op de Congo mogelijk. De oorlog heeft het land immers in stukken gereten. De grenslijn tussen Kabila- en Bembagebied dwarst de stroom.
Daardoor is de Evenaarprovincie afgesloten van noodzakelijke goederen die normaliter vanuit Kinshasa over de stroom aangebracht worden. Omgekeerd is daardoor ook de miljoenenbevolking van Kinshasa afgesneden van de bevoorrading van landbouwproducten die traditioneel vanuit deze Evenaarprovincie komen.
De bevolking van de Congolese hoofdstad lijdt honger. Een derde van de inwoners van Kinshasa kan zich niet eens één maaltijd per dag veroorloven. De volkswijken van de stad zijn getekend door grauwe armoede en schrijnende miserie.
En doordat de boeren van de Evenaarprovincie hun producten niet meer aan Kinshasa kunnen verkopen, zijn ze zonder inkomsten gevallen. Zij hebben geen geld meer voor kleren en medische verzorging. En het schoolgeld van hun kinderen kunnen ze ook niet meer betalen.
De voorbije maanden bezochten Reginald Moreels en Marti Waals Congo. Ze voerden gesprekken met de Congolese regering in Kinshasa, de RCD-rebellen in het oostelijke Goma en FLC-leider Bemba in het noordelijke Gemena.
President Joseph Kabila wil vrede en Jean-Pierre Bemba lijkt ook bereid stappen te zetten. Moeizamer lijkt er beweging te komen in het RCD-gebied dat door Rwanda wordt gecontroleerd. Ook al kan de Rwandese sterke man Paul Kagame geen blijvende hegemonie vestigen in Kivugebied, hij zal niet gauw plooien.
Rwanda leeft immers van grondstoffen in het oosten van Congo. Vooral het daar opgedolven, peperdure coltan, een mineraal dat in de hightech wordt gebruikt, vormt een lucratieve (illegale) handel.
Marti Waals vertelde ons dat hij helikopters zag af en aan vliegen om het coltan van de Congolese mijnen - waar naar wordt verteld Rwandese gevangenen als slaven het mineraal zouden opdelven - naar Rwanda te brengen. In Rwanda zit geen coltan in de bodem, maar vandaag is het kleine Centraal-Afrikaanse land wel een van de grootste leveranciers ter wereld geworden.
Intussen lijdt de bevolking, ook in het Evenaarsgebied dat door het FLC van Jean-Pierre Bemba (met steun van Uganda) wordt gecontroleerd. Reginald Moreels en Marti Waals zagen er de ellende. In een schooltje in Gemene zagen ze hoe de kinderen op de grond moeten zitten. Er zijn geen schoolbanken. Schrijven kunnen ze ook al niet, want krijt, pennen, schriften en boeken zijn er niet. De armoede is er zo groot, dat gezinnen zelfs geen behoorlijke kleren meer hebben voor alle gezinsleden. Wanneer ze opgeroepen worden voor de controle op de slaapziekte, sturen ze hun leden om beurt. Ze hebben geen kleren genoeg om samen op straat te verschijnen.
Het enige wat deze schrijnende toestand kan verhelpen, is een open Congostroom. Vandaar het initiatief van Reginald Moreels en Marti Waals voor een Vredesboot die onder de vlag van de Verenigde Naties levensnoodzakelijke goederen zou brengen en halen. Ze gingen het idee aankaarten bij president Kabila en rebellenleider Bemba. Beiden zegden hun volledige steun toe.
Aan de verantwoordelijke van de VNtroepen in Congo, Kamel Morjane, vroeg Moreels de nodige bescherming. Hij ging de zaak ook bepleiten op het hoofdkwartier van de VN in New York, waar hij secretaris-generaal Kofi Annan vroeg het mandaat van de VNwaarnemers in Congo (MONUC) uit te breiden tot de bescherming van humanitaire acties. Het werd positief onthaald. Ook de ambassades van verschillende landen in Kinshasa zijn bij de zaak betrokken.
Begin juli zal de Vredesboot, of Boboto-boot in het Lingala, aan de Beach in Kinshasa de Congo opvaren, richting Evenaarprovincie, met aan boord vijfhonderd ton levensmiddelen, school- en landbouwgerief en medisch materieel en medicijnen.
Voor de lading van het schip zorgt de Belgische hulporganisatie Memisa. Voor de ontvangst van de hulpgoederen in de Evenaarprovincie zorgt de ngo CDI-Bwamanda (Centre de Développement Intégral) met afgevaardigde beheerder de Belgische pater Van Baelen.
De verdeling onder de bevolking wordt georganiseerd via de kanalen van de bisdommen Molegbe, Budjala en Lisala en de verschillende Belgische missionarissen, onder andere de Scheutisten en de zusters van Sint-Niklaas.
Hetzelfde CDI-Bwamanda zorgt dan voor de lading van de terugreis naar Kinshasa. Het ruim van het schip wordt er gevuld met vijfhonderd ton rijst en maïs die door de plaatselijke boeren worden gekweekt maar wegens de sluiting van de stroom opgeslagen bleven in de schuren. In Kinshasa zal dat basisvoedsel door de parochies en de dispensaria worden verdeeld onder de armsten in de volkswijken.

Moreels en Waals zagen tonnen voedsel langs de Congostroom opgestapeld liggen. Door de oorlog kunnen ze niet worden vervoerd, terwijl in Kinshasa hongersnood heerst. Een politiek akkoord tussen de oorlogvoerende partijen brengt begin juli dit transport opnieuw op gang.
Op die manier willen Reginald Moreels en Marti Waals de Evenaarprovincie ontsluiten en een eerste stap zetten van bevoorrading van Kinshasa. In de Evenaarprovincie leven twee miljoen mensen, in Kinshasa een veelvoud daarvan. Maar de bedoeling gaat verder. Memisa wil hiermee de economie een nieuwe impuls geven.
Het gebrek aan koopkracht en de teloorgang van het monetaire circuit - de Belg Fons Verplaetse werd niet voor niets gevraagd om de Centrale Bank van Congo uit de miserie te halen - laat op dit moment geen normale handel toe. Daarom zal in een eerste fase worden gewerkt op basis van ruilhandel: zout en medicijnen voor Bwamanda worden geruild voor rijst en maïs voor Kinshasa.