Wat is haptonomie?

 

Haptonomie houdt zich bezig met de ontwikkeling van het gevoelsleven en in ruimere zin met de gevoelsmatige wisselwerking tussen mensen. De aanraking speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van leven en is een direkte wijze om datgene wat voelbaar is, voelbaar te maken. Aanraken is de meest directe vorm van communicatie. De aanraking kan veel duidelijk maken over jezelf of de ander, ook wanneer woorden te kort schieten of alles al gezegd is.


Haptonomie kent verschillende toepassingsgebieden, zoals:
- Haptotherapie
- Pre- en Postnatale begeleiding
- Sportbegeleiding
- Kinesionomie (beweging)

Bij de therapeutische invulling van haptonomie speelt vooral de positieve werking van aangeraakt worden een belangrijke rol.

De betekenis van aanraken
De mens raakt van nature aan. Een moeder wiegt en streelt haar kind als het huilt. Je slaat je arm om een dierbare heen wanneer hij of zij verdriet heeft. Als je blij bent de ander te zien, dan raak je aan door een handdruk, een kus of een omhelzing. Aanraken is niet alleen heel natuurlijk, het is ook heel belangrijk. Wanneer een kind te weinig wordt aangeraakt, kan dat leiden tot een verstoring van de normale ontwikkeling. Het leven wordt als het ware te weinig geactiveerd.

Aanraken is voeding voor levenskracht
Naast eten en drinken heeft het kind ook de aanraking nodig. Door de aanraking voelt het kind zichzelf en krijgt het een plaats in zijn leefomgeving. Aanraking en gevoel hebben een nauwe relatie met elkaar. De aanraking doet een appèl op de emotionaliteit: men kan zich erdoor bewogen of geraakt voelen. Aanraken dient als voeding om zelf (weer) in beweging en ontwikkeling te komen. Hoe het leven zich naar buiten toe manifesteert wordt mede bepaald door herkomst, plaats en omgevingsfactoren. De aanraking als basis voor ontwikkeling heeft voor een volwassene dezelfde betekenis als voor een kind.

Aanraken is communiceren
Aanraken is in onze samenleving nog vaak een cultureel taboe. We worden als voelers geboren en tot denkers gemaakt, omdat in onze maatschappij de nadruk nog te veel ligt op het versterken van de individualiteit en de prestatie. Hierdoor raakt de communicatie tussen mensen steeds meer op een bepaald doel of effect gericht. Anderen deelgenoot maken van je gevoelens zonder dat er aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan, komt steeds minder voor en emotionele armoede is hiervan het gevolg. Die emotionele armoede kan zich manifesteren in tal van klachten en relationele problemen.

 

Haptotherapie

Haptotherapie neemt een eigen plaats in binnen de gezondheidszorg: ze houdt zich bezig met de Zelfontwikkeling van de mens. In deze vorm van hulpverlening wordt een appèl op de beleving van de klacht (de pijn, onmacht, etc.) gedaan, zodat ze tevens een aanvulling kan zijn daar waar zuiver lichaamsgerichte therapie niet helpt. Hierdoor kan de cliënt ontdekken welke plaats de lichamelijke klacht in zijn leven inneemt en welke emotionele problemen er aan de klacht ten grondslag liggen. Zoals al eerder aangegeven werd kan dit tot een andere omgang met jezelf en anderen leiden. Haptotherapie is bovendien een unieke wijze om tot emotionele beleving en verwerking te komen van psychische problematiek. Haptotherapie kan ook in samenwerking met psychotherapie toegepast worden.

Indicaties

  1. Gestagneerde ontwikkeling. Het gevoel hebben niet op je plek te zijn of niet lekker in je lijf te zitten. Onvrede met de bestaande situatie of niet weten wat je wilt en wat je voelt of bezielt.
  2. Problemen die verband houden met de overgang van de ene naar de volgende levensfase. Bijvoorbeeld van kindertijd naar puberteit, van puberteit naar volwassenheid of van volwassenheid naar middelbare leeftijd.
  3. Tijdelijk overbelast zijn. Stress, overspannenheid.
  4. Acceptatieproblemen. Ten aanzien van verlies, ziekte of handicaps.
  5. Lichamelijke klachten met een mogelijke psychosomatische oorzaak. Wanneer je ziek bent of iets mankeert wil je daar over het algemeen zo snel mogelijk van af. Ziekte kan echter ook een signaal zijn om wat aan jezelf te doen. Zo kan een klacht je een mogelijkheid tot groei geven. Acceptatie van de klacht of ziekte gaat aan de mogelijke groei vooraf. Wanneer er bijvoorbeeld geen evenwicht bestaat tussen je gevoel en je verstand, tussen dat wat je moet/wilt en kunt, kunnen klachten ontstaan van lichamelijke en/of psychische aard, zoals:
    Spierverkrampingen van onder andere nek en/of rug; buikklachten, maagklachten, te hoge bloeddruk, hyperventilatie en andere nerveuze klachten; angst, onrust, slaapstoornissen.De specifieke wijze waarop we lichamelijk op conflictsituaties reageren is voor ieder mens uniek.

bron: http://www.hetnet.nl/asp/hetnetlink.asp?l=12721&u=http%3a%2f%2fwww%2eterkeurs%2enl%2f&r=1641