antibiotica

Reeds 9 maand volg ik de discussies over antibiotica (AB. Velen aarzelen om er aan te beginnen en dit was ook bij ons het geval toen mijn echtgenote positief bleek te zijn op op mycoplasma hominis (test bij RED Labs). We vroegen onze behandelende arts in oktober voorzichtig zijn idee over een AB-kuur. Waaaw, verkeerde vraag. want alhoewel hij vriendelijk bleef, voelde je meteen dat je in dat geval maar beter een andere arts kan opzoeken.
Zijn argument was simpel maar erg overtuigend, blijkbaar weet hij van 2
dodelijke gevallen, te wijten aan een lange AB-kuur. Deze CVS-patiënten (geen van hem) hun afweersysteem was dermate verzwakt dat ze beiden aan onschuldige zaken GESTORVEN zijn (een ervan aan een bronchitis). Ook andere
CVS-specialisten die we hoorden, hebben zeer zware bedenkingen bij een
langdurige AB-kuur en raden dit enkel aan als de toestand dermate acuut is dat er onmiddellijk moet ingegrepen worden. Ook uit de verhalen blijkt ook duidelijk dat AB wel helpen maar dat ze geen definitieve oplossing brengen. Je stopt er mee en enige tijd erna zit je weer evenver.
Sorry, maar dan vraag ik mij af waarom nog steeds zoveel over AB
gesproken wordt. Het moet toch stilaan duidelijk worden dat DE DEFINTIEVE
OPLOSSING ERGENS ANDERS LIGT.
Kan je die rot virussen niet op een andere manier bestrijden ????

Ik heb juist een lange AB-kuur achter de rug en ben inderdaad hervallen.Kutapressine zou mij kunnen helpen, maar dat is alleen in Amerika te verkrijgen. Waar kan je dit verkrijgen? De AB is wel het enige dat me voorlopig op de been houdt! Als je moet kiezen tussen twee slechte dingen, kies je dan niet het minst slechte? Ik heb verschillende dokters moeten aflopen en uiteindelijk, na een grote crash zelf mijn dokter met de neus op de feiten gedrukt door literatuur te geven. Na alternatieve behandelingen bij verschillende homeopaten, vond ik er toch eentje die de ernst min of meer inzag en meteen aan de slag ging.Hij ging met mij aan de slag met onder andere middelen die het immuunsysteem weer op punt stelden. Dit ging een tijdje goed; na zes maanden functioneerde ik weer zo'n 80%; na een klein jaar voelde ik me weer achteruitbollen en hij wist me niet te vertellen waaraan dat lag. Om duidelijk te maken hoe goed ik was; ik kon eerst nog maar heel weinig en in enkele maanden tijd zwom ik de duizend meter in zo'n twintig minuten.... tot ik aan mezelf merkte dat ik telkens drie dagen begon nodig te hebben om te recuperen en ik ging twee keer per week zwemmen.De homeopaat kon er geen uitleg aan geven, tenzij stress.Uiteindelijk ben ik , na heel lang aarzelen, ik wou die diagnose immers niet echt, bij DML gekomen en die heeft meteen over AB gesproken ; ik kon niets meer toen. Mijn toen achtjarig dochtertje moest mij 's morgens helpen bij het aankleden; ik raakte soms niet eens vijf meter stappend naar het toilet; zelfs kruipen ging niet...., geen tv kijken , geen radio, geen licht, en noem maar op. en toch moest ik alleen voor mijn twee dochters zorgen en moesten die in school raken en eten.... Op die momenten is de keuze snel gemaakt. Of ik kon het helemaal opgeven of ik vocht met de middelen die ik nog kreeg. AB dus. Ik ben nog steeds erg slecht, maar heb intussen beter leren omgaan met mijn beetje energie... lukt niet altijd... er moet nog steeds eten in huis komen en kinderen naar school enz. Momenteel zit ik er helemaal door en zou er liefst de brui aan geven maar ik besef intussen goed genoeg dat ook deze periode weer overgaat. -----------
Heb AB kuur van 14 maanden gevolgd. Infecties chlamydia en myco zijn weg,helaas CVS niet. Heb onlangs zware opstoot gehad en ben opgelapt gedurende 14
daagse ziekenhuisreis. Nu wat beter.
Wat wel opviel is dat bij de bloedafnames o.a. bleek dat ik een hoog aantal
witte bloedcellen had, blijkbaar zit er ergens nog iets te broeden.

-----------------

Ik denk dat je het resultaat op lange termijn moet bekijken. Ook de reacties op de kuren zijn van persoon tot persoon héél verschillend. Blijkbaar zouden mensen met een mycoplasma infectie slecht reageren op
Zitromax, maar of dit klopt weet ik niet.
Verder wil ik er graag op wijzen dat AB op lange termijn toch
wel risico's kan inhouden. Zo ken ik al 2 mensen die na maande
AB een Herxheimer-reactie kregen. Ik heb nagevraagd bij mijn
internist, en die gaf toe dat dit kon gebeuren, zij het eerder
zelden, en vooral bij bv syfilis en aanverwante ziekten. In ieder
geval drukte hij mij er op in dat geval zo snel mogelijk naar
spoedgevallen te gaan.

Mijn persoonlijke ervaring is dat, als je zelf voelt dat de AB die
je neemt fout zit, volg dan je gevoel, beter dan het je naderhand
te berouwen. En met fout zitten bedoel ik niet zozeer een
toename van symptomen, doch een fout reageren van je
lichaam met bijkomende pijnen of symptomen. een arts kan dan
het soort AB aanpassen indien nodig.

De AB kuur die ik nu volg
---------------------------------
Cyclus 1&4 6 weken Biclar 250 mg 2/dag
Vit C 1 gr/dag verdeeld o=
ver de dag
Lacteol 2 à 4 per dag
Aspirine Junior 100 mg
1smorgends

Cyclus 2&5 6 weken Doxilets 200mg 1/dag
Vit C 1 gr/dag verdeeld o=
ver de dag
Lacteol 2 à 4 per dag
Aspirine Junior 100 mg
1smorgends

Cyclus 2&5 6 weken Ciproxine 500mg 2/dag
Vit C 1 gr/dag verdeeld o=
ver de dag
Lacteol 2 à 4 per dag
Aspirine Junior 100 mg
1smorgends

Ik heb eveneens een lange kuur achter de rug; een combinatie van twee AB-soorten. Ik heb er noch tijdens het nemen ervan, noch achteraf ook maar enig positief effect van gehad. Negatieve effecten bij de vleet: schimmelinfecties, darmproblemen, gewichtsproblemen,...... En vooral... als ik nu infecties doe moet ik steeds zwaardere AB nemen...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ook ik volg met tussenpozen regelmatig ab kuren en wil jullie toch wel laten weten dat deze methode tot nog toe de enigste behandeling is die bij mij heeft geholpen.Ik kom van ver daarmee bedoel ik dat ik heel erg ziek was en verzwakt toen ik hiermee begonnen ben maar ik ben eerlijk voor mezelf om toe te geven dat ik na de kuur een aantal weken toch beter ben en niet zo extreem vermoeid.Ik ben natuurlijk geen dokter en weet ook niet of het zo is maar mijn ervaring is dat je een aantal kuren moet hebben gehad vooraleer je verbetering voelt.Ook de patienten die ik in de kliniek steeds weer tegenkwam zijn er allemaal op vooruit gegaan.

We moeten ook niet vergeten dat de meeste van ons al een hele tijd met deze klachten loopt en voor we uiteindelijk de diagnose cvs te horen krijgen er al heel wat jaren voorbij zijn gegaan zonder dat er ook maar een dokter er iets aan gedaan heeft laat staan U gelooft.Dit was toch bij mij het geval ik liep ook al een hele tijd naar verschillende specialisten om uiteindelijk bij prof Demeirleir terecht te komen en was blij dat er nu iemand naar mij luisterde en mijn klachten serieux nam.We kunnen dan ook niet verwachten dat we 1 2 3 van onze ziekte verlost zijn.Ik heb er alle vertrouwen in dat ze ons geen medicatie geven die niet verantwoord zou zijn.En eerlijk gezegd heb ik van die andere methode (zware oefeningen en psychische begeleiding)ook niet veel positiefs gehoord.Ik wilde dit relaas enkel maar kwijt om andere patienten te laten weten dat er ook mensen zijn met goede resultaten van ab.

-------------------------------------------------------------------------------------------

Ik zal proberen om kort en bondig te zijn maar ik voel me toch een beetje verplicht om te reageren op de diverse stellingen i.v.m. antibiotica. Eerst en vooral zou ik willen zeggen dat Dr Elke Van Hoof een schot in de roos maakt want zij zegt zéér correcte dingen. Ik denk dat we allen reeds weten dat té veel artsen ons miskennen en gewoon NIET WILLEN WETEN wat CVS is. Spijtig genoeg zijn we allen té moe en daardoor té passief om die onrechtvaardigheden naar buiten te brengen. We zijn te verstrikt in een isolatie met enkel familie en vrienden en vinden geen weg om "het grote publiek" te kennen te geven dat wij gestigmatiseerd, geminacht , miskend worden.

Zelf heb ik 13 maanden een AB kuur gevolgd. In augustus heb ik deze, onder druk van mijn huisarts stopgezet.De reden : ANGST...omdat de husarts van stelling is dat ik omwille van de hoge dosissen AB wel eens in de problemen zou geraken mocht ik bv deze winter bronco-pneumoniale ziektetoestanden kennen. In augustus was angst de leidraad om te beslissen. Nu, 2 maand later heb ik echter terug een realistische kijk op die beslissing en...zijn stelling is absoluut niet wetenschappelijk gefundeerd. Niets laat toe te gaan stellen dat die ab kuur zulke nefaste gevolgen kan hebben. Niemand heeft blijkbaar nagegaan of "het sterfgeval aan bronchitis door overdosis AB" wel degelijk bestaat ! (of ben ik verkeerd ingelicht)

AB heeft me zeker niet slechter gemaakt ! Het zo gewenste mirakel is er niet gekomen maar tijdens de kuur heb ik zéér geleidelijk toch een hogere energiecapaciteit verkregen. Concreet bedoel ik ; In juli 2002 ben ik gestart met AB. Tot december 2002 ben ik op wonderbaarlijke manier blijven full-time werken als hotelmanager om dan op enkele uren tijd ineen te zakken. In januari 2003 was ik bijna bedlegerig en bestond mijn enige activiteit erin om een bad te nemen en een klein handje toe te steken bij het drogen van de vaat. Stapje per stapje bouwde ik terug op ! In augustus stond ik op om 10 uur en begon aan diverse taken zoals het VOLLEDIG poetsen van mijn huis, gras maaien,zelfs schilderen en behangen. Ik kon ook terug vergaderingen (hobby) bijwonen en zelfs actieve inbreng leveren, enz...Natuurlijk niet alles in 1 dag maar verspreidt over de ganse week maar toch ..van 10u tot 18u was ik actief bezig. Had ik 's avonds een vergadering voorzien dan nam ik een uurtje slaap in de namiddag Ik voelde me dus euforisch genoeg om mijn huisarts te volgen en de AB kuur stop te zetten. Ik nam zelfs contact met mijn werkgevern om halftijds te herbeginnen. Nu, in oktober betreur ik die stopzetting want mijn activiteitsgraad is minstens 70% gedaald !!! Persoonlijk wijt ik deze energiedaling aan het ontbreken van de antibiotica. In mijn omgeving tracht men me te overtuigen dat het de invloed van de herfst is. Het correcte antwoord is ????

Het is me hier niet te doen om ook maar iemand te overtuigen om AB te nemen maar wel om het feit dat elke medaille twee zijden heeft en van AB komt enkel de negatieve zijde naar voor. Deze getuigenis is dan ook enkel om de zaken (misschien) wat objectiever te bekijken. Zelf heb ik terug afspraak gemaakt teneinde de AB te hervatten. Wie wil weten hoe die nieuwe start verloopt mag me steeds contacteren.

----------------------------------------------------------------------------------------------

Positief blijven denken en er voor gaan !

lut.lauwens@pandora.be

------------------------------------------------------------------------------------------------

k ben Christine en sedert juni 2001 is bij mij CVS vastgesteld door prof.De Meirleir.

Tot op de dag van vandaag ben ik hem echt heel dankbaar .

Ik heb de AB-therapie stipt gevolgd en dit gedurende 14 maanden.

Als ik zie hoe ik er in begin van mijn ziekte aan toe was en wat ik nu al allemaal terug kan,ben ik écht tevreden over het resultaat .IK ben nog niet genezen,maar zie mezlef als herstellende,misschiens wel op weg om mijn draad binnen enige tijd terug op te nemen.

Uit ervaring weet ik ook dat CVS een multifactorieel syndroom is en dient het ook zo best aangepakt te worden,vind ik.

Maar uit eigen ervaring en vanuit mijn opleiding als verpleegkundige ben ik er wel echt van overtuigd dat een chronische infectie moet behandeld worden! Zoniet,dan werkt het immunitair systeem continu op volle toeren,waardoor je volledig uitgeput geraakt.

Als ik mezelf vergelijk met zovele andere contacten met CVS -patienten,dan vind ik dat ik er na verloop van tijd toch veel beter aan toe ben dan zij!!

Ik zeg niet dat de AB-therapie voor iedere CVS pat.heilzaam is,maar wél voor die personen,waar een infectieus agens wordt gevonden.

Ondanks alle tegenkantingen, waar het team van prof.De Meirleir mee moet afrekenen,blijf ik geloven in hun aanpak en ben ik er écht van overtuigd dat ze daar écht wel weten waar ze mee bezig zijn hoor!!

Vriendelijke groeten,

Christine

Ik vind de visie die hier aan bod komt zeer éénzijdig en verschrikkelijk ongenuanceerd. Speciaal voor jullie zal ik een aantal mensen aanspreken die een volledig ander beeld kunnen geven. Het is namelijk niet eerlijk slechts 1 kant te belichten. Denken sommigen onder jullie nu werkelijk dat we zouden verdergaan met onze aanpak indien we niets anders dan slechte resultaten hadden? Denken jullie werkelijk dat we zomaar, zonder degelijk onderbouwing, deze aanpak hebben ontwikkeld?

Wil U ook hier uw ervaring met antibiotica kwijt? Mail me dan gerust en ik plaats het hierbij. (uiteraard anoniem naar eigen wens)