counter for vBulletin

Home Thema's Gedichten Citaten Energiebeleving Agenda/Contact Links English

Waarom is het zo moeilijk om los te laten?

 

 

 

We houden halsstarrig vast aan de gekste dingen; relaties zonder liefde, tradities waarvan de betekenis verloren gegaan is, onderlinge vetes waarvan niemand nog weet hoe ze ontstaan zijn. Zelfs angst, verdriet, en pijn kunnen we niet lossen. Waarom? Wat hebben al deze dingen, en vele andere dingen die we als positiever ervaren, met elkaar gemeen?

Het is duidelijk dat we niet blij zijn met de gevolgen, maar ergens zit zelfs achter het meest negatieve gevoel, iets verborgen waar we aan hechten.

 

Dat “iets” is onze identiteit, ons ego, ons idee een zelfstandige entiteit te zijn, los van de wereld. Het geeft ons een houvast in de stroom van het leven. En we houden ons nog liever aan een brandende tak vast, dan dat we zonder houvast meegevoerd zouden worden, en zouden oplossen in de stroom.

Maar laat ons die identiteit eens nader onderzoeken. Waar komt ze vandaan? Wat is haar bron?

 

Van bij de geboorte, en zelfs daarvoor, krijgen we een hele reeks ervaringen te verwerken. De aard van die ervaringen hangt ondermeer af van de omgeving, de cultuur, het gezin waarin we opgroeien, de opvoeding die we krijgen, de mensen rondom ons…

Rond de leeftijd van drie jaar beginnen we onderscheid te maken tussen “ik” en “de wereld”. Hier ligt het ontstaan van het ego, de identiteit, ons “ikje”.Van dan af bouwen we onbewust uit al die indrukken een zelfbeeld op.

Naarmate we ouder worden voegen we dingen toe aan dit zelfbeeld, op basis van ervaringen, maar ook, en misschien zelfs vooral, door alles wat onze omgeving ons verteld. Wanneer we op school goede punten halen, krijgen we een etiket “verstandig” opgekleefd. Moeten we blijven dubbelen, dan krijgen we het etiket “dom”. Praten we méér dan de meeste mensen in onze omgeving, dan krijgen we het etiket “babbelaar”. Praten we net minder, dan noemt men dat misschien verlegen, enzovoort…

Op die manier bouwen we dus aan onze identiteit. Ook onze gewoonten, onze positie in de maatschappij, onze relaties, angsten, verlangens en zelfs pijn worden hierin opgenomen.

 

Alles welbeschouwd kunnen we dus zien dat onze identiteit of ons ego niet werkelijk onze essentie vertegenwoordigd, maar eerder een verzameling is van bijeengesprokkelde toevalligheden. Bovendien is die zogenaamde identiteit constant onderhevig aan veranderingen.

Maar omdat we ons zo sterk vereenzelvigen met dit beeld, voelt het een beetje als sterven wanneer dit beeld onderuit gehaald word. In feite kunnen we zeggen dat wanneer we al die verschillende aspecten inderdaad zouden loslaten, op dat moment ons ego, dit denkbeeld, zou sterven.

 

Wanneer bijvoorbeeld een relatie stukloopt, dan voelt dat als sterven, omdat we ons zodanig met die relatie vereenzelvigd hadden.

Maar het voelt evengoed als sterven als we het verdriet om de dood van een familielid moeten loslaten, omdat we ons ook met dat verdriet vereenzelvigen.

Hetzelfde geld wanneer we beseffen dat een diep verlangen (bijvoorbeeld het krijgen van kinderen) niet zal verwezenlijkt worden.

 

Om de dingen te kunnen loslaten moeten we eerst en vooral inzien dat deze dingen slechts een valse identiteit vertegenwoordigen, een denkbeeld. Onze essentie, ons ware Zelf, blijft onaangetast omdat die per definitie onveranderlijk, en dus onaantastbaar is. Alle etiketten die we onszelf opkleven kunnen ons uiteindelijk enkel pijn en lijden, teleurstelling en verdriet brengen, omdat ze geen blijvende waarheid vertegenwoordigen.

 

Maar zolang we bedolven zitten onder een berg van valse etiketten, zolang we geloven dat we werkelijk die verzameling toevalligheden zijn, kunnen we ons ware Zelf niet vinden.

Daarom is het nodig om al onze identificaties, alle denkbeelden die we niet kunnen loslaten, onder ogen te zien. En telkens moeten we ons afvragen of dat werkelijk is wie we zijn. Zodra we hier bewust aandacht aan schenken, zullen we vanzelf merken dat het slechts tijdelijke fenomenen zijn die niets met onze essentie te maken hebben.

Als we dat inzien laten we vanzelf los. Net zolang tot we ieder denkbeeld opgegeven hebben en we zo terugvallen in onze essentie, ons ware Zelf, het Zijn.


 

 

 

 Home Thema's Gedichten Citaten Energiebeleving Agenda/Contact Links English