Poperinge: Grauwzusters Franciscanessen van Roeselare (Zusters Penitenten)

Bruggestraat 14, 8970 Poperinge, tel. 057/33.32.87.

In 1413 werd te Poperinge door de adellijke familie de Montmorency een klooster gesticht voor de verzorging van pestlijders. Van de allereerste gebouwen bestaat niets meer. Heel waarschijnlijk kon het klooster niet ontsnappen aan de opeenvolgende verwoestingen. De “Kroniek van Groot-Poperinge” (Willy Tillie, Uitgave Davidsfonds Poperinge, 1987) vermeldt een aanval van Engelse troepen in 1436, een grote brand in 1563 en verwoestingen door de Geuzen in 1568.

In 1783 schafte Keizer Jozef II de contemplatieve kloosters af. Omdat de zusters Penitenten zieken en bejaarden verzorgden, mochten ze in het klooster blijven. Tijdens de Franse Revolutie in 1797, moesten de zusters het klooster verlaten en in 1798 werden de kloostergoederen openbaar verkocht. Het klooster deed achtereenvolgens dienst als brouwerij en herberg.

Met Poperingse keikoppigheid slaagde de toenmalige overste Zuster Victoria Vandromme erin tussen 1801 en 1815, het klooster stuk voor stuk terug te kopen. Alles kon opnieuw beginnen: opvoeding van de jeugd en verzorging van demente vrouwen. In 1822 werd het bezit van een onderwijsdiploma verplicht. De zusters trokken naar Brugge voor de examens, behaalden goede resultaten  en mochten verder onderwijzen.

Tijdens de wereldoorlog 1914 – 1918 weken de zusters uit naar Frankrijk om te onderwijzen in de kolonie van Belgische kinderen te Baqueville. Anderen deden hetzelfde in Wulveringem. In 1919 keren de zusters terug naar de vernielde kloostergebouwen.  De heropbouw kan beginnen. In 1921 wordt het internaat heropend. In de daaropvolgende jaren wordt de voorgevel hersteld, de kapel verbouwd en er komen nieuwe klassen bij.

In 1940 breekt de oorlog uit. Vluchtelingen uit Vaux-sous-Chèvremont krijgen onderdak in de ruime kelders. Later bezetten Duitse soldaten het klooster maar de zusters behouden een klein gedeelte. In 1941 komt het secundair onderwijs tot stand met een handelsafdeling. Het Sint-Franciscusinstituut is geboren.

In 1955 stelt Mgr. De Smedt voor om samen te werken met de Grauwe Zusters van Roeselare. Het bruine habijt van de “Penitenten” wordt verwisseld voor een grijs.

Vanaf 1959 volgt de oprichting van een lagere en hogere cyclus humaniora en een hogere cyclus secretariaat, telkens met nieuwe gebouwen waaronder een nieuwe sporthal in 2000. Vanuit hun religieuze roeping willen de zusters mee opstappen in de evolutie. Tientallen leerkrachten werken mee in de christelijke opvoeding.

In 1999 sluit het Sint-Franciscusinstituut aan bij de “vzw Vrij Secundair Onderwijs Poperinge Sint-Bertinus”, het bestuur het Vrij Secundair Onderwijs Poperinge. Ze willen samen een sterke scholengroep vormen waarbij elke campus toch zijn eigen karakter behoudt.

Sint-Franciscus zei: “De Heer heeft mij broeders gegeven…”.  In diezelfde zin zegt het Sint-Franciscusinstituut: “De Heer heeft ons jonge mensen gegeven om ze op te voeden tot goede, bekwame mensen. Heer, wees ons nabij, zegen ons opvoedingswerk en leer ons leven in uw Geest.”