| neoclassicisme |
|
Neoklassiek is gebaseerd op de klassieke Griekse en Romeinse vormentaal en was vooral populair van laat 1700 tot midden 1800. Het meubilair is licht en elegant en de belijnen is eerder strak te noemen. Typische decoratieve elementen zijn acanthus-bladeren, schelpen, architecturale onderdelen en klassieke figuren. Deze stijl is verwant met Empire en Biedermeier.
|
| neo-liberty |
| Een Italiaanse design-stijl die in de late vijftiger jaren opgang maakt met als doel het
Art Nouveau een nieuw leven te geven. Met hun ontwerpen van meubels, verlichting en interieurinrichting, probeerden aanhangers van deze beweging zoals
Carlo Mollino het Art Nouveau toe te passen op in massa geproduceerde objecten en terzelfdertijd het ambachtelijke opnieuw te integreren om zo de machine-esthetica van de
moderne beweging te ondermijnen.
|
| neo-modernisme |
| Stijlbeweging van eind 1950. Was geïnspireerd door het rationalisme van 1930. Typisch zijn de minimale vormen, maar, anders dan zijn voorloper, wordt deze stijl ook gekarakteriseerd door zijn verbintenissen met de wereld van de hedendaagse fijne kunsten en de organische beeldhouwkunst in het bijzonder. |
| novecento |
| Deze Italiaanse stijlbeweging werd opgericht eind 1920 en kenmerkt zich door zijn vereenvoudigde neoklassieke design-stijl. Hoewel
novecento beïnvloedt werd door de decoratieve kunsten van Frankrijk en Oostenrijk, bracht deze beweging creaties voort die meer openlijke nationalistische kenmerken vertoonden dan de hedendaagse rationalistische architectuur-beweging. Novecento verdrong het
rationalisme als de architecturale stijl die door de Italiaanse fascisten werd uitverkoren.
|
| op-art |
|
Abstracte beweging die ontstond in de jaren '60 en die verschillende optische effecten gebruikt. De illusie van beweging werd gecreëerd door grafische processen of door de overlapping van patronen.
Bridget Riley - Fission
|
| politecnico di milano |
| Architectuur-school van de Milanese universiteit. Bijna alle bekende Italiaanse designers studeerden hier en velen van hen gaven ook les aan deze school. |
| popart |
|
Een afkorting van popular art. De beweging groeide in de jaren '50 en '60 en haalde haar inspiratie uit de commerciële cultuur, o.a. uit verpakking, reclame en strips. Haar vertegenwoordigers, zoals Andy Warhol, verwierpen de hedendaagse esthetische normen.
Andy Warhol - Ten Marilyns (1967) |
| postmodernisme |
|
In hun afwijzing van het modernisme met zijn vernieuwingen die de massa vervreemdden, vertrouwden de postmodernisten op historische verwijzingen. Ze verwierpen de logica en de eenvoud van de modernisten en verwezen in plaats daarvan naar verscheidene stijlen en tijdperken. De beweging werd steeds invloedrijker tijdens de late jaren '60.
STUDIO 65 Fauteuil "Capitello" - geëxpandeerd polyurethaan - 1973 |
| primitieve stijl |
| Elementair, natuurlijk en eenvoudig zijn de sleutelbegrippen bij de primitieve stijl. Onderdelen zijn veelal vervaardigd door autodidact-artiesten of met de hand gemaakt uit noodzaak. Een uitgesproken tekstuur of patina is dikwijls een uitgangspunt voor deze objecten, waar eerlijkheid en functionaliteit van uitstraalt. Primitief combineert bronmateriaal met hedendaagse looks en vormt een mooi contrast met gladde oppervlakken. Veel onderdelen gebruikt in de country industrial zijn primitief. |
