Stijl ontwikkeld in de late 20e eeuw met toepassing van ronde en softe lijnen en gladde oppervlakken. Vaak gebruikt als een algemene term voor alles wat geen duidelijk historische verwijzingen bezit.

Mushroom Chair 

Pierre Paulin (1960) voor ARTIFORT

Ontwerpen van Pierre Paulin en Geoffrey Harcourt voor ARTIFORT

Mdf Italia - ALUCASE

Meubilair ontleend aan de “Industrial Age” en meestal in metaal –chroom, inox, e.d. Oppervlakken zijn mat of hoogglanzend. Veel van deze objecten waren oorspronkelijk in gebruik in fabrieken en kantoren in het vroege of midden 1900. Veelgebruikte onderdelen zijn bureau’s, bureaustoelen, krukken en rolwagentjes. Deze stijl is te koud om alleenstaand toe te passen.

Een architectuurstijl die wereldwijd werd overgenomen. Ze belichaamde de eenvoudige, functionele benadering van het modernisme. Voornaamste vertegenwoordigers waren Walter Gropius, Mies van der Rohe en Le Corbusier. De stijl werd gekenmerkt door het gebruik van nieuwe materialen als staal, gewapend beton en spiegelglas.

860 & 880 Lakeshore Drive, Chicago (1951)

Ludwig MIES VAN DER ROHE

Kunststroming die zich in de jaren 1895-1905 openbaarde en vooral actief was op het gebied van de kunstnijverheid. De naam is ontstaan door de propaganda van het in 1895 te München verschenen tijdschrift ‘Die Jugend’. Het betekende een reactie op de vele, in de 19e eeuw heersende historische stijlen, in het bijzonder tegen het ornament. De plantenvormen werden als grondslagen voor nieuwe, abstracte vormen gebruikt; hun decoratief karakter werd vlak en schaduwloos toegepast, dus zonder plastische vormgeving en ruimte-illusie. Een louter lijnenspel was het gevolg. Ook in de bouwkunst heeft de jugendstil toepassing gevonden, vooral in Wenen (en daarom ook ‘Wiener-stil’ genoemd). In Frankrijk als art nouveau bekend.

"Great Hall, Suur-Merijoki," 1903
Eliel Saarinen
ink and watercolor