Opgericht in Milaan door de architect Alessandro Guerriero als een galerij. Guerriero boodt designers de ruimte om hun prototypes tentoon te stellen en hen op die manier te bevrijden van de druk van de industrie. Dit bracht een tweede golf van anti-design teweeg in Milaan in de tweede helft van de jaren zeventig, alhoewel die beweging tegen die tijd meer internationaal geworden was. De designers die hij aantrok in 1978 waren o.a. Ettore Sottsass, Alessandro Mendini, Andrea Branzi, de UFO Group en Michele De Lucchi. Hun eerste twee collecties die in 1979 en 1980 werden getoond, noemden ironisch genoeg “Bauhaus 1” en “Bauhaus 2”. Hun vormentaal bestond uit referenties naar kitsch en motieven die het beeldmateriaal van de jaren 50 heropriepen – een voor de hand liggende bron voor het doel van de collectie, nl. design en het leven en de cultuur van elke dag te versmelten. Mendini was in 1980 de voornaamste spreekbuis van Studio Alchimia en hij bleef bezorgd over de ultieme ongeschiktheid van design om de maatschappij te veranderen. Hij schreef : “de avant-garde is gedoemd om een geisoleerde, aristocratische, beperkte en korte rol te spelen: een slap soort zelfopoffering verteert het en vernietigt het alvorens het algemeen geaccepteerd wordt.” Op die manier omschreef Studio Alchimia zichzelf als “post-avant-garde”. In vele opzichten was Alchimia de voorloper van het meer commerciële Memphis.

Alessandro MENDINI  

Tafel ALCHIMIA -1984- voor Studio Alchimia 

Een beweging die opgang maakte in Italië in navolging van Ettore Sottsass’s meubeltentoonstelling in Milaan in 1966. De groep verwierp de formalistische waarden van de neo-moderne designbeweging en poogde om de culturele en politieke rol van het design te vernieuwen, in de overtuiging dat het originele doel van het Modernisme was verwaterd tot niet meer dan een marketing-instrument. In tegenstelling tot het Modernisme was de beweging gegrond op het geloof in het belang van de sociale en culturele waarde van het object evenals zijn esthetische functie. Al de design-waarden die door het Modernisme waren verworpen, werden nu toegepast. Zo werd er hulde gebracht aan waarden als : kortstondigheid, ironie, kitsch, hevige kleuren en schaalvervormingen met de bedoeling de zuiver functionele waarden van een object te ondermijnen en de opvattingen over smaak en “good design” in vraag te stellen. Sottsass was de voorloper van verschillende kleinere individuele groeperingen die in 1980 in de Memphis-beweging samensmolten.

Allen JONES (GB)  

Fetischistische stoel - 1969 

Gianni OSGNACH 

sofa "WAVE" - 1995 

Ontstaan uit de activiteiten van de Italiaanse anti-design-beweging. Op het eind van de jaren zestig groeide het uit tot een internationaal concept daar meer en meer designers de formalistische waarden van het modernisme gingen verwerpen.

Cesare CASATI & Emanuele PONZIO (Italie) 

Lampen "Pillola" -1968

Architectenbureau opgericht in 1966 in Florence, Italië. Bekende ontwerpers: Andrea Branzi, Gilberto Corretti, Paolo Deganello, Dario & Lucia Bartolini, Massimo Morozzi. Hun objecten golden als ironische, post-functionalistische commentaren op het modernisme. De “Mies Chair” uit 1969, met zijn elastische zitting, was zo’n aanfluiting van de ongeschiktheid van de modernistische esthetica. Daarnaast maakte de groep duchtig gebruik van elementen uit de pop art, kitsch en de stylistische revival.

ARCHIZOOM ASSOCIATI   

"Mies Chair" -1969- voor Poltronova

ARCHIZOOM ASSOCIATI  

sofa "Superonda" -1967- voor Poltronova

Decoratieve stijl die haar naam kreeg van de in 1925 in Parijs gehouden 'Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes' . Deze stijl wordt gekarakteriseerd door eenvoudige geometrische patronen, strenge vertikale lijnen en heldere kleuren. Art Deco stamt af van verschillende stijlen : kubistische schilderkunst, Egyptische en Indiaanse kunst, moderne machine- en vliegtuigdesign. Het kleurrijke ‘Deco District’ in Miami Beach is één van ’s werelds beste voorbeelden van deze stijl.

Emile-Jacques RUHLMANN (1879-1933 Frankrijk)  

Houten meubelen  +-1925

Een stijl met ornamentale vloeiende lijnen die zich voornamelijk ontwikkelde in Frankrijk en West-Europa op het einde van de 19e eeuw. De bron van inspiratie lag dikwijls in de natuur, met thema’s als bloemen, bladeren, vogels en insekten. Deze organische motieven waren meestal dromerig en asymmetrisch. Vrouwenfiguren met lange jurken en lang vloeiend haar waren eveneens typisch bij deze stijl. Voorbeelden : Toulouse Lautrec, juwelier René Lalique, architecten Charles R. Macintosh en Victor Horta, glasdesigner Louis C. Tiffany. Zie ook : Jugendstil.

TIFFANY STUDIOS (US) 

TAFELLAMP IN BRONS EN GLAS - 1900 

Ook ‘Mission’ genoemd. Deze stijl duurde van laat 19e eeuw tot 1920 en kenmerkte zich voornamelijk door zuivere, simpele lijnen, rechthoekige en dikwijl geblokte vormen, en zichtbare verbindingen. Als verheerlijking van de eerlijke constructie was Arts-n-Crafts eigenlijk de eerste stijl die de technologie van de machine en het ambachtelijke verenigde. De werkstukken van de grote namen uit deze stijlvorm –Stickley, Roycroft, Limbert en Frank Lloyd Wright zijn ‘collector’s items’ geworden die hoge prijzen scoren, maar er zijn ook veel betaalbare stukken bij. 

FRANK LLOYD WRIGHT (1869-1959 US)

Ook genoemd: ‘Zen’ of ‘stijl van het Verre-Oosten’. De sleutelwoorden zijn orde, balans, sereniteit en eenvoud. Tekstuur, neutrale kleurpaletten en de nadruk op het huis als een heiligdom zijn belangrijke elementen van deze stijl. Het is een duidelijke ‘less is more’-stijl. De heersende interesse voor ‘feng shui’ heeft deze stijl recentelijk nog meer populair gemaakt.

E.Arosio & S.Mariani (It)

programma THOMAS - voor INSA, Italië

CH'I CHAIR

Dick Evers Design Team - voor Leolux